diapolitismiko-kentro-ioniou-2698583

Νταντέλα με κλωνά από το φυτό αθάνατο (Agave Americana)

Mon, 06 Apr 2026 11:01:40 GMT

Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου

Ionian center

Καραβόμυλος- Κεφαλονιά

Εκθέσεις Πολιτισμού Θέρους 2016

Έκθεση με πολύτιμα εργόχειρα με κλωνά από το φυτό αθάνατο της Βούλας Αμβροσιάτου

Η Βούλα Αμβροσιάτου συνεχίζει την μακραίωνη, ονομαστή Κεφαλονίτικη παράδοση των εργοχείρων από κλωνά του φυτού αθάνατος (Agave Americana). Μετά από ειδική επεξεργασία στο φύλλο του φυτού εξάγεται και εν συνεχεία επεξεργάζεται την ιδιαίτερη αυτή κλωνά που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διάφορες χρήσεις. Οι ωραιότατες έγχρωμες αποχρώσεις των εργοχείρων γίνονται με φυτικές βαφές. Η Β.Α με γνώση, υπομονή, επιδεξιότητα, κεντώντας με το βελόνι της είτε επάνω στο ύφασμα είτε πλέκοντας με τον κροσέ, συνεχίζει και εξελίσσει την αντίστοιχη οικογενειακή παράδοση και δημιουργεί φίνα και λεπτεπίλεπτα έργα χειρός υψηλής αισθητικής. Έτσι, τα φαμόζα χειρόκτια που φόραγαν οι μεγάλες σιόρες μετεξελίχτηκαν σε νέα χρήση όπως και παλιά μοτίβα σε σπίλες για το πέτο ή μποκολέτες για να στολίσουν το αυτί!

Η μοναδική και σπάνια έκθεση εργοχείρων θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου-Ionian center-, στο άλσος της λίμνης Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 09/08- 14/08/2016 και ώρες 19.00-21.00 μ.μ.

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

Jimmy Beaumont Έκθεση Ζωγραφικής

Tue, 02 Sep 2025 08:52:31 GMT

Η έκθεση ζωγραφικής θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Ionian center, στο άλσος της λίμνης Καραβομύλου από 01/09/2025 - 07/09/2025 και με ώρες λειτουργίας 10:00 - 14:00 & 20:00 - 22:00.

Όλα τα έσοδα θα δοθούν στο Νοσοκομείο Αργοστολίου

The painting exhibition will take place at the Ionian center, in the grove of lake Karavomylos from 01/09/2025 to 07/09/2025 and with opening hours 10:00 - 14:00 & 20:00 - 22:00.

All proceeds will be donated to Argostoli Hospital.

Έφη Σπηλιώτη | Έκθεση στην έπαυλη ΠΕΜΑΧΡΙΝΑ Μηνιές Κεφαλονιάς 2025

Mon, 11 Aug 2025 06:29:12 GMT

Έφη Σπηλιώτη

Έκθεση στην έπαυλη ΠΕΜΑΧΡΙΝΑ

Μηνιές Κεφαλονιάς

Σάββατο 09 & Κυριακή 10 Αυγούστου 2025, ώρες 7μ.μ. – 11μ.μ.

Αυτά που δεν παλιώνουν…

Η καθιερωμένη ετήσια έκθεση της σπουδαίας κεραμίστριας και ζωγράφου Έφης Σπηλιώτη,αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον γιατί αποτελεί σημαντικό καλλιτεχνικό γεγονός για την Κεφαλονιά αλλά και τα Επτάνησα γενικότερα. Η φετινή έκθεση είναι αφιερωμένη σε «αυτά που δεν παλιώνουν» .

Όπως αναφέρει η ίδια «τυχαία ξεκίνησε ένα «έθιμο», αντί για το Αργοστόλι να κάνω Έκθεση στην ΠΕΜΑΧΡΙΝΑ δύο μέρες κάθε Αυγούστου, λίγο πριν από του Αγίου μας Γερασίμου». Εφέτος συμπληρώνεται ένας μεγάλος χρονικά κύκλος των επιτυχημένων εκθέσεων της Έφη Σπηλιώτη στη Πεμαχρίνα που αναμενόταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Στους ωραίους κήπους με τις λότζες της villa Πεμαχρίνα η οικοδέσποινα κυρία Μανίτα Scocimara,εγγονή του Μαρίνου Γερουλάνου, διαθέτει κάθε χρόνο την έπαυλή της για δυο ημέρες για να μεταμορφωθεί σε χώρο Τέχνης με τα εξαιρετικής τέχνης και τεχνικής κεραμικά που δημιούργησε η Έφη σε στιγμές αυτοσυγκέντρωσης και στοχασμού! Έργα στα οποία η γενέτειρα Κεφαλονιά ανιχνεύεται με την πανδαισία χρωμάτων, ιδιαίτερα το μοναδικό τυρκουάζ του Ιονίου και το μεταφυσικό φως που εκπέμπουν.

’Όπως αναφέρει η καλλιτέχνις«Με την Τέχνη μου, εκτίθεται και αποκαλύπτεται γυμνή και απροκάλυπτη η σκέψη και η ψυχή μου, η αλήθεια μου απλωμένη και ορατή. Κι αφού δεν είμαι αδιάφορη πολίτις, αμύνομαι κι αντιπροτείνω με τον τρόπο μου την Τέχνη, ενάντια στην ασχημία, την αθλιότητα και το νείκος. Οι καιροί ταραγμένοι, με μεγάλες τρομαχτικές πληγές στον κόσμο, με μια διάχυτη απειλή που δεν μπορείς να αγνοήσεις. Με τις μεγάλες αγριότητες, με τον άνθρωπο ενάντια στον άλλο άνθρωπο, τον αθώο, και την αδιανόητη και καταστροφική στάση ζωής του απέναντι στην Φύση και στα άλλα πλάσματα της Γης. Η Τέχνη από την γένεσή της έχει αυτήν την αποστολή. Την δυνατότητα, να αμύνεται χωρίς όπλα, να προσφέρει ιάματα, ψυχική ανακούφιση αντίποδα στην σκληρή πραγματικότητα. Παλιές οι πληγές της βαρβαρότητας, η σκοτεινή πλευρά της ζωής, ο πόλεμος, η ηθική κατάπτωση, η υλική κυριαρχία. Θαυμαστές και τεράστιες οι εφευρέσεις και τα επιτεύγματα της εποχής και η διευκόλυνση της παλιάς δύσκολης καθημερινότητας, αλλά παράλληλα δεν αγγίχτηκε, ζει και δρα καταστροφικά ο βαθύς πυρήνας κάποιων ανθρώπων, «μικρών» και με μεγάλη δύναμη. Η Έκθεσή μου είναι ένα αφιέρωμα. Σε αυτά που δεν είναι εφήμερα, που δεν παλιώνουν...Σε πράγματα που είναι αντίθετα της καθημερινότητας, που στέκονται απέναντι στο γκρίζο. Στο κάλλος, στην ειρήνη, την ελευθερία, την υγεία, τον έρωτα, σε εικόνες αγαπημένες του ουρανού, της ξηράς, της θάλασσας, στο σήμερα και το χθες, στις έννοιες και τα σύμβολα, στους ευεργέτες μας, που είναι γύρω μας και μέσα στην συνήθεια δεν τους βλέπουμε καν. Και στο χρώμα! Αφιέρωμα στο χρώμα, το γαλάζιο, του ουρανού και της θάλασσας, το Ελληνικό γαλάζιο του πνεύματος, των χιλιάδων χρόνων, που ορέγονται και ονειρεύονται διάφοροι... Η Τέχνη μού δίνει την δυνατότητα να εκφράσω και να κάνω ορατές άυλες έννοιες και σύμβολα. Που δεν φέρουν μόνο την εθνική μας ταυτότητα και υπόσταση, αλλά απλώνονται και είναι αιώνια και παγκόσμια, που δεν περιορίζονται από σύνορα και δεν ορίζονται από τον γεωγραφικό μας χώρο, αλλά φτάνουν πέρα και έξω από αυτόν, είναι εύγλωττα κι αναγνωρίσιμα ως αναμφισβήτητες, πανανθρώπινες, οικουμενικές αλήθειες, που δεν παλιώνουν. Μαζί με την Τέχνη μου, σαν την μαμά μου, ολημέρα κάνω ευχές, για λίγη σύνεση, λίγη ευαισθησία, δικαιοσύνη, λίγη συμπόνια, για ειρήνη, για υγεία, για ευτυχία...

Είναι εντυπωσιακό, δεν πρωτοτυπώ, αυτό γινόταν πάντα. Είναι μια παμπάλαια ανάγκη για στήριγμα, άνωθεν, το βρήκα στα πανάρχαια ποιήματα του Ορφέα. Οι άνθρωποι, τότε, όπως και σήμερα, παρακαλούσαν κυρίως για τρία πράγματα, ίδια με τα σημερινά, ως απαραίτητη προϋπόθεση ζωής: για ειρήνη, υγεία, ευτυχία... Και είναι εντυπωσιακό, πως προστρέχανε για τις παρακλήσεις τους κυρίως στις θηλυκές οντότητες, στην Φύση, την Δήμητρα, την Αφροδίτη, την Αθηνά, την Ρέα, την Αρτέμιδα, την Υγεία, την Τύχη, την Εστία και μόνο ο Δίας, ο Ήλιος, ο Διόνυσος και ο Νηρέας, ο σοφός πατέρας των 50 Νηρηίδων, συναισθηματικός θεός των υδάτων, δέχονταν ευχές και προσευχές για προστασία από τις συμφορές, για ειρήνη, υγεία και ευτυχία, με τις ίδιες λέξεις, τις ίδιες πνοές των ανέμων που σκορπίζονται στο Σύμπαν...»

Συνεχίζει η καταξιωμένη καλλιτέχνις «Ο πηλός μου, πολύτιμος βοηθός και συνεργάτης μου, αντίφαση, «πνευματικό» υλικό με θεία καταγωγή από την Αθηνά, με τεράστια και γοητευτική πανάρχαια ιστορία. Τον ανυψώνω και τον τιμώ. Οκτώ χιλιάδες χρόνια στην ζωή των ανθρώπων με απόλυτη ομοιότητα με την ανθρώπινη σύσταση, το κεραμικό έργο και ο άνθρωπος για να υπάρξουν απαιτούνται τα τέσσερα στοιχεία της ζωής – ύλη, ύδωρ, αήρ και πυρ.

Όλα με τα χέρια μου. Τον πλάθω, τον ζωγραφίζω με πυροχρώματα και οξείδια και υαλώματα. Το κάθε κομματάκι, και το πιο μικρό, περνά διαδοχικά από τα χέρια μου από 17 έως 20 φορές. Μέσα στο καμίνι με τους 1050 oC, ψημένο δύο φορές το κάθε έργο, υαλοποιείται η μάζα μαζί με την απόλυτη ανασφάλεια, έως να ανοίξει το καμίνι, να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Ποτέ δεν υπάρχει σιγουριά επιτυχίας, που εξαρτάται από χίλιους λόγους, μια ατέλειωτη αγωνία. Κόπος και μόχθος. Τα σαράντα κύματα είναι λίγα. Οι επινοήσεις μου, εύκολο να τις σκεφτώ, στην πράξη είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν, αλλά έτσι εκφράζομαι, κι αν όλα πάνε καλά τότε βιώνω ευτυχία..».

H καλλιτέχνις είναι πολυσύνθετη, πεπαιδευμένη προσωπικότητα, με σπινθηροβόλο πνεύμα, ευγένεια και απλότητα. Το προοδευτικό της πνεύμα και οι εσωτερικές της αναζητήσεις την ώθησαν να πλεύσει σε πνευματικούς ατραπούς με στόχο την αναζήτηση και αποκρυπτογράφηση. Οι Θεές του υδάτινου πεδίου της έδωσαν την εύνοιά τους και τις αποκάλυψαν την προαιώνια, αρχετυπική, αλήθεια που εκπροσωπούν με ευτυχή κατάληξη την δημιουργία του μνημειώδους βιβλίου της που κυκλοφόρησε το έτος 2006, 266 σελίδων, με τον τίτλο «Εικοσιοκτώ Θεές της Θάλασσας-ένα αφιέρωμα»

Τάκης Τόκκας

Casa-Museo Kefalonia

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Mon, 11 Aug 2025 06:05:06 GMT

Η έκθεση ζωγραφικής θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Ionian center, στο άλσος της λίμνης Καραβομύλου από 23/06/2025-26/06/2025 και 04/08/2025 - 10/08/2025 και με ώρες λειτουργίας 10:00-14:00 & 20:00-22:00.

Όλα τα έσοδα θα δοθούν στο Νοσοκομείο Αργοστολίου

The painting exhibition will take place at the Ionian center, in the grove of lake Karavomylos from 04/08/2025 to 10/08/2025 and with opening hours 10:00-14:00 & 20:00-22:00.

All proceeds will be donated to Argostoli Hospital.

Στην Κεφαλονιά χηρεύουνε οι καμπάνες από τη Μ. Πέμπτη ως την Γκλόρια το Μ. Σαββάτου

Fri, 18 Apr 2025 07:07:42 GMT

Σε ανάρτησή μας στο φιλόξενο Kefaloniapress στις 22 Απριλίου 2022 είχαμε γράψει την παράκληση ότι πρέπει, επιτέλους, να εισακουσθεί το αίτημα της πλειοψηφίας των κατοίκων της Κεφαλονιάς και να γίνει σεβαστή η μακραίωνη Κεφαλονίτικη εκκλησιαστική παράδοση και στην Μεγάλη Εβδομάδα. Δυστυχώς και με μεγάλη λύπη ακούσαμε σήμερα τις καμπάνες να σημαίνουν, ακόμη και διπλοκάμπανο πανηγυρικάτο και πλησίον του Μητροπολιτικού Μεγάρου στο Αργοστόλι! Οπότε αύριο αναμένεται να σημαίνουν οι καμπάνες σε τακτά διαστήματα νεκρικάτα! Όπως τα τελευταία χρόνια!

Στην Κεφαλονιά το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης γίνεται στους ναούς ο εσπερινός και η θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Οι ιερείς ενδύονται με μαύρα άμφια ενώ με μαύρες κορδέλες διακοσμούν εσωτερικά τους ναούς. Εξωτερικά στις κουρτελάδες των ναών επάνω στο σταντάρντο οι παντιέρες είναι μετζάστρες. Μετά την θεία λειτουργία οι καμπάνες χηρεύουν μέχρι το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου . Στα μικράτα μου θυμώμαι να γίνεται η έξοδος του Επιταφίου το χάραμα, γύρω στις 4:30π.μ και να επιστρέφει στην εκκλησιά γύρω στις 5:30 π.μ. Μετά συνεχιζόταν η λειτουργία και όταν έψαλλαν τον ύμνο «Τον Κύριο υμνείτε(…)», ακολουθούσε ο «Απόστολος» και μετά το «Ανάστα ο Θεός» που τότε γινόταν και γίνεται η Γκλόρια ή η Πρώτη Ανάσταση! Τότε μέσα στους ναούς από το γυναιτίκι ή από το καμπαναριό ή και από τα σπίτια τους οι νοικυράδες έριχταν με φόρα να σπάσει και να φύγει το κακό όποιο πήλινο αγγειό είχανε μισοσπασμένο. Τότε και μόνο οι καμπάνες ξεχηρεύανε !

Για διαφορετικούς λόγους στα νεότερα χρόνια μετατέθηκε το ωράριο των ακολουθιών.

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης γνωρίζει πλέον την τοπική Κεφαλονίτικη και συγχρόνως πανεπτανησιακή εκκλησιαστική παράδοση και το άσβηστο και διακαές ενδιαφέρον των κατοίκων για την διατήρησή της. Οπότε, ας δώσει τις κατευθυντήριες σχετικές οδηγίες για να χηρέψουν οι καμπάνες, όπως ακριβώς έκαμε παλαιότερα και δεν μεταδίδεται εξωτερικά από τους ναούς με μεγάφωνα η θεία λειτουργία.

Γλωσσάρι

Γυναιτίκι,το=γυναικωνίτης

Κουρτελάδα,η=περιτειχισμένη αυλή

Μετζάστρα=μεσίστια

Παντιέρα,η =σημαία

Σταντάρντο,το=κοντάρι

Τάκης Τόκκας

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Mon, 02 Sep 2024 12:45:37 GMT

Έκθεση Ζωγραφικής του

Jimmy Beaumont

Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Η έκθεση ζωγραφικής θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Ionian center, στο μποσκέτο / άλσος της λίμνης Καραβομύλου από Δευτέρα 02/09/2024 έως & Κυριακή 08/09/2024 και με ώρες λειτουργίας 10:00 - 14:00 & 20:00 - 22:00 .

Όλα τα έσοδα θα δοθούν στο Νοσοκομείο Κεφαλονιάς.

The painting exhibition will take place at the Ionian center, in the grove of Lake Karavomylos from Monday 02/09/2024 - Sunday 08/09/2024 and with opening hours 10:00 - 14:00 & 20:00 - 22:00 .

All proceeds will be go to Kefalonia Hospital.

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Mon, 12 Aug 2024 07:23:44 GMT

Έκθεση Ζωγραφικής του

Jimmy Beaumont

Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Η έκθεση ζωγραφικής θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Ionian center, στο μποσκέτο/άλσος της λίμνης Καραβομύλου από Δευτέρα 05/08/2024 έως & Κυριακή 11/08/2024 και με ώρες λειτουργίας 10:00-14:00 & 20:00-22:00.

Όλα τα έσοδα θα δοθούν στο Νοσοκομείο Κεφαλονιάς.

The painting exhibition will take place at the Ionian center, in the grove of Lake Karavomylos from Monday 05/08/2024 - Sunday 11/08/2024 and with opening hours 10:00-14:00 & 20:00-22:00.

All proceeds will be donated to Kefalonia Hospital.

Έφη Σπηλιώτη | Έκθεση στην έπαυλη ΠΕΜΑΧΡΙΝΑ Μηνιές Κεφαλονιάς

Mon, 12 Aug 2024 07:12:34 GMT

Έφη Σπηλιώτη

Έκθεση στην έπαυλη ΠΕΜΑΧΡΙΝΑ

Μηνιές Κεφαλονιάς

Σάββατο 10 & Κυριακή 11 Αυγούστου 2024, 7μ.μ. – 11 μμ.

"ΠΑΤΡΙΔΑ

ενθυμήσεις, ευγνωμοσύνη, συγγνώμη"

Η ετήσια έκθεση της εξαιρετικής κεραμίστριας –ζωγράφου Έφης Σπηλιώτη, αποτελεί αναμφίβολα σπουδαίο γεγονός στην καλλιτεχνική ζωή της Κεφαλονιάς αλλά και των Επτανήσων και η φετινή έκθεση είναι αφιερωμένη στην «Πατρίδα, ενθυμήσεις, ευγνωμοσύνη, συγγνώμη» παρουσιάζονται έργα της κατασκευασμένα με διαφορετική τεχνική δικής της έμπνευσης.

Η καλλιτέχνις είναι βαθιά σκεπτόμενο άτομο με έντονη δραστηριότητα και ειλικρινές ενδιαφέρον για τη μητέρα φύση, την Γαία, αλλά και τα όντα που μοιράζονται μαζί μας τον πλανήτη και που πολλά εξ αυτών μας συντηρούν. Με ανησυχία παρακολουθεί την αδιαφορία όλων εκείνων που ήπρεπε να ενδιαφέρονται για την σωτηρία του πλανήτη μας και των όλων των όντων που συμβιούν σε αυτόν και στο φετινό προλογικό σημείωμα της έκθεσής της γράφει:(…) Ταυτόχρονα αναδεικνύεται έντονα πια κι αυτό που ο άνθρωπος προκαλεί όχι σε εχθρό του αλλά στην μεγάλη του Φίλη, στην Μητέρα, στην Φύση: μια κλιματική αλλαγή που διαφαίνεται χρόνια και χρόνια και που έχει χτυπήσει ήδη την πόρτα μας… Είμαστε αδιάφοροι, τυφλοί και κουφοί στις προειδοποιήσεις και τα μηνύματα για τις συνέπειες, συνεχίζεται αμέριμνα και ακάθεκτα η ασέβεια σε όλες της τις μορφές. Τα μεγάλα θηρία της Γης, φάλαινες, ελέφαντες, πύθωνες και κροταλίες δεν την καταστρέφουν∙ την Φύση την τραυματίζει μόνο ο μικρός άνθρωπος, που πιστεύει πως είναι ο απόλυτος κυρίαρχος και πως ο κόσμος όλος έγινε γι’ αυτόν και η Γη γυρίζει για χάρη του. Και πως έχει δικαίωμα και μπορεί να την υποτάξει, να πάει κόντρα στους νόμους της, να την χρησιμοποιήσει μέχρις εξαντλήσεως, να την εκμεταλλευτεί, να την αλλοιώσει, να την εξουθενώσει. Κι ενώ υπάρχουμε χάρη στα πλάσματά της και τα αγαθά της και την αδιάλειπτη, την αδιάκοπη παροχή και προσφορά της και τις αιώνιες δωρεές της, ως αχάριστοι, δεν εκτιμήσαμε την ευεργεσία της, σπάνια την ευχαριστούμε και σπάνια της το ανταποδίδουμε.(…)».

Η ενσυναίσθηση της Ε.Σ, είναι ανιχνεύσιμη και προφανής τόσο στο γραπτό λόγο όσο και στο καλλιτεχνικό της έργο. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά!

Μέσα στους υπέροχους ημιυπαίθριους χώρους της έπαυλης Πεμαχρίνα παρουσιάζονται τα εξαιρετικής τέχνης καλλιτεχνήματα που δημιούργησε η Έφη σε στιγμές αυτοσυγκέντρωσης και στοχασμού! Έργα στα οποία η γενέτειρα Κεφαλονιά ανιχνεύεται με την πανδαισία χρωμάτων, ιδιαίτερα το μοναδικό τυρκουάζ του Ιονίου και το μεταφυσικό φως που εκπέμπουν.

Η αεικίνητη και ευγενέστατη οικοδέσποινα κυρία Μανίτα Scocimara,εγγονή του Μαρίνου Γερουλάνου, διαθέτει κάθε χρόνο την έπαυλή της για δυο ημέρες για να μεταμορφωθεί σε χώρο Τέχνης με τα μοναδικά έργα της Έφης Σπηλιώτη. Στην έκθεση προσήλθαν πολλοί φιλότεχνοι θαυμαστές του έργου της καλλιτέχνιδας και μετά ακολούθησε τραταμέντο με πιτιτέλια σερβιρισμένα μέσα στις υπέροχες κεραμικές απλάδες της Έφης Σπηλιώτη!

Τάκης Τόκκας

Casa-Museo Kefalonia

Πηγή:www.ioniancenter.gr

Αργοστόλι, το σπίτι με την γοργόνα, έργο της Έφης Σπηλιώτη

ioniancenter@gmail.com (Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου ΚΕΔΕΠ) — Thu, 01 Aug 2024 09:14:07 GMT

Μετά τους καταστρεπτικούς σεισμούς του 1953 που αφάνισαν το νησί και την χώρα του Αργοστολιού, ή νέα πόλη οικοδομήθηκε στα όρια της παλαιάς με τα κύρια κυβερνητικά κτήρια να είναι περίπου στην ίδια θέση. Δυστυχώς οι τότε ιθύνοντες των Αθηνών δεν φρόντισαν, ούτε καν ενδιαφέρθηκαν με πρόσχημα την επείγουσα ανάγκη ανοικοδόμησης α) να εφαρμόσουν το Ιπποδάμειο ρυμοτομικό πολεοδομικό σχέδιο που θα διευκόλυνε τους κατοίκους και επισκέπτες την νέας πόλης και β) η νέα πόλη να κτισθεί και να διατηρήσει την μακραίωνη αρχιτεκτονική παράδοση του νησιού.

Η κάτοικοι στην μετασεισμική πόλη προσπαθούσαν να βρουν τους νέους ρυθμούς και βέβαια οι καλλιτέχνες και εδώ πρωτοστάτησαν! Στην Λεωφόρο Βεργωτή βρίσκεται το σπίτι με κήπο της μοναδικής και σπουδαίας ζωγράφου - κεραμίστριας Έφης Σπηλιώτη. Σε αυτό το σπίτι πρώτη η Έφη Σπηλιώτη καθιέρωσε στις αρχές της δεκαετίας 1970 εκθέσεις με τα πολύτιμα πολυσύνθετα έργα της. Η επιτυχία ήταν τεράστια με το φιλότεχνο κοινό να κατακλύζει την έκθεση αλλά και την λεωφόρο. Έγινε το σπίτι σημείο αναφοράς για νέα πόλη!

Στο σπίτι αυτό η διανοούμενη ζωγράφος και κεραμίστρια Έφη Σπηλιώτη ζωγράφισε στην πρόσοψη μια εμβληματική γοργόνα. Δεν θα μπορούσε εξ άλλου να είναι διαφορετική απεικόνιση γιατί η καλλιτέχνις στο μνημειώδες βιβλίο της «Έφη Γ. Σπηλιώτη,28 Θεές της Θάλασσας, Ωκεανίδες & Νηρηίδες, ένα αφιέρωμα, Συλλογές Φυτράκη 2006,γράφει ανάμεσα στα άλλα, ότι: «H θάλασσα της Κεφαλονιάς σημάδεψε την ζωή μου. Όλα τα παιδικά μου χρόνια ήταν καθοριστικά δεμένα μαζί της(…).ήταν φυσικό να ζωγραφίζω άπειρες γοργόνες, ήλιους, καράβια και ψάρια(…)».

Η γοργόνα αυτή μέχρι σήμερα σώζεται στην πρόσοψη του σπιτιού!

Τάκης Τόκκας

casa-Museo of Kefalonia

Έκθεση Χειροποίητες τσάντες

Fri, 05 Jul 2024 10:32:28 GMT

Έκθεση Χειροποίητες τσάντες

Η Τζουλιάννα Αντωνίου σχεδιάζει και κατασκευάζει πρωτότυπα χειροποίητα αντικείμενα. Αφορμή για την πρώτη δημιουργία αντικειμένου με δικό της design στάθηκε η νεογέννητη εγγονή της και έτσι σχεδίασε και υλοποίησε την πρώτη της χειροποίητη τσάντα. Κάθε τσάντα είναι μοναδική και κατασκευασμένη με διάφορα υλικά όπως ξύλο πεύκου, τριανταφυλλιάς, φελλό ή πλεκτές με κροσοβέλονο. Σας τις παρουσιάζει και σας περιμένει να έλθετε να δείτε αυτή την συλλογή!

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Ionian center στο άλσος Καραβομύλου από 04/07/2024 έως και 25/07/2024 και ώρες 10:00 - 13:00 και 19:00 - 21:00 .

Τα έργα της Έκθεσης

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Tue, 25 Jun 2024 12:44:04 GMT

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Η έκθεση ζωγραφικής θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Ionian center, στο μποσκέτο / άλσος της λίμνης Καραβομύλου από

Δευτέρα 24/06/2024 έως & Κυριακή 30/06/2024 και με ώρες λειτουργίας 10:00-14:00 & 20:00-22:00 .

Όλα τα έσοδα θα δοθούν στο Νοσοκομείο Κεφαλονιάς.

The painting exhibition will take place at the Ionian center, in the grove of Lake Karavomylos from Monday 24/06/2024 to Sunday 30/06/2024 and with opening hours 10:00-14:00 & 20:00-22:00 .

All proceeds will be donated to Kefalonia Hospital.

Τα έργα της Έκθεσης

Γενικά Αρχεία Κράτους, Τμήμα Κεφαλονιάς

Wed, 19 Jun 2024 11:08:47 GMT

Τα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ),Τμήμα Κεφαλονιάς τίμησαν την διεθνή ημέρα των αρχείων με ξενάγηση στις 18 ιουνίου στα κτήρια που στεγάζεται στο Αργοστόλι επι των οδών Γερμενή και Κοντομίχαλου.

Όπως ανέφερε η προϊσταμένη των αρχείων του τμήματος Κεφαλονιάς κυρία Δώρα Ζαφειράτου: «το έτος 2007 το Διεθνές Συμβούλιο των Αρχείων καθιέρωσε την 9η Ιουνίου ως Διεθνή ημέρα Αρχείων σε ανάμνηση της 9ης Ιουνίου 1948 που ιδρύθηκε το Διεθνές Συμβούλιο των Αρχείων υπό την αιγίδα της UNESCO».Σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχουν και λειτουργούν τα κρατικά αρχεία που διαφυλάσσουν κάθε μορφής, ύλης, χρονολογίας αρχειακό υλικό που αφορά την εν γένει δραστηριότητα του κράτους, των νομικών ή φυσικών προσώπω νκαι των δημόσιων ή ιδιωτικών οργανισμών. Συνεχίζοντας η κυρία Ζαφειράτου μας ανέφερε ότι είναι διττός ο σκοπός των ΓΑΚ στην χώρας μας: α) η διάσωση, συλλογή και συντήρηση του πολύτιμου αρχειακού υλικού και β) η επιλογή, διάσωση και ευρετηρίαση των αρχείων που φυλάσσονται στα ΓΑΚ αλλά και επιλογή και διάσωση των αρχείων που εναπόκεινται σε κρατικούς φορείς ούτως ώστε να διαφυλαχθούν αλλά και όταν ταξινομηθούν να αποδοθούν στους ερευνητές προς μελέτη. Για τον σκοπό αυτό, ο νόμος που ρυθμίζει την λειτουργία των ΓΑΚ, απαγορεύει οποιαδήποτε καταστροφή ή αλλοίωση δημοσίων αρχείων χωρίς την έγγραφη άδεια των Γ.Α.Κ και αφού προηγηθεί η αυτοψία από τους υπαλλήλους του. Έτσι π.χ. διασώθηκαν τα εκπαιδευτικά αρχεία της Κεφαλονιάς του σχολικού έτους 1979-1980. Η τελική απόφαση για τη διατήρηση ή την καταστροφή των εγγράφων ανήκε στον Νομάρχη στον οποίο θα διαβιβάζονταν. Στην ερμηνευτική εγκύκλιο της Δ/νσης Δημοτικής Εκπαιδεύσεως Κεφαλληνίας εντυπωσιάζουν εκφράσεις όπως «η μεγάλη ωφέλεια που θα προκύψει από την εκκαθάριση των παλαιών αρχείων […] γιατί είναι δυνατόν να απαλλαγούμε από το βάρος αυτό και από τις δυσμενείς επιπτώσεις που συνεπάγεται το κόστος διατηρήσεως χώρων για την εγκατάσταση των αρχείων, η άσκοπη απασχόλησή σας για την ταξινόμηση των εγγράφων, οι δυσκολίες για την ανεύρεση ενός εγγράφου κτλ. […] τα δε επόμενα χρόνια (σύμφωνα με τις οδηγίες που δίνονται) η εκκαθάριση των αρχείων θα είναι ευχερέστατη». Η εκκαθάριση των σχολικών αρχείων γινόταν αποκλειστικά και μόνο με γνώμονα την προσωπική τους κρίση. Στα μονοθέσια σχολεία την εκκαθάριση θα αναλάμβανε να κάνει ο ένας και μοναδικός δάσκαλος. Οι επιτροπές θα συνέτασσαν πρακτικά, τα οποία θα διατηρούνταν στο διηνεκές αλλά τα έγγραφα θα οδηγούνταν στην πολτοποίηση. Τρεις μήνες μετά το Υπ. Παιδείας (εγκ. ΣΤ860/28-1-1980 με λήψη από κάποια σχολεία στις 9/2/1980) ανέστειλε την εκκαθάριση των αρχείων εν αναμονή νέου Π.Δ. Δηλαδή οι φάκελοι άνοιξαν, “ερευνήθηκαν” από τις τριμελείς επιτροπές και μετά έμειναν στην αναμονή ».

Στην υπόλοιπη Ελλάδα λόγω της Οθωμανικής κυριαρχίας και για διαφόρους λόγους έχουν διασωθεί σχετικά λίγα αρχεία της Οθωμανικής περιόδου, ωστόσο σώζονται τα πλουσιότατα Οθωμανικά αρχεία στην Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα.

Στα αρχεία της Επτανήσου και της Κρήτης εναπόκειται μεγάλος όγκος πολύτιμου και σημαντικότατου αρχειακού υλικού. Αυτό οφείλεται στην επικρατούσα αντίληψη στην Dominante Βενετία για την αποτελεσματικότητα των ενημερωμένων αρχείων στην διακυβέρνηση του αχανούς κράτους τους.

Στο πλουσιότατο αρχείο Κεφαλονιάς τα έγγραφά του χρονολογούνται από το έτος 1535 μέχρι και σήμερα. Μετά τους αφανιστικούς σεισμούς του 1953 το υλικό σώθηκε όπως –όπως και χρειάστηκε τεράστιος κόπος υπό ανθυγιεινές συνθήκες, για να τακτοποιηθεί και ευρετηριασθεί. Εργασίες που ακόμα και σήμερα επιτελούνται παράλληλα με την έρευνα και την βοήθεια προς τους ερευνητές. Στο υλικό αυτό περιλαμβάνονται αρχεία νοταριακά, διοικητικά, εκκλησιαστικά, ληξιαρχικά, εκπαιδευτικά, δικαστικά, υγειονομικά- νοσοκομειακά, αρχιτεκτονικά, ιδιωτικά, αρχεία ΝΠΔΔ και συλλόγων. Μετά τους σεισμούς του 1953 για να αποκτήσει το σέστο/ευταξία που το χαρακτηρίζει, εργάσθηκαν με αυταπάρνηση οι εργαζόμενοι με προϊσταμένους τον κύριο Γεώργιο Μοσχόπουλος και την κυρία Σταματούλα Ζαπάντη, ενώ μεγάλο τμήμα του αρχείου της Βενετικής Διοίκησης πραγματοποιήθηκε από τον κύριο Νίκο Μοσχονά διευθυντή του Ε.Ι.Ε.Σήμερα προϊσταμένη είναι η κυρία Δώρα Ζαφειράτου που πλαισιώνεται από έμπειρους συνεργάτες.

Την ξενάγηση συνέχισε η κυρία Νίκη Κυριακάτου, πολύτιμη αρωγός σε κάθε ερευνητή, με εμπεριστατωμένα σύντομα σχόλια για το τι βλέπουμε, ενώ οι κ.κ Διονύσης Καγγελάρης και Ζήσιμος Δελακάς συνέχισαν με νεότερα ιστορικά τεκμήρια του αρχείου Κεφαλονιάς. Με το τρατάρισμα με αναψυκτικά και γλυκά έκλεισε η δίωρη, επίσκεψή μας στο αρχείο.

Τάκης Τόκκας

Πηγή

www.ioniancenter.gr

Στην Κεφαλονιά η εκκλησιαστική γιορτή τ’ Αdιμήρι /Αντιμήρι στις 23 Αυγούστου. Του Τάκη Τόκκα

Thu, 20 Jul 2023 19:01:53 GMT

Στην Κεφαλονιά η εκκλησιαστική γιορτή τ’ Αdιμήρι /Αντιμήρι στις 23 Αυγούστου.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη και παράδοση οι μεγάλες γιορτές της χριστιανοσύνης με πρότυπο τις εβραϊκές γιορτές έχουν προεόρτια, εόρτια, μεθεόρτια και διαρκούν οκτώ ημέρες.

Τ’ Αντιμήρι ή Αντιμίρι, (παλιότερα στην σελίδα αυτή με ανάρτηση αναγνώστριας, έχει προταθεί η γραφή της λέξης με –οι-από το αρχαίο <αντίμοιρος>= αυτός πού παίρνει ίση μερίδα- απόδοση- γιορτασμού με την ημέρα της γιορτής), δηλαδή η απόδοση της γιορτής & τα εννιάμερα της Παναγίας, ανήκουν στα μεθεόρτια και εξακολουθούν να έχουν τον γιορταστικό χαρακτήρα ενώ για κάποιους μελετητές συμπεριλαμβάνει και το πανηγύρι.

Στην Κεφαλονιά στις 23 Αυγούστου γίνονται τα πρετσεσιά/λιτανείες με:

i) την αργυρή όρθια λάρνακα που φέρει το Σκήνωμα του Αγίου Γερασίμου. Από το καθολικό-μικρό ναό- του Μοναστηριού του Αγίου Γερασίμου, η λάρνακα θα μεταφερθεί μέσα από την κούρτη του μοναστηριού στην νέα μεγάλη εκκλησία όπου θα τελεστεί Αρχιερατική Θεία Λειτουργία. Μετά το πέρας της Λειτουργίας, ό Άγιος «σηκώνεται» και η Λιτανεία πηγαίνει στ’ αλώνια όπου γίνεται δέηση υπέρ ευφορίας των καρπών της γης και καιρόν ειρηνικόν. Μετά,η λιτανεία κατευθύνεται προς το Καθολικό του μοναστηριού και στην είσοδό του αναπέμπεται μικρά Δέηση για την ανάπαυση των κτητόρων και των γονέων του Αγίου. Στη συνέχεια, μέσα στο ναό το Σκήνωμα του Αγίου τοποθετείται στην μεγάλη αργυρή Λάρνακα της κοιμήσεως όπου και το Θαφτικό/Τάφος του Αγίου.

ii) τους ινταγιάτους/ξυλόγλυπτους Θρόνους που φέρουν τα ξακουστά κονίσματα «τση Κυράς τση Παναγίας».

iii) τις πορταντίνες, που είναι φορητές μικρές θήκες με κορνίζα ιντάγια/σκαλιστή και φέρουν κονίσματα τση Παναγίας ή Αγίων. Έχουν δύο φορητούς πλευρικούς βραχίονες για την περιφορά και είναι επίθετες στους θρόνους.

Αυτές λοιπόν οι λιτανείες/πρετσεσιά αποκαλούνται με τον όρο τ’ Αντιμήρι ή Αντιμίρι που προφέρεται χωρίς προερρίνωση, όπως το λατινικό d αντί ντ, δηλ. Αdιμήρι.

Η λέξη πρετσεσιό λέγεται επίσης και με σκωπτική ή ειρωνική έννοια όταν κάποιος δαπανά πολύ χρόνο σε εναλλασσόμενες βίζιτες/επισκέψεις.

Η μέχρι τώρα αρχειακή έρευνα φανερώνει ότι η λέξη αdιμήρι συναντάται στην Κεφαλονιά τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα.

Στην Κεφαλονιά ξακουστά πρετσεσιά για του Αdιμήρι είναι του Αγίου Γερασίμου βέβαια , στο Γιαλό της Σάμου η εικόνα της Παναγίας Λουτριώτισσας, στην Λακήθρα της Παναγίας Γαρδελιώτισσας, στα Δεμουτσαντάτα της Παναγίας Στεφάνας με τον ανθισμένο κρίνο, η Παναγία στο Τραπεζάκι, η Αγία Ελεούσα μετά τα Περατάτα κ.α.

Είναι αυτονόητο ότι η Εκκλησία, δια των Μητροπόλεων, επιτελεί πνευματικό, κοινωνικό, ανθρωπιστικό έργο, διαφυλάσσει δια μέσου των αιώνων την εκκλησιαστική τάξη και προφορική και γραπτή παράδοση. Σέβεται και διαφυλάσσει τις μακραίωνες συνήθειες και παραδόσεις που είναι άρρηκτα δεμένες με τους ντόπιους και ακόμα περισσότερο, όταν οι παραδόσεις αυτές συνδέονται με οποιοδήποτε τρόπο με την λατρεία.

Είδαμε και φέτος σε εκκλησιαστικές ανακοινώσεις για την 23 Αυγούστου να είναι γραμμένη μόνο η φράση «Απόδοσις εορτής…» και όχι, τουλάχιστον παράλληλα, η λέξη τ’ Αντιμήρι που γνωρίζει, κατανοεί και μιλάει στην ψυχή του κάθε Κεφαλονίτη!

Ελπίζουμε και ευχόμαστε την επόμενη χρονιά να το ιδούμε κατά πως πρέπει, δεν δικαιολογείται πλέον ελαφρυντικό!

Ενδεικτικές πηγές

- Τσιτσέλη Α.Ηλία, Γλωσσάριο Κεφαλληνίας, Βιβλιοχαρτοπωλείο
Διονυσίου Νότη Καραβία, Αθήνα, MCMXCVI σ.163
- Πανταζάτος Ι.Διονύσης,Για να μη σβύσει η παλιά Κεφαλονίτικη και
Θιακιά ντοπολαλιά, χ.τ.ε, 2000, σ.29
- Μεσολωράς Δ.Ι , τ’Αντιμήρι, στο περιοδικό Η Κεφαλονίτικη Πρόοδος,
Τεύχος 3, Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2012, σσ 27-30
- Μεσολωράς Δ.Ι , τ’Αντιμήρι, στο περιοδικό Η Κεφαλονίτικη Πρόοδος,
Τεύχος 4, Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2012, σσ 44-46
- Σελίδα στο facebook Ionian center ανάρτηση στις 22 Αυγούστου 2014

Τάκης Τόκκας

Έκθεση Έφης Σπηλιώτη 2022- ”Ζωγραφίζω πάνω στον πηλό, ίχνη από Ευχές”

Thu, 20 Jul 2023 12:50:22 GMT

Έκθεση Έφης Σπηλιώτη 2022

Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Η ετήσια έκθεση της κυρίας Έφης Σπηλιώτη, στην έπαυλη «Πεμαχρίνα» στης Μηνιές Κεφαλονιάς, είναι ένα από ελάχιστα πραγματικά καλλιτεχνικά γεγονότα, που γίνονται στην Κεφαλονιά!

Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά μια και η Έφη Σπηλιώτη είναι μεμυημένη ιέρεια, καταξιωμένη δημιουργός της αρχαιότατης κεραμικής τέχνης. Γνωρίζει εξαιρετικά καλά τα μυστικά του πηλού: το πλάσιμο της φόρμας, το ψήσιμο, αλλά και το χρωματισμό τους με τα υπέροχα μεταφυσικά χρώματα που δημιουργεί.

H καλλιτέχνις είναι πολυσύνθετη, πεπαιδευμένη προσωπικότητα, με σπινθηροβόλο πνεύμα, ευγένεια και απλότητα. Το προοδευτικό της πνεύμα και οι εσωτερικές της αναζητήσεις την ώθησαν να πλεύσει σε πνευματικούς ωκεανούς με στόχο την αναζήτηση και αποκρυπτογράφηση. Οι Θεότητες του υδάτινου πεδίου της έδωσαν την εύνοιά τους και τις αποκάλυψαν την προαιώνια, αρχετυπική, αλήθεια που εκπροσωπούν με ευτυχή κατάληξη την δημιουργία του μνημειώδους έργου της Θεότητες της Θάλασσας, Ωκεανίδες και Νηρηίδες. Το έτος 2006 εκδόθηκε το βιβλίο της ,266 σελίδων, με τον τίτλο «28 Θεές της Θάλασσας-ένα αφιέρωμα».

Στα κεραμικά έργα της, η γενέτειρα Κεφαλονιά ανιχνεύεται με την πανδαισία χρωμάτων και το μεταφυσικό φως που εκπέμπουν.

Στην πρόσκληση της φετινής έκθεσης η κυρία Έφη Σπηλιώτη, μεταξύ άλλων, αναφέρει «(…)εφέτος που διακυβεύεται η υγεία, το περιβάλλον με το κλίμα ν’ απειλεί, η ειρήνη κοντά μας να τραυματίζεται, ζωγραφίζω πάνω στον πηλό, ίχνη από Ευχές!(…)».

Αυτή η συνειδητοποίηση εκπορεύεται εκ των έσω και είναι απότοκη βαθιάς πνευματικής λειτουργίας που συνδέεται με την γέννηση της αφύπνισης της πρωταρχικής αθωότητας που την χαρακτηρίζει η νεότητα -ανεξαρτήτως ληξιαρχικής ηλικίας- και η αθωότητα. Η κυρία Έφη Σπηλιώτη τα βιώνει και το μεταπλάθει στα υπέροχα έργα της.

Στην έκθεση ήταν βεβαίως οι δυο θυγατέρες της καλλιτέχνιδας Μαργαρίτα Μπονάτσου και Ισμήνη Μπονάτσου, σημαντική ζωγράφος.

Η αεικίνητη και ευγενέστατη οικοδέσποινα κυρία Μανίτα Scocimara,εγγονή του Μαρίνου Γερουλάνου, διαθέτει κάθε χρόνο την έπαυλή της για δυο ημέρες για να μεταμορφωθεί σε χώρο Τέχνης με τα μοναδικά έργα της Έφης Σπηλιώτη. Φέτος η έκθεση είναι αφιερωμένη στην Μανίτα και τον αποθανόντα σύζυγό της Scosi Scocimara.

Στην έκθεση προσήλθαν πολλοί θαυμαστές του έργου της καλλιτέχνιδας, όπως θα δείτε στις φωτογραφίες, μετά ακολούθησε τραταμέντο αλλά και μπουφές με σερβιρισμένα πιτιτέλια μέσα στις υπέροχες κεραμικές απλάδες της Έφης Σπηλιώτη!

Τα έργα της Έκθεσης

Δηλώνουν φανατικοί θαυμαστές του έργου της Έφης Σπηλιώτη

Οι καλεσμένοι

Κοσμήματα δια χειρός Έφης Σπηλιώτη

Σημείωση: Οι φωτογραφίες είναι από την πρώτη ημέρα της Έκθεσης

Νίκος Καππάτος: Συντηρητής παλαιών επίπλων, μια σπάνια τέχνη στην Κεφαλονιά

Thu, 20 Jul 2023 10:30:15 GMT

Δυστυχώς οι σεισμοί του 1953 ισοπέδωσαν την Κεφαλονιά, κατέστρεψαν χιλιάδες σπίτια και αφάνισαν νοικοκυριά. Έπιπλα -έργα τέχνης, εκκλησιαστική θησαυροί, οικοσκευές σπιτιών, εικόνες και έπιπλα εκκλησιών ουσιαστικά καταστράφηκαν κάτω απο τους τοίχους των γκρεμισμένων τοίχων.. Λίγα έμειναν .. Ελάχιστα διασώθηκαν..

Και μετά ήρθαν τα δύσκολα. Να στηθεί όπως όπως το σπίτι, να βάλουμε το κεφάλι μας μέσα.. Με τι ψυχή και τι κουράγια, με τι πόρους να συντηρήσεις τα παλιά σου έπιπλα..

Υστερα μας πήρε και μας σάρωσε ο μοντερνισμός, η φορμάικα, η ευκολία , το έπιπλο περιορισμένης χρήσης , το φθηνό και το ακριβό.

Κάποιοι κατάφεραν να περισώσουν κάτι απο τα οικογενειακά έπιπλα.. Έτσι σήμερα σε περιορισμένο αριθμό έχουν διασωθεί έπιπλα οικοσκευές, τέμπλα , στασίδια.. Ότι διασώθηκε απαιτεί συντήρηση.. Και τότε έρχεται η ανάγκη της τέχνης του επιπλοποιού – συντηρητή παλαιών επίπλων.. Δουλειά που απαιτεί γνώσεις και ιδιαίτερη τέχνη..

Επιπλοποιός συντηρητής παλαιών επίπλων στην Κεφαλονιά είναι ο Νίκος Καππάτος. Γνώσεις, τέχνη, μεράκι.. Ο Τάκης Τόκκας, διευθυντής του casa-Museo Καραβόμυλος , μας τον συστήνει..

Ο Νίκος Καππάτος γεννήθηκε στην Κεφαλονιά το έτος 1975, με γονείς τον Μιχάλη Καππάτο από τα Δηλινάτα και την Άννα Στεφανάτου Πιεράτου από τα Λαταβινάτα. Αποφοίτησε από το Β’ Λύκειο Αργοστολίου το 1993 όπου διακρίθηκε στα μαθήματα καλών τεχνών και ιδιαίτερα στην ζωγραφική με την καθοδήγηση της καθηγήτριάς του αποφοίτου της Α.Σ.Κ.Τ, Αγλαΐας Χριστιανού. Τα έτη 1993-1994 φοίτησε στην Σιβιτανίδειο Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων (ΣΔΣΤΕ), τμήμα Εφαρμοσμένων Τεχνών με ειδικότητα στο design και κατασκευή επίπλου.

Μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας το 1996, άρχισε να εργάζεται σαν λαουρέντες ρεμεσιέρης δηλαδή βοηθός ξυλουργού δίπλα στον πατέρα του, απόφοιτο το 1955 της Ξυλουργικής Σχολής Αργοστολίου του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητος που τελούσε υπό την αιγίδα του Βασιλέως Παύλου. Εκεί έλαβε στέρεες βάσεις του τεχνίτη ξυλουργού και επιπλοποιού.

Στη συνέχεια στην Κεφαλονιά, μαθήτευσε επί σειρά ετών, ως βοηθός, δίπλα στον σημαντικό επιπλοποιό και συντηρητή παλαιών επίπλων Σπύρο Αγαμέμνωνος Μαρκάτο, ο οποίος του μετέδωσε τα μυστικά του λουστραρίσματος με γομαλάκα αλλά και την συντήρηση επίπλων και εκκλησιαστικών ξύλινων αντικειμένων.

Το έτος 2011 παρακολούθησε σειρά μαθημάτων στο εργαστήριο του Κεφαλονίτη ινταγιαδόρου δηλαδή ξυλογλύπτη Νίκου Σκιαδαρέση στο εργαστήριο του στην Αγία Ευφημία.

Ο Νίκος Καππάτος ξεκίνησε την αυτόνομη επαγγελματική του δραστηριότητα το 2002 με τρεις κυρίως δραστηριότητες.

Η πρώτη αφορά την συντήρηση και αναπαλαίωση των παλαιών επίπλων. Η τεχνογνωσία και η μετάδοση των μυστικών των προαναφερομένων μαστόρων στον Νίκο Καππάτο έχει το καλύτερο αποτέλεσμα στο κάθε παλιό έπιπλο που του εμπιστεύονται. Τηρεί όλη την διαδικασία για την απεντόμωση, συντήρηση και αποκατάστασή τους. Λουστράρονται με την παραδοσιακή χειροποίητη τεχνική της γομαλάκα που απαιτεί επίπονη και μακρά διαδικασία αλλά χαρίζει στο ξύλο στιλπνότητα και υφή σχεδόν βελούδινη!

Η δεύτερη αφορά την κατασκευή νέων επίπλων σε ρυθμό επτανησιακό, σύγχρονο ή σε οποιαδήποτε άλλο, με δυνατότητα επιλογής λουστραρίσματος και με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Επίσης με επιτυχία επιδίδεται και στη τεχνική ιντερσιάτο δηλαδή στην μαρκετερί.

Η τρίτη αφορά την κατασκευή νέων κιβωρίων, στασιδιών, θρόνων και προσκυνηταρίων για ναούς και με επίθετη ξυλογλυπτική χειροποίητη εργασία σε Επτανησιακό ρυθμό.
Έχει βραβευθεί για την συμμετοχή του σε έκθεση από την Unesco Κεφαλονιάς και έχει συμμετάσχει σε έκθεση επίπλου, από κοινού με τον σπουδαίο και πεπαιδευμένο ινταγιαδόρο εκκλησιαστικών τέμπλων Παναγή Κόκκινο, στον εκθεσιακό χώρο του Ionian Center στον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς.

Ο Νίκος Καππάτος έχει συντηρήσει αρκετά από τα μόμπιλα/έπιπλα του 19ου αιώνα που βρίσκονται στο casa-Museo/οίκος-Μουσείο στον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς.

Τάκης Τόκκας
Για το casa-Museo Καραβόμυλος Κεφαλονιά

ΤΑΚΗΣ ΤΟΚΚΑΣ – Με το ζεύγος Γιώργου και Τερέζας Θεοδόση

Wed, 19 Jul 2023 23:35:36 GMT

Στην Αθήνα βρέθηκε αυτές τις ημέρες ο Τάκης Τόκκας και όπως πάντα σε κάθε ταξίδι συναντάει και τους αγαπημένους του φίλους, το ζεύγος Γιώργου και Τερέζας Θεοδόση , προέδρου και αντιπροέδρου αντίστοιχα της Levante Ferries..

H οικογένεια Θεοδόση σχεδιάζει τις καλοκαιρινές της διακοπές στις οποίες συμπεριλαμβάνεται πάντα και η Κεφαλονιά. Λάτρεις και οι δυο του νησιού μας έχουν ανακαλύψει δικές τους παραλίες όπου αράζουν με το σκάφος τους και χαλαρώνουν μαζί με τα παιδιά τους και φίλους. Βεβαίως το πρόγραμμα περιλαμβάνει και βραδινή βόλτα στο Λιθόστρωτο.

Τους περιμένουμε και για το καθιερωμένο ρεπορτάζ όπως κάθε χρόνο..

Σκέψεις πολιτιστικής αναβάθμισης με αφορμή την Μουρδουλοπέφτη. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Wed, 19 Jul 2023 23:12:57 GMT

Σκέψεις πολιτιστικής αναβάθμισης με αφορμή την Μουρδουλοπέφτη.

Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Με αφορμή την Μουρδουλοπέφτη αλλά και γενικότερα τα όσα αφορούν τις πατροπαράδοτες γιορτές, πανηγύρια και άλλες κοινωνικές δημόσιες εκδηλώσεις, καταγράφουμε κάποιες σκέψεις που ανταλλάξαμε με πολλούς συμπατριώτες μας.

Η Κεφαλονιά έχει μπει στην τροχιά των υπό ανάπτυξη τουριστικών νησιών και εύλογο είναι να επιδιώκουμε την εξέλιξη και καλυτέρευση των υπηρεσιών μας, την διάσωση των μνημείων μας, την προβολή των εθίμων μας κοκ. Σκοπός μας πλέον είναι να αναπτυχθούν και άλλες ειδικές και εναλλακτικές μορφές τουρισμού.

Από έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, διαπιστώθηκε η σύγχρονη τάση οι τουρίστες να θέτουν ως πρώτη επιλογή για να επισκεφτούν μια περιοχή την υψηλή περιβαλλοντική ποιότητα σε συνδυασμό με διαδραστικά στοιχεία της τοπικής πολιτιστικής παράδοσης.

Για να μπορέσουμε όμως να διασφαλίσουμε την διατήρηση του πολύτιμου πολιτισμικού κεφαλαίου μας αλλά και το εξαίσιας ομορφιάς τοπίο μας για τις μελλοντικές γενεές και που αποφέρουν βιώσιμα οικονομικά οφέλη θα πρέπει σήμερα κιόλας να υπάρξει συνεργασία όσων επαγγελματιών εμπλέκονται με οποιανδήποτε τρόπο με τον τουρισμό, των εκπροσώπων των πολιτιστικών συλλόγων, των σχετικών εκπροσώπων των τριών Δημάρχων του νησιού, της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων ώστε να υπάρξει ενημέρωση και σχεδιασμός για την προβολή των τοπικών παραδόσεων.

Ζούμε σε εποχή παγκοσμιοποίησης και εύκολο είναι να αντιγράψουμε ή να υιοθετήσουμε νέες παραδόσεις. Ωστόσο αυτές που θα προβάλουμε θα πρέπει να είναι αυτές που είχαν οι νόνοι και οι νόνες μας και γεννήθηκαν από την ιδιοσυγκρασία των κατοίκων του νησιού και επηρεάστηκαν από το περιβάλλον και το κλίμα του νησιού.

Ακολουθούν κάποιες σκέψεις που στην πραγματικότητα απηχούν την κοινή λογική αλλά έχουν και γνώμονα την εμπορική-τουριστική πλευρά του θέματος.

Δημοτική Αρχή

Από το έτος 2011 και μετά, η τότε Δημοτική αρχή ενθάρρυνε τους μαγαζάτορες να καθιερώσουν την Τσικνοπέμπτη ως όρο και να ψένουν σουβλάκια και λουκάνικα έξω από τα μαγαζιά τους! Είναι όμως αυτό πρέπον; Ο κατεξοχήν φύλακας, προστάτης και απόστολος της τοπικής κουλτούρας-όπως οφείλει να είναι κάθε Δημοτική αρχή- αντί να βοηθεί στην διατήρηση και προβολή της ντόπιας παράδοσης, αντιθέτως εισαγάγει ξένες-σε όλα τα επίπεδα- συνήθειες και μάλιστα όχι απαραιτήτως καλύτερες ή σύμφωνες με την ιδιοσυγκρασία των κατοίκων που διαφεντεύει!

Με την ίδια αντίληψη θα πρέπει να δούμε και άλλα παρόμοια ζητήματα όπως π.χ γιατί καρναβάλια και όχι Μάσκαρες ή καλύτερα γιατί δεν επιστρέφουμε στην τοπική αλλά και πανεπτανησιακή παράδοση του καρναβαλιού και της μάσκαρας. Στην Κεφαλονιά μάσκαρα ή μάσκερα εννοούμε τα λαϊκά δρώμενα με θέατρο σε ανοιχτούς χώρους, με παραργατάρισμα των ριμναδόρων με σκαμπρόζικες ρίμνες, με μπάλους, καντρίλιες κοκ.

Στην Κεφαλονιά δεν τσικνίζουμε!

Το δημόσιο ψήσιμο κρέατος επάνω σε γραδέλες με την ανθρακουνίστρα υποκάτω και με την συνακόλουθη τσίκνα δεν συνηθίζεται στην Κεφαλονιά. Σαφώς ο λόγος που δεν καθιερώνεται στην συλλογική αντίληψη είναι η έλλειψη ιστορικής μνήμης και η προσπάθεια αντιγραφής ενός ξένου ως προς την τοπική παράδοση εθίμου.

Αν κάποιος παρακινηθεί να επισκεφθεί την Κεφαλονιά την Μουρδουλοπέφτη θα θελήσει να απολαύσει την μακραίωνη τοπική γευστική παράδοση της ημέρας και όχι βέβαια σουβλάκια και λουκάνικα ψημένο στην γραδέλα που στο τέλος το βρίσκεις καθημερινά και παντού στην αποδέλοιπη επικράτεια.

Επιμελητήριο Κεφαλονιάς και Ιθάκης

Εκ των πραγμάτων τα πρωτοπόρα και δημιουργικά μέλη του Ε.Ε.Κ-Ι είναι η καρδιά που δίνει ζωή πολλαπλώς στην Κεφαλονιά και Ιθάκη. Θα πρέπει ασφαλώς να βοηθήσουν ενεργά τους επαγγελματίες να προβάλλουν αυτή την διακριτή και ειδοποιό πολιτισμική διαφορά μας σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας.

Πολιτιστικοί Σύλλογοι

Είδαμε και φέτος πολιτιστικούς συλλόγους του νησιού να προσπαθούν να καθιερώσουν την λέξη και τα γευστικά έθιμα της Τσικνοπέμπτης όπως αυτά γιορτάζονται σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Δεν νοείται να διαβάζουμε σε πρόσκληση πολιτιστικού συλλόγου ότι θα γιορτάσουμε με τον πατροπαράδοτο τρόπο με ψητά στην ύπαιθρο!

Μήπως θα ήπρεπε να θυμηθούμε τσι δικές μας παραδόσεις;

Μέση Εκπαίδευση

Πριν την πανδημία διαβάζαμε σε αφισέτες να διαφημίζεται από τα Λύκεια και τα Γυμνάσια, ότι αντί του ημερήσιου μαθήματος θα ψήσουνε την Τσικνοπέμπτη σουβλάκια στην κούρτη του σκολειού! Ήταν άραγε αργία ή ημιαργία ; Οι δάσκαλοι των παιδιών μας, οι πνευματικοί καθοδηγητές τους, δεν θα ήπρεπε να τους γνωρίσουν την τοπική μας παράδοση; Ελπίζουμε φέτος να μην απολαύσουμε τέτοιο θέαμα.

Οικογένεια

Η οικογένεια συνεισφέρει µε τρόπο αναντικατάστατο στο καλό και την εξέλιξη της κοινωνίας. Γαλουχεί τα νεότερα μέλη στις ηθικές αξίες, ενσταλάζει την πολιτιστική κληρονομιά και την διαπολιτισμική αντίληψη, μεταδίδει σε αυτά αξίες και κανόνες μια και θα είναι οι αυριανοί διάδοχοι και συνεχιστές μας. Μήπως πρέπει να στρέψουμε περισσότερο την προσοχή μας σε αυτό το τομέα; Χωρίς το γερό θέμελο που δίνεται από την οικογένεια τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να υπάρξει.

Σημείωση

Μουρδουλοπέφτη, η =για τους φίλους και φίλες που δεν είναι Κεφαλονίτες να πούμε ότι είναι η Τσικνοπέμπτη.

Τάκης Τόκκας

Για το Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου-Ionian center-& casa-Museo Καραβόμυλος

ΦΩΤΟ: Ληξουριώτικο καρναβάλι 2017

Η ναυτική ντραντιτζιόνα στο πόρτο τση Σάμoς…

Wed, 19 Jul 2023 22:40:52 GMT

Κεφαλονιά, πόρτο του Αιγιαλού Σάμου: ο καπιτάν Διονύσης Μπαράκος κρατεί τη Βέκια ναυτική ντραντιτζιόνα και κάθε πρωί σφυρίζει το καράβι του!

Από το τέλος του 19ου αιώνα αλά ουζάντσα τα παπόρια σφύριζαν όταν έμπαιναν και έβγαιναν στο κανάλι και αργότερα στο πόρτο , ενώ στην γιορτή τση Παναγίας του Λουτρού και του Αγίου Γερασίμου σφύριζαν τρεις φορές! Δεν ενοχλούσε και δεν ενοχλεί κανένα βέβαια το άκουσμα του χαιρετισμού του πλοίου!

Και η απάντηση του καπιτάνιου

Dionisis Barakos

Βεραμέντε σιορ Τάκη ! Είναι καθήκον και υποχρέωση όλων μας, ο καθένας απο το μετερίζι του, ώστε να κρατήσουμε ζωντανή την παράδοση και ιδιαίτερα τη ναυτική που τόσο έχει προικίσει και ετούτο το νησί. Σθεναρά και με υπερηφάνεια.

Σιόρες μου, θα φκιάξετε σιντζούρτσουλα; Η συνταγή του Βαγγέλη Χριστάτου

Wed, 19 Jul 2023 22:24:39 GMT

Σιντζούρτσουλα, μια Κεφαλονίτικη ρετσέτα γλυκού

Τα Κεφαλονίτικα σπίτια, αλά ουζάντσα, τσι μέρες των γιορτάδωνε του Δωδεκαήμερου μισκοβολούνε από τα σπετζικά που γουζάρουνε οι νοικοκυράδες για να φκιάξουνε τσι τηγανίτες, τα ξεροτήγανα, τα σιντζούρτσουλα και τσι άλλες ντελικατέτσες.

Ούλο το σπίτι έχει φεστίνι και η κυρά, μέρες πού ’ναι, πρέπει να έχει έτοιμες ντολτσέτες για να τρατάρει τα παιδιά που θα σονάρουνε τα κάλαντα αλλά και για το βιζιτόριο.

Τα σιντζούρτσουλα ή σιντζούρτζουλα ή σιντσίρτσουλα ή σιντίρτσουλα ή σνιρτζίτσουλα είναι ένα σχετικά εύκολο και γρήγορο ντόλτσε, της cucina povera του νησιού, με γευστική απλότητα και καθαρότητα, οικεία στην γευστική μνήμηκαι γι αυτό αγαπητό. Συνηθιώνται στην περιοχή τση Σάμης αλλά και στην αποδέλοιπη Κεφαλονιά.

Η ρετσέτα είναι ρεγάλο του Βαγγέλη Χριστάτου, ζαχαροπλάστη τση Σάμης. Μπορείτε να αγοράσετε τα παραδοσιακά σιντζούρτζουλα από τους φούρνους τους, φτιαγμένα με την ίδια συνταγή, όπως αυτή που μας αποκάλυψε.

Σιντζούρτσουλα με συνταγή του ζαχαροπλάστη Βαγγέλη Χριστάτου.

Υλικά:

Λάδι 1 φλιτζάνι τσαγιού
Κρασί 1 φλιτζάνι τσαγιού
Κότο 1 Φλιτζάνι τσαγιού
Φαρίνα όσο πάρει
Σουσάμι
Κανέλα

Ετοιμασία

Σε κατσαριόλι βράζουμε το λάδι και το κότο για 15’ λεπτά.

Στη συνέχεια σε μια λεκάνη ρίχνουμε την φαρίνα και ανακατώνουμε ίσαμε να γένει σφιχτή η ζύμη.

Ύστερα κόφτουμε κομματάκια από τη ζύμη, τα πλάθουμε μπαλάκια και τα απλώνουμε απάνω στο τρίφτη για να πάρουν ελαφρά πεπλατυσμένο σχήμα.

Στην συνέχεια τους δίνουμε κυλινδρικό σχήμα.

Τα τηγανίζουμε σε καυτό λάδι μέχρι να ξανθοκοκκινίσουνε, τα αφήνουμε να κρυώσουνε, τα ματαρίχτουμε στο τηγάνι και τα μελώνουμε ή ρίχτουμε κότο, κανέλα και σουσάμι.

Γλωσσάρι

Αλά ουζάντσα= κατ’ έθιμο
Βιζιτόριο, το= κοινωνική επίσκεψη
Γουζάρω= χρησιμοποιώ
Κότο, το= πετιμέζι
Ντολτσέτα, η= γλύκισμα
Ρεγάλο,το=δώρο
Σπετζικό, το= μπαχαρικά
Φεστίνι, το =σπιτική γιορτή

Τάκης Τόκκας

Η πρώτη δημοσίευση του άρθρου είχε γίνει στις 21/12/2018 στο kefaloniapress.

Σήμερα αγοράζουμε μπουρμπουρέλια ! Η αυθεντική ρετσέτα από τη σιόρα Περιστέρα Τόκκα

Wed, 19 Jul 2023 21:56:11 GMT

Νοικοκυράδες και Νοικοκυραίοι,

σήμερα αγοράζουμε μπουρμπουρέλια ή πολυσπόρια! Όλα πλέον τα Super Market και τα μπακάλικα πουλάνε έτοιμα σακουλάκια με τα αγαπημένα όσπρια τση Κεφαλονιάς.

Στην Κεφαλονιά αυτό το ταπεινό φαγάκι είναι δημιουργία τση cucina povera (φτωχής κουζίνας των αγροτών και των εργατών), είναι ένα από τα πιο αγαπημένα φαγάκια του νησιού μας και τιμάται δεόντως ολοχρονικά.

Τα Κεφαλονίτικα μπουρμπουρέλια / πολυσπόρια περιλαμβάνουν όλων των ειδώνε τα όσπρια, απαραίτητα δε στάρι (καθε αγροτική οικογένεια μέχρι τη δεκαετία του 70 θέριζε και αλώνιζε), και κουκιά.

Στην ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ έχει δημοσιευτεί η αυθεντική ρετσέτα από τη σιόρα Περιστέρα Τόκκα.

H απάντηση του Υπουργείου Πολιτισμού για το εκκλησάκι του 18ου αιώνα της Ζωοδόχου Πηγής, στο Αργοστόλι

Mon, 17 Jul 2023 21:33:32 GMT

Μετά το άρθρο του Τάκη Τόκκα στην ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ και την αναδημοσίευση στο kefaloniapress για το εγκαταλελειμμένο εκκλησάκι του 18ου αιώνα της Ζωοδόχου Πηγής στο Αργοστόλι, (Διάβασε εδώ Καταστροφική εγκατάλειψη εκκλησίας του 18ου αι. της Ζωοδόχου Πηγής, στο Αργοστόλι ) το κόμμα της Ελληνικής Λύσης κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή (διάβασε εδώ 3849 ΕΡΩΤΗΣΗ Ανακατασκευή παρεκκλησίου Ζωοδόχου Πηγής στο Αργοστόλι(1) ), και σήμερα κοινοποιήθηκε η απάντηση του Υπουργείου Πολιτισμού.

Στην Κεφαλονιά χηρεύουνε οι καμπάνες από τη Μ. Πέμπτη ως την Γκλόρια του Μ. Σαββάτου

Mon, 17 Jul 2023 21:14:29 GMT

Στην Κεφαλονιά χηρεύουνε οι καμπάνες από τη Μ. Πέμπτη ως την Γκλόρια του Μ. Σαββάτου.

Στην Κεφαλονιά τη Μεγάλη Πέμπτη το πρωί γίνεται ο εσπερινός και η θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου σε όλες τσι εκκλησιές του νησιού. Μετά οι καμπάνες χηρεύουν μέχρι το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου! Οι ιερείς ενδύονται στα μαύρα και με μαύρα στολίζουν την εκκλησία και οι παντιέρες είναι μετζάστρες. Στα μικράτα μου θυμώμαι να γίνεται η έξοδος του Επιταφίου το χάραμα, γύρω στις 4:30π.μ και να επιστρέφει στην εκκλησιά γύρω στις 5:30 π.μ και να συνεχίζεται η λειτουργία και όταν ψάλλεται ο ύμνος «Τον Κύριο υμνείτε(…)»,αμέσως μετά είναι ο «Απόστολος» και μετά το «Ανάστα ο Θεός» γίνεται η Γκλόρια ή η Πρώτη Ανάσταση!

Τότε μέσα στην εκκλησία από το γυναιτίκι ή από το καμπαναριό ή και από τα σπίτια τους οι νοικυράδες έσπαζαν τσου μπότηδες ή όποιο πήλινο αγγειό ήταν μισοσπασμένο κτλ. «Ἐξέδυσάν με τὰ ἱμάτιά μου, καὶ ἐνέδυσάν με χλαμύδα κοκκίνην, ἔθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου, στέφανον ἐξ ἀκανθῶν, καὶ ἐπὶ τὴν δεξιάν μου χεῖρα, ἔδωκαν κάλαμον, ἵνα συντρίψω αὐτούς, ὡς σκεύη κεραμέως».

Τότε και μόνο οι καμπάνες ξεχηρεύανε!

Βέβαια για άλλους λόγους στα νεότερα χρόνια μετατέθηκε το ωράριο των ακολουθιών.

Από το πρωί βρέθηκα σε διαφορετικά χωριά του νησιού και άκουγα να σημαίνουν διπλοκάμπανο πανηγυρικάτο! Ενώ μετά, και ανά τακτή ώρα, να σημαίνουν οι καμπάνες νεκρικάτα!

Όσοι έχετε την αρμοδιότητα και γνωρίζοντας πλέον την Επτανησιακή μας παράδοση για τις ημέρες αυτές, παρακαλούμε να την σεβαστείτε!

Τάκης Τόκκας

Απαντήσεις και “δεσμεύσεις” Παναγή Καππάτου στα θέματα πολιτισμού που έθεσε ο Τάκης Τόκκας

Mon, 12 Jun 2023 21:03:17 GMT

Αγαπητέ κύριε Τόκκα,

Kαταρχήν συγχαρητήρια και θερμές ευχαριστίες τόσο για την ενεργή συμμετοχή σας στον δημόσιο διάλογο μεταξύ των πολιτών και των φορέων με τους υποψηφίους ενόψει των επερχόμενων εκλογών, όσο κυρίως, για το διαχρονικό σας ενδιαφέρον για την ανάδειξη και την προστασία της μνημειακής μας κληρονομιάς.

Με παλαιότερες αναρτήσεις σας, δια του εντύπου και ηλεκτρονικού τύπου, όπως και με την προσωπική επικοινωνία που είχα μαζί σας- και ως βουλευτής του νομού μας- είχα την ευκαιρία να ενημερωθώ από εσάς για τα περισσότερα από τα ζητήματα που αναφέρατε στην ανοικτή επιστολή σας.

Δεν σας κρύβω πως οι προτάσεις και οι σκέψεις σας για την ανάδειξη της μνημειακής κληρονομιάς των νησιών μας, απετέλεσαν πολύτιμο εφόδιο για εμένα και τους συνεργάτες μου, στον αγώνα που δόθηκε σε αυτά τα τέσσερα χρόνια για την επίτευξη των στόχων που είχαμε θέσει φορείς και πολίτες.

Αρκετά από τα έργα που είχατε και εσείς προτείνει χρηματοδοτήθηκαν και εντάχθηκαν στα προγράμματα της κεντρικής και της Περιφερειακής Διοίκησης. Μερικά από αυτά υλοποιήθηκαν και άλλα βρίσκονται στην φάση της ολοκλήρωσης. Πολλά περισσότερα βρίσκονται σε φάση της ολοκλήρωσης των μελετών τους ως έργα προτεινόμενα στα νέα προγράμματα που σύντομα θα προκηρυχτούν στα πλαίσια του ταμείου συνοχής και του νέου ΕΣΠΑ.

Απαραίτητη προϋπόθεση λόγω της ιδιομορφίας των έργων ανάδειξης και προστασίας σε μνημεία που απαιτούνται εγκρίσεις και χρονοβόρες διαδικασίες, είναι η, όσο το δυνατόν, αγαστή συνεργασία των φορέων και της πολιτείας προκειμένου να συντομευθεί ο χρόνος σύνταξης των μελετών και της έγκρισής τους. Δυστυχώς, σε πολλά έργα προκειμένου να τα τροχοδρομήσουμε, κληθήκαμε να επιλύσουμε μια σειρά σύνθετων προβλημάτων που κόστισαν χρόνο και χρήμα. Δεν σας κρύβω ότι τα όποια προβλήματα υλοποίησης των έργων που συναντήσαμε στα χρόνια που πέρασαν μας υποχρεώνουν να λάβουμε τα μέτρα μας για να μην επαναληφθούν δυστοκίες στα χρόνια που έρχονται.

Αγαπητέ κύριε Τόκκα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και εγώ προσωπικά, κάναμε έναν μεγάλο αγώνα στον χώρο του Πολιτισμού για τα νησιά μας. Ποτέ δεν ήλθαν τόσα πολλά χρήματα για την ανάδειξη της μνημειακής μας κληρονομιάς και μάλιστα μέσα σε συνθήκες δύσκολες για την πατρίδα μας. Καταφέραμε όμως πολλά, προφανώς δεν τα καταφέραμε όλα, και τα καταφέραμε γιατί είχα δίπλα μου και αρωγούς μου εσάς τους φορείς των νησιών μας και τους συμπολίτες μας που τα διεκδικήσαμε και τα εντάξαμε στα τρέχοντα χρηματοδοτικά προγράμματα.

Στον μακρύ κατάλογο των έργων που έχετε αναφέρει για την ανάδειξη και την προστασία τους, δεν θα αναφερθώ ένα προς ένα γιατί όλα μαζί αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο και έτσι οφείλουμε να τα δούμε. Κάθε έργο αποτελεί την μοναδική εκείνη ψηφίδα που συνθέτει το σύνολο της εικόνας της πολιτιστικής ταυτότητας των νησιών μας και υπό αυτή την έννοια κάθε ψηφίδα έχει την μοναδικότητά της που οφείλουμε να την αναδείξουμε και να την προστατεύσουμε.

Δεν υπάρχει λοιπόν μνημείο ή έργα υποδομής από όσα αναφέρατε αλλά και για όσα, προφανώς λόγω συντομίας της επιστολής σας δεν αναφέρατε, που να μην αποτελεί για εμένα στόχο υλοποίησης.

Στην επιστολή σας ρωτάτε, ορθώς, ποιο είναι το πρόγραμμά μας ποιες πρωτοβουλίες θα πάρουμε και με ποιους συνεργάτες θα τις υλοποιήσουμε.

Αυτά τα τέσσερα χρόνια είχα την καλή τύχη να γίνω κοινωνός και συμμέτοχος του κοινού μας οράματος που θέλει τα νησιά μας να γίνουν ένας διακριτός προορισμός όχι μόνο για τα πανέμορφα τοπία τους και την τουριστική τους υποδομή αλλά και για την μνημειακή τους κληρονομιά και την πολιτιστική τους ταυτότητα για την οποία αξίζει πραγματικά να επενδύσουμε όλοι μας.

Αυτό το κοινό όραμα, που τόσο μαζί σας όσο και με δεκάδες άλλους συμπολίτες μας -που είχα την μεγάλη τύχη να συναντήσω και να γίνω κοινωνός του- μας δείχνει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε στα χρόνια που έρχονται.

Εσείς, λοιπόν, είστε εν δυνάμει οι συνεργάτες μου και μαζί με εσάς και τους πολιτιστικούς φορείς των νησιών μας καλούμε να συμπορευτώ και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Έχω ήδη υπόψη μου τον μακρύ κατάλογο των έργων και των προτάσεων όλων των φορέων του τόπου μας, όπως και των δικών σας προτάσεων, που αποτελούν τον βασικό κορμό του προγράμματός μου για την επίτευξη των στόχων μας που προφανώς θα συμπληρώνεται από τις νέες ιδέες που θα κατατεθούν και τις όποιες ανάγκες θα προκύπτουν στην πορεία μας.

Είναι αυτονόητο ότι δεν υπάρχει μνημείο των προϊστορικών, των ιστορικών χρόνων, της μεσαιωνικής περιόδου και μέχρι των αφανιστικών σεισμών του 1953, που αξίζει να προστατευθεί από την φθορά που χρόνου και ακολούθως να αναδειχθεί και να ενταχθεί σε μια πολιτιστική διαδρομή που να μην αποτελεί προτεραιότητά μας. Κανένα έργο ή δράση δεν μπορεί να εξαιρεθεί και κανένα ή καμία δεν μας περισσεύει. Εύχομαι και ελπίζω να καταφέρουμε να εντάξουμε όσα περισσότερα μπορέσουμε στα προγράμματα που θα προκηρυχτούν στα χρόνια που έρχονται με συντεταγμένο αγώνα και την συμπαράσταση των συμπολιτών μας και των φορέων του τόπου μας.

Αγαπητέ κύριε Τόκκα σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να συμμετάσχω στον ανοικτό διάλογο και ιδιαιτέρως για την πολύτιμη συνεργασία τι ιδέες σας και τις προτάσεις σας που είχατε την καλοσύνη να μοιραστείτε μαζί μου όλα αυτά τα χρόνια.

Όλοι μαζί μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα!

Με εκτίμηση,

Παναγής Καππάτος

Τάκης Τόκκας: Ερωτήματα προς τις υποψήφιες και υποψηφίους Βουλευτές Κεφαλληνίας και Ιθάκης

Sun, 14 May 2023 20:30:11 GMT

Ερωτήματα προς τις υποψήφιες και υποψηφίους Βουλευτές Κεφαλληνίας και Ιθάκης

Κατά παράδοση και απηχώντας σκέψεις και ερωτήματα των συνεργατών του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου-Ionian center- αλλά και των συμπολιτών μας, απευθύνουμε μέσω του ευαισθητοποιημένου και φιλόξενου Kefaloniapress, μερικά ερωτήματα που αφορούν γενικότερα τον πολιτισμό προς τις και τους υποψηφίους Βουλευτές Κεφαλονιάς και Ιθάκης.

Η Κεφαλονιά διαθέτει πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι τις ημέρες μας, η οποία όμως δεν τυγχάνει πάντα της δέουσας προσοχής, ενώ θα μπορούσε να είχε μετατραπεί σε εργαλείο ανάπτυξης.

1) Πρόσφατα, ο μεγαλύτερος βρετανικός οργανισμός καταναλωτικών ερευνών “Which?” κατέταξε την Κεφαλονιά πρώτη στις προτιμήσεις των Βρετανών ως το καλύτερο ελληνικό νησί. Στην ίδια έρευνα, όμως, στην κατηγορία “αξιοθέατα” το νησί έλαβε βαθμό μόλις 3/5. Πού νομίζετε ότι οφείλεται αυτή η σχετικά χαμηλή επίδοση του νησιού μας στον συγκεκριμένο τομέα;

2) Πιστεύετε ότι υπάρχουν δυνατότητες ενίσχυσης του πολιτιστικού τουρισμού στο νησί; Προτίθεστε να αναλάβετε κάποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες εάν εκλεγείτε και ποιες θα είναι αυτές;

3) Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου παραμένει κλειστό από το 2014. Τι σκοπεύετε να κάνετε για την επαναλειτουργία του;

4) Τι προτίθεσθε να κάνετε για την αποκατάσταση του ιστορικού παλάτσου των Τυπάλδων-Ιακωβάτων στο Ληξούρι και την επανεγκατάσταση της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης-Μουσείου στην φυσική της έδρα με την ιστορική συλλογή της επίπλων, αντικειμένων τέχνης και παλαιοτύπων εκδόσεων;

5) Παρ’ ότι στο νησί μας υπάρχουν σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι, ελάχιστοι από αυτούς έχουν αναδειχθεί! Προτίθεστε να αναλάβετε κάποια πρωτοβουλία για την ανάδειξη χώρων, όπως η αρχαία Κράνη, η ακρόπολη της αρχαίας Σάμης, η παλαιοχριστιανική βασιλική του Φισκάρδου, η παλαιοχριστιανική βασιλική του Αγίου Δημητρίου στην ομώνυμη θέση στην Σάμη;

6) Το Κάστρο της Άσσου, παρ’ ότι είναι ένα εντυπωσιακό μνημείο της Βενετικής οχυρωματικής τέχνης του 16ου αιώνα, παραμένει εγκαταλειμμένο και ερειπωμένο. Ιστορικά κτήρια όπως το Διοικητήριο, η εκκλησία του Αγίου Μάρκου με τα περιβάλλοντα κτήρια, η σκαλινάδα, το παλάτι του Πρεβεδούρου κοκ σύντομα θα γίνουν σωροί ερειπίων. Επιβάλλεται να σωθούν, αποκατασταθούν και να αναδειχθούν! Με ποιον τρόπο πιστεύετε ότι αυτή η προοπτική θα γίνει πραγματοποιήσιμη και πόσο προτίθεστε να συμβάλλετε σε αυτή;

7) Όπως είναι γνωστό, με πρωτοβουλία της Ελληνικής Εταιρείας εκπονήθηκαν οι μελέτες αποκατάστασης του καθολικού της Ιεράς Μονής Σισσίων, του καθολικού της κατηργημένης Μονής των Αγίων Φανέντων και του παρεκκλησίου του Αγίου Νικολάου επί του ομώνυμου λόφου στην Σάμη. Σήμερα, τα μνημεία αυτά αποκαθίστανται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού (Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων). Δεκάδες όμως άλλα μνημεία του νησιού μας, πολλά εξ αυτών κηρυγμένα μνημεία, είναι υπό κατάρρευση. Αν πιστεύετε ότι αξίζει να διασωθούν σε τι ενέργειες προτίθεστε να προβείτε;

8) Τι προτίθεσθε να κάνετε για την αποκατάσταση των επτανησιακών ναών και των παραδοσιακών οικιών της Παλικής όπως π.χ στο Ρίφι, στην Αγία Θέκλα κ.α. που επλήγησαν από τους σεισμούς του 2014 και ακόμα δεν έχουν επισκευαστεί οπότε κινδυνεύουν άμεσα να μεταβληθούν σε ερείπια;

9) Η περιοχή της Ερίσου, κυρίως, διαθέτει μεγάλο αριθμό κηρυγμένων παραδοσιακών οικισμών στους οποίους διασώζεται μέγας αριθμός προσεισμικών(1953) κτηρίων. Ωστόσο, εντός των οικισμών αυτών βλέπουμε τα σπίτια να παραμένουν εγκαταλελειμμένα και ετοιμόρροπα, φαινόμενο που παρατηρείται ακόμα και στο κέντρο του Μπόργου της Άσσου. Ποια κίνητρα θα προτείνετε για την αποκατάσταση και επανάχρησή τους;

10) Στο νησί υπάρχουν αρκετοί εγκαταλελειμμένοι οικισμοί, με αξιόλογα κτήρια της κοσμικής και εκκλησιαστικής Επτανησιακής αρχιτεκτονικής, όπως για παράδειγμα τα παλιά Βλαχάτα Σάμης, τα Λαταβινάτα, τα παλαιά Φάρσα. Έχετε εξετάσει δυνατότητες, με διάφορες μορφές, αναβίωσης των οικισμών αυτών, με προφανή οφέλη για την οικονομία του νησιού;

11) Στις 25 Νοεμβρίου 2016 στείλαμε επιστολή στην τότε υπουργό πολιτισμού κ. Λυδία Κονιόρδου, η οποία κατατέθηκε και στον τότε Αντιπεριφερειάρχη κ. Παναγή Δρακουλόγκωνα, στο πλαίσιο του Προσυνεδρίου για την Ανάπτυξη των Ιονίων Νήσων, η πρότασή μας αφορούσε την δημιουργία πολυκεντρικού μουσείου στο Κάστρο του Σαν Τζόρτζη (Αγίου Γεωργίου) αφιερωμένου στη μεσαιωνική και νεώτερη ιστορία της Κεφαλονιάς. Το εν λόγω μουσείο που θα μπορούσε να στεγάζεται σε κάποιο αποκατεστημένο χώρο εντός του κάστρου, όπως π.χ τη φερομένη οικία του Πρεβεδούρου, καθώς και σε κάποιους από τους ερειπωμένους ναούς στο Εξώμπουργκο του Κάστρου (π.χ. Αγ. Θεόδωροι, Αγ. Δημήτριος, Αγ. Σπυρίδωνας, Κυρία των Αγγέλων), οι οποίοι θα αποκαθίσταντο για τον σκοπό αυτό. Αν συμφωνείτε με την πρόταση αυτή σε τι ενέργειες προτίθεστε να προβείτε;

12) Ποιες είναι οι προτάσεις των συνδυασμών σας που αφορούν στον πολιτισμό και ποιοι είναι οι συνεργάτες σας που θα τις στηρίξουν;

Ευελπιστώντας σε απάντησή σας

Τάκης Τόκκας

Για το Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου-Ionian center & casa-Museo-οίκος-Μουσείο Καραβομύλου Κεφαλονιάς

Η Κεφαλονίτικη πρόοδος

Wed, 28 Dec 2022 09:45:41 GMT

Το καμπαναριό του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας στο προάστιο του Κάστρου Αγίου Γεωργίου Κεφαλληνίας (1895)

Το Χριστουγεννιάτικο πρεζέπι και δέντρο στην Κεφαλονιά. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Wed, 21 Dec 2022 20:58:14 GMT

Το Χριστουγεννιάτικο πρεζέπι και δέντρο στην Κεφαλονιά

Σύμφωνα με την ιστορική παράδοση το πρώτο στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο εμφανίστηκε στην Γερμανία το 1539 και στολισμένο με χρήσιμα είδη όπως ρούχα, γλυκά, ψωμάκια κα.

Στην Ελλάδα, όπως αναφέρεται σε ιστορικές πηγές, το δέντρο των Χριστουγέννων πρωτοεμφανίστηκε και στολίστηκε το 1833 στα Ανάκτορα του Βασιλιά Όθωνα στο Ναύπλιο. Αργότερα με την άνοδο του βιοτικού επιπέδου το χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίστηκε με τα παιχνίδια που όλοι σήμερα γνωρίζουμε.

Ωστόσο κατά τους ιστορικούς ερευνητές το χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και στην Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Εκεί, αναφέρεται ότι οι νοικοκυραίοι στόλιζαν τα δέντρα τους με δώρα για τους φτωχούς διερχόμενους. Σαφώς η ιστοριοδιφική έρευνα θα φωτίσει το ζήτημα.

Κεφαλονιά και Χριστουγεννιάτικο δέντρο

Ωστόσο, η παράδοση του δέντρου στην Κεφαλονιά και στα Επτάνησα γενικότερα, είναι μάλλον πολύ παλιότερη. Η ντόπια τραντιτσιόνα διασώζει το μεμέντο ότι από πολύ-πολύ παλιά στολιζότουνε δέντρο στην Κεφαλονιά.

Πιθανόν μέσω της Βενετίας και των εμπορικών σχέσεων της με την Γερμανία, να είχε έλθει σε περιορισμένη κλίμακα το έθιμο αυτό στην ίδια την Ντομινάντε και αργότερα και στην Κεφαλονιά.

Τα δέντρο μπορούσε να είναι έλατο ή ελατόκλαρα από το Μεγάλο βουνό, σκίνος, κεπαρίσσι, κουμαριά. Ανάλογα το σπίτι και ο στολισμός. Ωστόσο να σημειωθεί ότι στα παλάτια των αρκόντωνε το ντεκόρο του Χριστογεννιάτικου δέντρου είχε δικό του τσεριμονιάλε!

Πάντως από τα μέσα του 20 ^ου αιώνα, λίγο πολύ ούλα τα σπίτια στολίζανε το δέντρο με ξασμένο βαμπάκι απλωμένο απά στα κλαριά για να δίνει την εντύπωση ότι είναι χιονισμένο, χάρτινα παιχνίδια, κεράκια μέσα σε φαναράκια και πολύ αργότερα ηλεκτρικά λαμπιόνια. Ολημερίς και σκεδόν ολονυχτίς, τα παιδιά στεκόντανε και στουπίρανε σέντσ’ άλτρο, με το παραμυθένιο και μαγικό δεντράκι!

Το Πρεζέπι

Μπορεί το δέντρο να έλειπε κάποιες παλιότερες ή και νεότερες εποχές από τα παλάτια των αρκόντωνε, δεν έλειπε όμως το πρεζέπι ακόμα και από ντεκαντούτες φαμίλιες!

Σε πολλά σπίτια υπήρχανε εξαιρετικής τέχνης πρεζέπια με στατουέτες από τερακότα, ξύλο ιντάγιο, πορτσολάνα καποντιμόντε, πιτουράδες α μάνο. Ούλες οι στατουέτες ήτανε ντυμένες με τα ρούχα τση εποχής τσου. Μάλιστα το πρεζέπι που ήτανε μανιφατούρα από πρετσιόζο κοράλε ήτανε απαραίτητα μέσα σε μόστρα. Ούλα τα πρεζέπια ήταν απιθωμένα απά στο κομό, στη σκριβανία, σε ταβολίν, σε μάγκο.

Ακόμα και μετά τσου σεισμούς και την κοσμοχαλασιά του 1953 θυμώμαι, στα μικράτα μου, σε σπίτια αγαλματάκια που γλυτρώσανε από τον σεισμό, να τα στολίζουνε κάτω από το δέντρο ,γιατί δέντρο χωρίς πρεζέπι δεν νοείται! Μάλιστα οι ναυτικοί στέρνανε στην φαμίλια και σε φίλους και γνωστούς, χάρτινες τρισδιάστατες καρτολίνες με το πρεζέπι για το λόγο αυτό.

Το ιστορικό πρεζέπι στην Καθολική εκκλησία στο Αργοστόλι

Ονομαστό Πρεζέπι από έσπαλε ήταν- και είναι- αυτό της Καθολικής εκκλησίας του Αγίου Νικολάου στο Λιθόστρατο στο Άργοστόλι. Μάλιστα παλιότερα το πρεζέπι κατελάμβανε τον χώρο του ιερού και μέσα στο ημίφως του ιερού ναού και τον κατάλληλο φωτισμό φάνταζε εξωπραγματικό, παραμυθένιο!

Tα τελευταία χρόνια ο αγαπητός και δραστήριος και με ξεχωριστές καλλιτεχνικές δεινότητες εφημέριος του ναού, πάντρε Σιμονέλ Μποάνκις, έκαμε την διαφορά στο ιστορικό πρεζέπι τσης εκκλησιάς!

Κατασκευάζει σε μικρογραφία ιστορικά κτήρια από την προσεισμική Κεφαλονιά και δημιούργησε ένα μοναδικό πρεζέπι. Το προτζέτο είναι σε εξέλιξη γιατί ο πάντρε Σιμονέλ έχει σκοπό να το εμπλουτίσει με ακόμα περισσότερα προσεισμικά κτήρια τση Κεφαλονιάς. Βλέπουμε το φανάρι των Αγίων Θεοδώρων, την καπέλα του Αγίου Ιωάννη του παλάτσου του κόντε Τσέζαρε Μεταξά,την εκκλησιά και το καμπαναριό στο Δράπανο, το γκαζέπο του Νάπιερ, τη Φραγκοκλησιά και άλλα πολλά.

Το πρεζέπι του San Niccolo 2022

Ο ανακαινισμένος, με τόση επιμέλεια αλλά και προσωπική εργασία από τον ακούραστο πάντρε, ιστορικός ναός του San Niccolo dei padri Zoccolanti με το υπέροχο πρεζέπι μας προσκαλεί να τον επισκεφτούμε τούτες τσι γιορτάδες! (…).

Γλωσσάρι

Μάγκος,ο= μακρόστενο γεροφτιαγμένο τραπέζι

Μεμέντο,το=ανάμνηση

Ντεκόρο,το= διακόσμηση

Ντομινάντε,η= Η Κυρίαρχος δηλαδή η Βενετία

Ιντάγιο,το = σκαλιστό

Ντεκαντούτα= παρακμή

Πιτοράδο α μάνο= ζωγραφισμένο στο χέρι

Πρεζέπι,το = φάτνη

Πρετσιόζο κοράλε, το = πολύτιμο κοράλι

Σεντσ’ άλτρο= χωρίς άλλο

Σκριβανία ,η =έπιπλο γραφείο

Στατουέτα,η= αγαματίδιο

Στουπίρω=μένω εκστατικός

Ταβολίν,το = τραπεζάκι

Τραντιτσιόνα ,η=παράδοση

Τσεριμονιάλε,το=τελετουργικό

Καλά Χριστόγεννα!

Τάκης Τόκκας

Για το Casa-Museo, Καραβόμυλος Κεφαλονιά

Το κεφαλονίτικο σκορτσάμπουνο στο κουτούπι του Νάπιερ!

Tue, 29 Nov 2022 11:39:46 GMT

Το κεφαλονίτικο σκορτσάμπουνο στο κουτούπι του Νάπιερ!

Τελικά όταν μια εκδήλωση προοιωνίζεται ποιοτική και ειδικού ενδιαφέροντος έχει απήχηση! Αυτό συνέβηκε και ψες 28 Ιουλίου 2021 στην εκδήλωση του Κοργιαλένειου Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου, στο κουτούπι του Νάπιερ, με θέμα την παρουσίαση του κεφαλονίτικου σκορτσάμπουνου.

Η παρουσίαση αρκίνησε με το καλωσόρισμα από την έφορο του Μουσείου και τ.αναπληρώτρια της ιστορίας της τέχνης στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων κυρία Δώρα Μαρκάτου η οποία παρουσίασε και τους ομιλητές.

Στη συνέχεια η Επιμελήτρια των συλλογών του Κοργιαλενείου Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου και επί χρόνια βοηθός της αείμνηστης ιδρύτριας του Μουσείου σιόρας Ελένης Μ.Κοσμετάτου, κυρία Θεοτοκούλα Μουλίνου

με εναργή λόγο μας ενημέρωσε: ότι το το 1971 ο Παναγής Τζαννάτος από το χωριό Διβαράτα Πυλάρου κατασκεύασε και δώρισε στο μουσείο ένα σκορτσάμπουνο.Το ασκοπούλι του σκορτσάμπουνου έπαθε κάποιες φθορές και χρειάστηκε συντήρηση που έκαμε ο κύριος Μπάμπης Κακαρούμπας.

Αμέσως μετά ο διδάκτορας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, συνθέτης και υπέροχος βιολιστής κύριος Λαμπρογιάννης Πεφάνης έκανε εμπεριστατωμένη ομιλία,με παράλληλη προβολή διαφανειών,με θέμα «Η οικογένεια του άσκαυλου:οργανολογικά και ιστορικά στοιχεία».

Στη συνέχεια ο ιστορικός ερευνητής και κατασκευαστής παραδοσιακών κεφαλονίτικων οργάνων αλλά και καλός οργανοπαίκτης κύριος Μπάμπης Κακαρούμπας ανέπτυξε το θέμα,με παράλληλη προβολή διαφανειών:“Το σκορτσάμπουνο στην Κεφαλονιά: τρόπος κατασκευής του”. Επίσης κατέθεσε την προβληματική του οτι προσπαθεί με την βοήθεια ανθρώπων που είχαν ακούσματα να αποδώσει τον κεφαλονίτικο ιδιαίτερο ήχο και σπιρτάδα που είχαν οι παλιοί παίχτες του σκορτσάμπουνου στο νησί. Μετά έπαιξε με το σκορτσάμπουνο κεφαλονίτικα τραγούδια.

Η κυρία Ελένη Λιναρδάτου εκπρόσωπος του Πολιτιστικού Συλλόγου Επαρχίας Κρανιάς “Ο Μπάλλος”, μας παρουσίασε κεφαλλονίτικους χορούς με το χορευτικό τμήμα του συλλόγου.

Την εκδήλωση χαιρέτισαν εκ μέρους του Δήμου Αργοστολίου ο Αντιδήμαρχος κύριος Γ.Τσιλιμιδός και εκ μέρους της Π.Ι.Ν ο αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής οικονομίας και Ανάπτυξης Υπαίθρου Ι.Ν. κύριος Σ.Κουρής.

Ανάμεσα στους εκλεκτούς παρευρισκομένους στην εκδήλωση αναφέρουμε ενδεικτικά τους κ.κ Χρήστο Διδασκαλόπουλο, Ναπολέοντα Μαραβέγια,Λάμπρο και Μαρίνο Σιμάτους,Πέτρο Πετράτο και τις κυρίες Ελένη Αντωνάτου, Γεωργία Ρασσιά-Νικητέα και Στάμω Σκλαβουνάκη.

Τάκης Τόκκας

Σήμα κινδύνου για το Καμπαναριό τση Γριλιώτισσας. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Tue, 29 Nov 2022 11:16:07 GMT

Σήμα κινδύνου για το Καμπαναριό τση Γριλιώτισσας

Καμπαναριο Γριλιώτισσα 2019

Ιερά Μονή Αγριλίων η Κοίμηση της Θεοτόκου στη Σάμη (Γριλιώτισσα)

Σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων ανατολικά από τη σημερινή Σάμο/ Σάμη μέσα στο ανυπέρβλητης ομορφιάς αρχέγονο τοπίο, βρίσκεται το ανδρικό Μοναστήρι τση Γριλιώτισσας.

Σύντομη ιστορική ανασκόπηση

Διασώζεται η προφορική παράδοση ότι βοσκοί βλέποντας για αρκετά βράδια ένα φώς «ωσάν τση αστροπής» να φέγγει σε συγκεκριμένο σημείο του λόγγου, αποφάσισαν να πάνε να ιδούνε τι συμβαίνει. Στην ρίζα μια αγριλίδας εβρήκανε ένα μικρό κόνισμα με τις μορφές του Χριστού, της Παναγίας και του Αη Γιάννη του Πρόδρομου. Σύμφωνα με την προφορική παράδοση αυτό συνέβηκε στο τέλος του 17ου αιώνα ή στα πρώτα χρόνια του 18ου αιώνα.

Οι Γιακουμής Ζερβός και παπά Συμεών Δευτεραίος, από το χωριό Καταποδάτα, ανήγειραν εκκλησιά επάνω στα ερείπια παλιότερης εντός της οποίας σωζόταν κόνισμα τση Παναγίας.

Η επίσημη σύσταση του Μοναστηριού έγινε το 1721 από τους Νικόδημο, Άνθιμο, Μακάριο Ζερβούς που μαζί με τους Δευτεραίους ανοικοδόμησαν και επεξέτειναν κτηριακά το Μοναστήρι κατά το β’ μισό του 18ου αιώνα. Για αυτόν τον λόγο τους συναντάμε ως Γιουσπατροναρίους και κτήτορες. Το έτος 1777 ο Κοσμάς ο Αιτωλός κήρυξε στα Γρίλια και στο σημείο αυτό σε ανάμνηση του περάσματός του έστησε τον χαρακτηριστικό ξύλινο σταυρό του.

Ο Λόρντο Ιγκλέζε διανυκτερεύει στο Μοναστήρι

Στο Μοναστήρι είχε φιλοξενηθεί ο Λόρδος Βύρωνας το έτος 1823. Τα κελιά στο οποία φιλοξενήθηκε και διανυκτέρευσε ο ίδιος και η ακολουθία του που ήσαν 10-12 άτομα, ευτυχώς διασώθηκαν από τους αλλεπάλληλους σεισμούς. Για να ακριβολογούμε τα κελιά αποτελούνταν από το ισόγειο και το πρώτο πάτωμα. Από το σωζόμενο φωτογραφικό υλικό τόσο τα κελιά όσο και το ηγουμενείο που είχε τις πρακτική λότζα είχαν υποστεί μεν ζημιές αλλά θα μπορούσαν να έχουν διασωθεί. Προτιμήθηκε όμως να γκρεμισθεί ο πρώτος όροφος.Αλλά και πριν από λίγα χρόνια όταν ανακαινίσθηκε το Μαγερειό του Μοναστηριού απομακρύνθηκε το σαλιτζάδο δάπεδο του 18ου αιώνα και στην θέση του τοποθετήθηκε σύγχρονο πλακάκι. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκάς είχε συναινέσει σε πρότασή μας να μετατραπούν τα κελιά, τα οποία σε μεγάλο βαθμό έχουν αλλοιωθεί από ατυχείς μεταγενέστερες επεμβάσεις, σε μουσειακό χώρο. Με την ευκαιρία να αναφερθεί ότι στις εθνικές επετείους στις επιμνημόσυνες δεήσεις στην Σάμη γινόταν μνημόνευση ξεχωριστή και για τον Λόρντο ιγκλέζε (τον Βύρωνα) στα Γρίλια και στους ναούς της Σάμης( Παναγία του Λουτρού και Ζωοδόχος Πηγή ).

Να σημειωθεί ότι στην ευρύτερη περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του Μοναστηριού, κατά καιρούς και πρόσφατα ακόμα έχουν ανευρεθεί κτηριακά λείψανα που ανάγονται σε παλαιότερες ιστορικές περιόδους. Ο λόφος και τα κτίσματα του Μοναστηριού, βρίσκονται εντός της κηρυγμένης αρχαιολογικής ζώνης Α’ και προστατεύονται με το ΦΕΚ 468/τεύχος Β΄ της 26-05-1995.

Ο ναός

Ο παλιός ναός ήταν ρυθμού Επτανησιακής βασιλικής και διέσωζε ενδιαφέροντα μορφολογικά στοιχεία. Η ζημιά που υπέστη από τους σεισμούς του 1953, σύμφωνα με το διαθέσιμο φωτογραφικό υλικό, λαμβάνοντας υπόψη τις τεχνικές γνώσεις της εποχής εκείνης ενδεχομένως θα μπορούσε να είχε διασωθεί. Ο σημερινός ναός είναι ίδιου ρυθμού αλλά μεγαλύτερος.

Τέμπλο

Το καθολικό του Μοναστηριού διασώζει εξαιρετικής τέχνης μπαρόκο ιντάγιο(ξυλόγλυπτο) χρυσωμένο τέμπλο. Στις άκρες του τέμπλου έχουν ενσωματωθεί τμήματα του αρχαιότερου, επίσης ιντάγιου, τέμπλου από το Καθολικό των Αγίων Πάντων του μη υφισταμένου πλέον Μοναστηριού των Αγίων Φανέντων.

Ο Θρόνος

Εφάμιλλης τέχνης είναι και ο ιντάγιος Θρόνος που φέρει την Εφέστια εικόνα τσης Παναγίας Γριλιώτισσας. Δυστυχώς όμως τόσο το τέμπλο όσο και ο Θρόνος, που η κατασκευή τους ανάγεται στον 18ο αιώνα, χρειάζονται άμεσα συντήρηση.

Η εφέστια εικόνα τση Κυράς Γριλιώτισσας

Η εικόνα στον κάμπο φέρει φύλλο χρυσού, ενώ το Μαφόριο της Παναγίας είναι διακοσμημένο με φυτικά διακοσμητικά στοιχεία και φύλλο ασημιού. Η εικόνα φέρει επιγραφές, καθώς και υποδοχή εντός της οποίας υπάρχει ένθετο εικονίδιο με παράσταση Δέησης.

Η εικόνα ανήκει σε σπανιότατο εικονογραφικό τύπο της Παναγίας Βρεφοκρατούσας. Σπανιότατο λόγω του ανοικτού πλουμιδάτου μαφόριου που φορεί η Παναγία και που αναπαραγάγει τα εκκλησιαστικά Επτανησιακά - Κεφαλονίτικα άμφια του 18 ου αιώνα, όπως τα βλέπουμε στο Εκκλησιαστικό Μουσείο Μηλαπιδιάς στην Κεφαλονιά. Η εξαιρετικά επιμελημένη ζωγραφική, και όχι απλά σχεδιαστική, απόδοση των χεριών,των προσώπων, καθώς και οι εικονογραφικές λεπτομέρειες της παράστασης καθιστούν εύλογη την χρονολόγηση της εικόνας τον 18ο αιώνα.

Η εικόνα κατά τον 19ο αιώνα καλύφθηκε με ασημένιο πουκάμισο το οποίο της προξένησε σημαντική φθορά λόγω της συσσώρευσης ρύπων, σκόνης, καπνιάς, υγρασίας και της οξείδωσης του μετάλλου. Οι βλάβες είναι ιδιαιτέρως ορατές στο ζωγραφισμένο μαφόριο της Παναγίας. Μετά την συντήρηση της εικόνας, όπως ορίζει η σύγχρονη επιστήμη της συντήρησης έργων τέχνης, το πουκάμισο αφαιρέθηκε από την πολύτιμη ιερή εικόνα.

Η απόφαση αυτή αποσκοπεί στην προστασία της εικόνας από περαιτέρω φθορές και βρίσκει σύμφωνο και το αρμόδιο τμήμα του Υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο μάλιστα επισημαίνει ότι η τέχνη με την οποία ζωγραφίστηκε η εικόνα τον 18ο αιώνα φανερώνει ότι η παράσταση δεν προοριζόταν να καλυφθεί με πουκάμισο. Το πουκάμισο τοποθετήθηκε τον 19ο αιώνα όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή. Σήμερα το πουκάμισο καλύπτει το αντίγραφο της πρωτότυπης εικόνας.

Το εμβληματικό καμπαναριό κιντυνεύει να σωριαστεί σε ερείπια

Το Καμπαναριό βρίσκεται έξω από την κούρτη του Μοναστηριού και σε χώρο που δεν ανήκει ιδιοκτησιακά στο Μοναστήρι. Δίπλα του υπάρχει ένα πέτρινο αλώνι στο οποίο αλώνιζαν πέραν των μοναχών και οι κάτοικοι των γύρω χωριών ενώ σε κοντινή απόσταση υπάρχει ο αναμνηστικός Σταυρός που ό ίδιος ο Κοσμάς ο Αιτωλός, όπως συνήθιζε , τοποθέτησε το 1777. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος πριν λίγα χρόνια ανεγέρθηκε μικρός ναός που δυστυχώς αποτελεί παραφωνία με τα υπάρχοντα κτίσματα του Μοναστηριού και την εν γένει εκκλησιαστική Επτανησιακή αρχιτεκτονική παράδοση. Παρακάτω και επί του κεντρικού δρόμου βρίσκεται και ένα παμπάλαιο λιτρουβιό.

Στην δεκαετία του 2000 ο χώρος αυτός διαμορφώθηκε όπως τον βλέπουμε σήμερα, ιδιαίτερα προς την πλευρά που βλέπει προς την Αντίσαμο, με την μεταφορά παλιών οικοδομικών υλικών και υλικών από εκσκαφές. Μάλιστα για προφύλαξη του χώρου από κοπάδια με γίδια και πρόβατα, τοποθετήθηκε και το δεύτερο εξωτερικό πορτόνι που παραμένει ακλείδωτο αφού όπως αναφέραμε ο χώρος δεν ανήκει στο μοναστήρι.

Στις φωτογραφίες βλέπουμε πριν και μετά τους σεισμούς του 1953 το ιδιότυπης αρχιτεκτονικής καμπαναριό που επιστεφόταν με κουπέ, Αυτού του είδους τα καμπαναριά(πυργοειδή) ονομάζονται στην Κεφαλονιά Βενετσιάνικα.

Με τα μέχρι τώρα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί, το καμπαναριό αναγέρθηκε στο πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με προφορικές διηγήσεις υπήρχε αναμνηστική και κτητορική επιγραφή επάνω από την πόρτα του καμπαναριού η οποία χάθηκε με τους σεισμούς του 1953.Σε ιδιωτικό αρχείο υπήρχε φωτογραφία της αναμνηστικής επιγραφής αλλά η φωτογραφία αυτή λανθάνει.

Παρ’ ότι όμως σώθηκε το καμπαναριό από τους σεισμούς του 1953 και του 2014, τώρα κιντυνεύει να σωριαστεί σε ερείπια. Ήδη από το 2016 η αρχαιολογική υπηρεσία μερίμνησε για τη τοποθέτηση κόκκινης κορδέλας κιντύνου γύρω από το μνημείο για την πρόληψη ατυχήματος.

Πριν μερικά χρόνια με την οικονομική αρωγή οικογενείας από την Σάμη, Κεφαλονίτισσα Πολιτικός Μηχανικός που εδρεύει στην Αττική, εκπόνησε μελέτη πλήρους αποκατάστασης του καμπαναριού. Η μελέτη κατατέθηκε και εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) τον Οκτώβριο του 2003. Έκτοτε, όμως, δεν έχει γίνει καμία κίνηση για την διάσωση του μνημείου.

Σαφώς τώρα είναι αναγκαία η επικαιροποίηση της μελέτης και του προϋπολογισμού του έργου, ώστε στην συνέχεια να αναζητηθούν χορηγοί ή να αξιοποιηθεί κάποιο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την αποκατάσταση του εμβληματικού αυτού μνημείου.

Δεδομένου ότι στον χώρο αυτό μετά τα έργα βελτίωσης που έγιναν το 2018 πραγματοποιήθηκαν διάφορες κοσμικές κοινωνικές εκδηλώσεις, υψηλού οικονομικού προϋπολογισμού όπως μαρτυρούν οι φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στο internet, πιθανόν να βρεθούν ευκολότερα οι χορηγοί για την αναστήλωση του καμπαναριού, την μετατροπή των ισογείων κελιών σε μουσείο,στην συντήρηση του ιντάγιου τέμπλου και Θρόνου με την σύμπραξη βέβαια και της τοπικής εκκλησίας.

Ωστόσο, με ιδική τους πρωτοβουλία οι χορηγοί σπάνια εμφανίζονται! ‘Αρα, θα πρέπει να υπάρξει συντονισμένη δράση από τους αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες που φύσει και θέσει εμπλέκονται!

Όσοι βρεθείτε στην Σάμη ας αφιερώσετε λίγο χρόνο να επισκεφθείτε το Mοναστήρι τση Γριλιώτισσας . (…)

Φωτογραφίες

Ίδρυμα Φωκά-Κοσμετάτου

Casa-Museo /οίκος-Μουσείο Καραβομύλου

Καλή Αλισσανδράτου

Παναγής Καβαλιεράτος

Τάκης Τόκκας

Jorge Lewinski

Μπότης και όχι στάμνα. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Tue, 29 Nov 2022 10:55:34 GMT

Με έκπληξη και απορία διαβάσαμε την ανάρτηση της ΚΕΔΗΚΕ που «προσκαλεί το απόγευμα την Μ. Πέμπτης μικρούς και μεγάλους να λάβουν μέρος στο βάψιμο των σταμνών οι οποίες θα χρησιμεύσουν για το αναβιωμένο έθιμο του Μ. Σαββάτου "Το σπάσιμο της στάμνας. !!"

Εν συντομία έχουμε να παρατηρήσουμε ότι :

1) είναι εσφαλμένη η χρησιμοποίηση της λέξης στάμνας η οποία τους τελευταίους αιώνες δεν είναι γνωστή και δεν λέγεται ούτε και σήμερα στην Κεφαλονιά. Με την λέξη σταμνί (το) που διαβάζουμε σε πολύ παλιά κοντράτα εννοούσαν μονάδα μέτρησης που αντιστοιχούσε σε τρία σέκια περίπου.

2) Η κάθε Δημόσια Υπηρεσία, πολύ περισσότερο όταν διαχειρίζεται θέματα πολιτισμικής παράδοσης, θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτική και υπεύθυνη σε ό,τι αφορά την συνέχεια της παράδοσης ή την αναβίωση μιας παράδοσης για να μην ξεφύγει από το λεπτότατο εκείνο σημείο που διαχωρίζει το σοβαρό από το γελοίο ή που αντιστρέφει και αλλοιώνει το πνεύμα της συγκεκριμένης παράδοσης.

3) Με ιδιωτική επιστολή του γράφοντος προς τον καλόπιστο πράγματι Πρόεδρο της ΚΕΔΗΚΕ με ημερομηνία 05/04/2018 ανέφερα ότι καλόν θα ήτανε να μην χρησιμοποιηθεί και συνακόλουθα καθιερωθεί η λέξη στάμνα που είναι ξένη προς την Κεφαλονίτικη παράδοση αλλά ας καθιερωθεί μια δόκιμη και ιστορικά αποδεκτή ονομασία και –γιατί όχι?- πιασάρικη τουριστικά που είναι η μέχρι πρόσφατα χρησιμοποιούμενη λέξη μπότης κτλ. Επικοινώνησε μαζί μου συζητήσαμε και όντως χρησιμοποιήθηκε η λέξη μπότης και από τα ΜΜΕ.

4) Φέτος τι συνέβη και επανήλθαμε στην στάμνα ? Εν αγνοία του μάλλον γράφηκε η πρόσκληση? Γιατί σε προσωπικό του λογαριασμό σήμερα σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης το αναφέρει ως μπότη. Τι συνέβηκε ?

Σε άρθρο του γράφοντος που φιλοξενήθηκε στο περιοδικό «Η Κεφαλονίτικη Πρόοδος», με θέμα την επιβαλλόμενη πλέον «Επιστροφή της Κεφαλονίτικης εκκλησίας στην Επτανησιακή παράδοση» ανάμεσα στα άλλα, σύμφωνα με την βιβλιογραφία, για το συγκεκριμένο θέμα αναφέραμε:

(…)“Σε αρκετές εκκλησιές επικρατούσε το έθιμο του σπασίματος τ’ αγγειού ή του μπότη. Ολοχρονίς οι νοικοκυράδες μάζευαν γι’ αυτήν την ημέρα τα ραϊσμένα ή παλιά πήλινα αγγειά, όπως παδέλες, πιάτα, μπότηδες και λαήνες και είτε μέσα στην εκκλησιά ανεβαίνοντας στο γυναιτίκι ή έξω στην κούρτη ή από τα παρεθύρια των σπιτιώνε τους, τα έριχταν και τα έσπαγαν πιστεύοντας ότι διώχτουν τη γροσουζιά και το κακό. Γι’ αυτό και δεν διαβαίνανε απάνουθέ τους παρί πέρναγαν απ’ το πλάι. Εσχάτως το έθιμο αυτό αναβιώνει και πάλι.”. Να προστεθεί ότι σε κάποιες περιοχές του νησιού έχει αναφερθεί ότι λεγόταν «το κομμάτι» και βέβαια εγινότουνε μετά την Γκλόρια ή Πρώτη Ανάσταση το πρωί του Μ.Σαββάτου(…).

Οπότε πως διοργανώνεται φέστα το βάψιμο αυτών των αγγειών? Που ιστορικά στηρίζεται αυτή η κίνηση? Αν θέλουμε να συμμετάσχει ο κόσμος και να υπάρξει εμπορική κίνηση πρέπει να υπάρξουν σωστές και έγκυρες προτάσεις για να έχουν συνέχεια στον χρόνο!

Καλή Ανάσταση!

Τάκης Τόκκας

Παλάτσο Βαλλιάνων , casa rossa στις Κεραμειές. Γράφει ο Τάκης Τόκκας.

Tue, 29 Nov 2022 09:17:10 GMT

Το χωριό Κεραμειές βρίσκεται ανατολικά του Αργοστολίου στη περιοχή Λειβαθώ και με τα μέχρι τώρα ιστορικά δεδομένα, η πρώτη επίσημη αναφορά για το χωριό είναι στο έτος 1571. Βρίσκεται μέσα σε υπέροχο φυσικό περιβάλλον με εναλλαγή τοπίου που περικλείει λιοστάσια, αμπέλια, μποστάνια. Οι κάτοικοι από παλιά ασχολούνταν με εμπορικές και γεωργικές δραστηριότητες αλλά και με την ναυτοσύνη.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την οικονομική ευρωστία των κατοίκων του χωριού, την άνοδο του βιοτικού και κοινωνικού επιπέδου τους, που ήταν η αιτία να κατασκευαστούν ωραία κτίσματα στο χωριό. Κάποια από αυτά που γλύτωσαν από τους σεισμούς του 1953 φανερώνουν την υψηλή αισθητική αλλά και λειτουργική τoυς χρήση. Ωστόσο, οι Κεραμειές είναι η γενέτειρα των εθνικών ευεργετών Βαλλιάνων οικοδόμησαν-σχετικά σεμνά θα λέγαμε- κτίσματα που χρησιμοποίησαν για κατοικίες τους και που σώζονται ίσαμε σήμερα. Ας ρίξουμε μια σύντομη ματιά.

Οίκος Βαλλιάνων

Η Κα (οίκος) Βαλλιάνων έχει από τον XVIο αιώνα έως και σήμερα συνεχή παρουσία στην Κεφαλονιά. Σύμφωνα με τις νεώτερες γενεαλογικές και ιστορικές έρευνες προήρχετο μάλλον από το εξωτερικό μια και η κατάληξη του επωνύμου –ανος υποδηλοί την πατρίδα καταγωγής και συγκεκριμένα την Ιταλία, αλλά και το επώνυμο Vagliano υφίσταται ίσαμε σήμερα στην Ιταλία. Ωστόσο σε Κεφαλονίτικο κώδικα του τέλους του XVIου αιώνα, αναφέρονται Βαλλιάνοι να έχουν εκλεγεί στο κονσέγιο τση σπετάμπιλε κομουνιτά του νησιού, όπως και στο Libro d’ oro της Κεφαλονιάς του έτους 1799, αναφέρεται ο οίκος Βαλλιάνου από τις Κεραμειές με μέλη του να συμμετέχουν στο κονσέγιο του νησιού.

Οι Παναγής, Ανδρέας, Μαρής, αδελφοί Βαλλιάνοι ή «Vagliano Bros», ξεκίνησαν από τις Κεραμειές και δημιούργησαν μεγάλο ναυτιλιακό και εμπορικό οίκο στο Λονδίνο, Μασσαλία και Ταϊγάνι, με αντιπροσώπους σε πολλές πόλεις. Συγκαταλέγονται στους μεγάλους ευεργέτες του XIXου αιώνα και δεν λησμονήσαν την Κεφαλονιά προσφέροντας με το κληροδότημα Παναγή Α. Βαλλιάνου μεγάλα ευεργετήματα. Στην Αθήνα ανέγειραν την Εθνική Βιβλιοθήκη.

Παλιό παλατάκι Βαλλιάνων

Το βέκιο παλατάκι έχει κτισθεί στην μορφή του «sette» (7),που είναι κοινός στην Κεφαλονιά για σπίτια αυτού του μεγέθους και κοινωνικής τάξης. Έχει επιμελημένη εργασία εξωτερικά, με πετροπελεκημένες κορνίζες στα πορτοπαρέθυρα και πέτρινα μογδόνια να συγκρατιούνε το μπαλκόνι με τσι ρεστελάδες.

Το πορτόνι οδηγεί στην πλακοστρωμένη κούρτη όπου η εξωτερική πέτρινη σκάλα, με μπιζουτάντε απόληξη στο κάθε σκαλοπάτι και μπατούδα ρεστελάδα, όπως και τσι φανέστρες, από φαβραριό, πιθανόν, του νησιού, καταλήγει στο Μόντζο που σκεπάζεται με σοτόλοτζο. Η πόρτα σε μπάζει στο πιάνο νόμπιλε που περιλαμβάνει την σάλα, τρεις κάμαρες, το τινέλλο και το μικρό μαγερειό. Το προσεγμένο ντεκόρο συνεχίζεται εσωτερικά με τα πλαφόνια να ’χουνε ντιζένια που γενήκανε από πιτόρο μαγγιόρο.

Στο μετζάο υπάρχουν το μαγερειό - βλέπουμε την ξεχασμένη σκατζιά και την μάπα - αποθήκες και η λιμπραρία του αφεντός που φιλοξενούσε και το γραφείο του.

Το εγκαταλελειμμένο, ερειπωμένο σήμερα, δίπατο παλατάκι των Βαλλιάνων οι κληρονόμοί του δώρισαν το µερίδιό τους στο τότε Δήµο Λειβαθούς, ώστε στον εν λόγω κτήριο να στεγαστεί Δηµοτική βιβλιοθήκη. Το κτήριο έχει χαρακτηρισθεί ως διατηρητέο µνηµείο (ΦΕΚ 420/ΑΑΠ/6-10-2010), «καθώς αποτελεί χαρακτηριστικό δείγµα αρχοντικού σε αγροτική περιοχή του νησιού, σηµαντικού για την µελέτη εξέλιξης της αρχιτεκτονικής στην Κεφαλονιά, ως ένα από τα ελάχιστα δείγματα κτηρίων, που διασώθηκαν από τους σεισµούς του 1953, µε ιδιαίτερο κοινωνικό ενδιαφέρον». Θα πρέπει να σημειωθεί ότι διασώζει τα παλιά κεφαλονίτικα χρώματα και όπου έχουν ξεφτίσει οι τοίχοι, ανιχνεύεται τα αρχικό και ενδιαφέρον πρώτο κολόρο τση κάθε κάμαρας.

Πιθανόν το αρχικό σπίτι της φαμίλιας να βρισκότουνε στην ίδια θέση

Συγκρότημα πρωτοβιομηχανικού λιτρουβιού

Το παλατάκι έχει μεγάλο κήπο, στάβλους, ληνούς, αλώνι, στρούγκα, ανεξάρτητη κάζα για το προσωπικό, με κοινή αρχή το μεγάλο εξωτερικό πορτόνι και βέβαια, λιτρουβιό.

Ο χώρος του λιτρουβιού διασώζει μηχανήματα της τεχνολογίας παραγωγής του λιόλαδου στην πρωτοβιομηχανική περίοδο ,τσι μεγάλες πέτρινες λίμπες για το λάδι κτλ

Ένας σχεδόν έτοιμος Μουσειακός χώρος, μοναδικός για την Κεφαλονιά.

Νεώτερο παλάτσο Βαλλιάνων & casa rossa

Ακριβώς απέναντι από το παλατάκι υπάρχει η κεντρική πλατεία του χωριού, στην άκρη της η εκκλησιά του Αγίου Βασιλείου με το βενετσιάνικο καμπαναριό και το κοιμητήρι που έχει και θαφτικά των Βαλλιάνων. Δυτικά τους υπάρχουν τα νεώτερα παλάτια των απογόνων τση φαμίλιας.

Το δίπατο παλάτσο απογόνων Βαλλιάνων, βρίσκεται στην δυτική πλευρά της κεντρικής πλατείας των Κεραμειών. Στο εσωτερικό του διασώζεται ο μάγκος με μάρμαρο, που φέρει ίχνη από ξιφολόγχες στρατιωτών, όπου ο Ιταλός στρατηγός A.Gandin Διοικητής της Μεραρχίας Aqui,υπέγραψε την παράδοση των Ιταλών στρατιωτών της Κεφαλονιάς στους Γερμανούς το 1943.

La casa rossa / το κόκκινο σπίτι, με την ιδιότυπη αρχιτεκτονική βρίσκεται μέσα στη κούρτη του προηγούμενου παλατιού. Κατασκευάστηκε το 1912 και εσωτερικά οι χώροι είναι διαρρυθμισμένοι με μοροφίντα.

Παλάτι Βαλλιάνων

Παλάτι απογόνων Βαλλιάνων, στη νοτιοδυτική πλευρά της κεντρικής πλατείας των Κεραμειών, κτίσμα του ΧΙΧου αιώνα με την χαρακτηριστική επτανησιακή αρχιτεκτονική. Παρατηρούμε στο νότιο τμήμα τον Μόντζο και υποκάτω το βόλτο, τις ωραίες πέτρινες κορνίζες στα πορτοπαρέθυρα και τα σκούρα τσι φανέστρες. Διασώζει την κλασική σύνθεση με το κολόρο τζιάλο στην φατσάδα του σπιτιού και του βυσσινί στα σκούρα.

√ Φωτογραφίες : Σταματούλα Καλλιβωκά, Σπύρος Σακκαλής, Τάκης Τόκκας.

Γλωσσάρι

Βέκιο, το(ιταλ.)=παλιό

Βόλτο, το (ιταλ.) = η αψίδα

Θαφτικό,το=μνήμα

Κάζα, η (ιταλ.)=σπίτι

Κολόρο, το (ιταλ.)=χρώμα

Κονσέγιο τση σπετάμπιλε κομουνιτά (βεν.& ιταλ.) = συμβούλιο της αξιοσέβαστης κοινότητας

Κούρτη, η (ιταλ.) =αυλή

Λίμπα, η (λατ./ιταλ.)=λαξευμένη πέτρινη γούρνα ή δεξαμενή για λάδι ή νερό.

Λιμπραρία, η (ιταλ.)= βιβλιοθήκη

Μάγκος, ο =το επίμηκες τραπέζι

Μαγγιόρος, ο (ιταλ.) = άριστος

Μάπα, η( λατ.)=ο απορροφητήρας της εποχής σε κωνικό σχήμα

Μετζάο, το(βεν.)= εδώ ισόγειο

Μογδόνι, το(ισπ.)= υποστύλωμα των μπαλκονιού

Μότζος, ο (βεν.) =ο κεντρικός μικρός εξώστης που εισάγει στο εσωτερικό του σπιτιού και στον οποίο καταλήγει η εξωτερική πέτρινη σκάλα

Μοροφίντο, το (ιταλ.) =ο εσωτερικός ψευδότοιχος

Μπατούδο (ιταλ. )=σφυρήλατο

Ντιζένιο (ιταλ.)=σχέδιο

Ντεκόρο, η (ιταλ.)= διακόσμηση

Πιάνο νόμπιλε, το(ιταλ.)= ο κύριος όροφος ενός μεγάρου που περιλαμβάνει τα προσεγμένα δωμάτια υποδοχής

Πιτόρος ,ο (ιταλ.)= ο ζωγράφος

Πλαφόνι, το (γαλ.) = οροφή

Πορτόνι, το (ιταλ.)=η εξώθυρα στην αυλή,κτήμα,κήπο

Ρεστελάδα ,η (ιταλ.) =σιδερένιο κάγκελο

Σκατζιά, η(βεν.)=ανοιχτή επιτοίχια πιατοθήκη

Σκούρο, το (ιταλ.) =το ξύλινο μονόφυλλο εξώφυλλο παραθυριού

Σοτόλοτζο, το(ιταλ.)=μικρό στέγαστρο πάνω από πόρτα

Τζιάλο, το (ιταλ.)= το βαθύ κίτρινο χρώμα

Τινέλλο ,το (ιταλ.)=η τραπεζαρία

Φαβραριό, το(ιταλ.)=σιδηρουργείο

Φανέστρα, η (ιταλ.)= παράθυρο

Φατσάδα, η(βεν.)=πρόσοψη

Η Παναγία η Λαγγουβάρδα , και όχι η “Φιδούσα”, στο Μαρκόπουλο Κεφαλονιάς. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Tue, 29 Nov 2022 07:33:04 GMT

Το κείμενο που ακολουθεί είναι τμήμα μεγαλύτερης εργασίας του Τάκη Τόκκα.

(…)Το Μαρκόπουλο Κεφαλονιάς, είναι χτισμένο σε υψόμετρο 300 μέτρων με απεριόριστη θέα προς το Ιόνιο και τον Πατραϊκό κόλπο με επίνεια τον Κατελειό και τη Σκάλα. Ο Ναός που βλέπουμε σήμερα ανοικοδομήθηκε μετά τους σεισμούς του 1953 και είναι αφιερωμένος στην Παναγία Λαγγουβάρδα.

Κατά την παράδοση από την ημέρα του Σωτήρος την έκτη Αυγούστου, αρχίζουν να εμφανίζονται τα φίδια της Παναγίας που θα παραμείνουν στην περιοχή για σαράντα περίπου ημέρες και θεωρείται ότι η μεγαλύτερη ποσοτικά παρουσία τους είναι την 15η Αυγούστου.

Από το προσεισμικό, πλακέ φράγκικο καμπαναριό, που σύμφωνα με την παμπάλαια παράδοση ήτανε στολισμένο με πολύχρωμα φανάρια, βγαίνανε τα φίδια. Μικροί και μεγάλοι, κυρίως όμως τα παιδιά, με ένα λιανοκέρι στο χέρι και αργότερα με φακούς νυκτός, διαομάανε( έψαχναν) γύρω από το καμπαναριό και στην ευρύτερη περιοχή για να βρούνε τα φίδια. Όποιος τα πρωτόβλεπε γιομάτος χαρά φώναζε «βγήκανε τα φίδια»!

Μέσα στον ναό τις ώρες της ακολουθίας τα φίδια έχουν το ελεύθερο να έρπουν και να αναρριχώνται στο τέμπλο, στον χρυσοστόλιστο Θρόνο τση Κυράς τση Παναγίας τση Λαγγουβάρδας, στα στασίδια, παντού!

Ανάλογο φαινόμενο συμβαίνει και στο κοντινό χωριό Αργίνια που ο ναός είναι επίσης αφιερωμένος στην Παναγιά.

Η ονομασία Λαγγουβάρδα ή Λαγγουβάρα

Η σωστή και τεκμηριωμένη ιστορικά ονομασία του ναού στο Μαρκόπουλο Κεφαλονιάς είναι με τ’ όνομα ”Λαγγουβάρδα ή Λαγγουβάρα”. Η ονομασία Φιδούσα εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1970 και χρησιμοποιήθηκε από μη Κεφαλονίτη ιερωμένο που συνειδητά (;) χρησιμοποίησε το εσφαλμένο, ανιστόρητο, κακόηχο Φιδούσα που δεν λέχθηκε και δεν λέγεται από τους ντόπιους στην Κεφαλονιά. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν, να μη καθιερώσουμε το προσωνύμιο αυτό ως Θεοτοκονύμιο.

Προφανώς λοιπόν, η λέξη αυτή προήλθε από το Εθνικό Λογγοβάρδος > Λογγοβάρδα>Λαγγουβάρ(δ)α και έχει σχέση με την καταγωγή του κονίσματος τση Παναγιάς ή και τση εκκλησιάς.

Στη περίοδο τση Βενετσιάνικης Κυριαρχίας σε επίσημα έγγραφα του τέλους του 18ου αιώνα σε κατάλογο ναών και μονών της Κεφαλονιάς αναφέρεται: Marcopulu,Beata Vergine sta Langardoglia.

Τα μέχρι τώρα ιστορικά Στοιχεία για την σχέση των Λογγοβάρδων με την Κεφαλονιά είναι:

α) Τον 7ο μ.χ αιώνα η Κεφαλονιά ανήκε στο 11ο Θέμα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μαζί με την Ιταλία και τα Ιόνια Νησιά κι ονομαζόταν ” Θέμα της Λογγοβαρδίας “

β) Οι διοικητές του νησιού την περίοδο εκείνη είχαν τον τίτλο : Στρατηγός Κεφαλληνίας και Λομβαρδίας. Τον 8ο μ.χ αιώνα οι Λογγοβάρδοι μετά από επιδρομή κατέκτησαν την Κεφαλονιά.(…)

Τάκης Τόκκας

Του Βαγγελισμού στην Κεφαλονιά. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Wed, 23 Nov 2022 07:32:14 GMT

Στην εκκλησιά

(…) Την παραμονή του Βαγγελισμού οι εκκλησιές στην Κεφαλονιά λαμποκοπάνε από την πάστρα, μοσκομυρίζουνε από φρεσκοκομμένες μερτσίνες,λάουρες/ δάφνες και σκίνους. Οι γαστάλδοι τα εφέρανε δεματσούλια αποβραδύς για να κάμουνε μαζί με τον παπά την ντεκορατσιόνα τση εκκλησιάς. Θα στολίσουνε το τέμπλο, τα μανάλια,τσου πολυελαίους, τα στασίδια και με κάλες το Θρόνο με το κόνισμα του Βαγγελισμού.

Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Όταν σημάνει η καμπάνα για τον Εσπερινό, οι γυναίκες που έχουνε ταχτεί, φέρνουνε στην εκκλησιά την κανίστρα με την αρτοπλασία, απιθωμένη απά στον πιδολόο στο κεφάλι τσου. Μέσα στην κανίστρα έχουνε απλώσει μια μπόλια ρικαμάδα ή ένα ασπροκέντι για ροτόντα με την αρτοπλασία μέσα. Κάθε αρτοπλασία έχει πέντε άρτους με την αγιά σφράιση, ο πέμπτος άρτος είναι αλειμμένος με μέλι, τζούκερο και μια άσπρη λαμπάδα στη μέση με καρφωμένα φιόρα ολόγυρά τση για ντεκόρο. Μέσα στην κανίστρα είναι ακόμα δυό μποτιλιέτες γιομάτες λάδι και κρασί/βίνο.

Με το που θα απολύσει ο εσπερινός, θα ακλουθήσει το πρετσεσιό με το μιρακολόζο κόνισμα τση Βαγγελίστρας απιθωμένο στην πορταντίνα ή και σε ολόκληρο το Θρόνο, ανάλογα τη μανιφατούρα,που το κουβαλιούνε οι συναδερφοί τση εκκλησιάς τσι πλατέες,στα καντούνια και τσι ρούγες του χωριού ή τση πόλης .

Μετά τον Εσπερινό, παλιότερα, οι άντρες του χωριού ρίχτανε σμπάρα με τα ντουφέκια τους για τη χάρη τση Βαγγελίστρας και μικροί- μεγάλοι ασπετάρανε πότα θα ιδούνε τα σπετακολόζα σαμάκια να ανοίγουνε σαν το βέντουλο στον ουρανό. Στο κελί τση εκκλησιάς οι γαστάλδοι φιλεύανε τσου προσκυνητάδες με δικονάρια, αλιάδα, μπακαλάο, κοφίσι, μπακαλαόπιτα και κοφισόπιτα.

Γιορτινό τραπέζι με αλιάδα, μπακαλάο, κοφίσι και κρασί

Στα κεφαλονίτικα σπίτια, πλούσια και φτωχά, το φαί που καλεί η ημέρα είναι η αλιάδα με μπακαλάο, κοφίσι και ψάρια!

Η αλιάδα κοπανίζεται μέσα σε πέτρινη ή ξύλινη καυκιά με συγχέριο το κοπάνι, μέχρι να κορδίσει, να στέκεται δηλαδή στο περούνι χωρίς να πέφτει.

Η αλιάδα κενώνεται σε πιάτο βαθύ κάνοντας μια λιμπούλα στη μέση που γιομίζεται με λάδι. Με την αλιάδα σερβίρονται ο βρασμένος μπακαλάος, κοφίσι, χταπόδι ή ψάρι αλλά και σέσκλα,μωρόπουλα και κοκκινογούλια. Σπάνια στην Κεφαλονιά ο μπακαλάος μαγερεύεται φριτούρα.

Απαραίτητα στο τραπέζι πρέπει να υπάρχει άφθονο κρασί ρομπόλα, βοστυλίδι ή τσαούσι μέσα στο μποτσόνι και βέβαια το καλοψημένο σπιτάτο αναχερισμένο ψωμί.

Ωστόσο, για όσους δεν μπορούνε ούτε να δικιμάσουνε την αλιάδα,μαγερεύουνε μπακαλάο σοφιγάδο συνήθως με πατάτες και κοφίσι μπιάνκο.(…).

√ Σημείωση: τα φουρνιμέντα της φωτογραφίας προέρχονται από το casa-Museo / house-Museum /οίκος-Μουσείο στον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς.

Γλωσσάρι

Αποδέλοιπη, η= υπόλοιπη

Αρτάνα ή αλτάνα, η= στερεή κατασκευή σε διάφορα σχήματα για λουλούδια

Γαστάλδος, ο = επίτροπος

Βίνο,το=κρασί

Δικονάρι, το= μικρό κριθαρένιο στρογγυλό καρβελάκι που προσφέρεται στα μοναστήρια

Κοφίσι, το= αποξηραμένο ψάρι των βόρειων θαλασσών που απαιτεί ειδική προετοιμασία για να μαγειρευτεί

Λάουρα,η= δάφνη

Μανιφατούρα, η= εδώ η κατασκευή

Μιρακολόζο, το =θαυματουργό

Μπιάνκο =εδώ με άσπρη σάλτσα

Μπόλια,η= εδώ πετσέτα προσώπου

Μωρόπουλο, το= το κολοκυθάκι

Μποτιλιέτα,η=μικρό μπουκάλι

Μποτσόνι,το = ή φιάλη της φωτογραφίας

Ντεκορατσιόνα, η = διακόσμηση

Πιδολόος, ο= συνήθως υφασμάτινο κυκλικό στήριγμα που τοποθετείται επάνω στο κεφάλι

Πρετσεσιό,το=εδώ λιτανεία

Ρικαμάδο=κεντημένο

Σαμάκι, το= πυροτέχνημα

Σμπάρο, το= πυροβολισμός

Σοφιγάδο, το= κοκκινιστό

Σπετακολόζο= θεαματικό

Τζούκερο = ζάχαρη

Φιόρο, το =λουλούδι

Φουρνιμέντα, τα= επιτραπέζια σκεύη

Φριτούρα, η = τηγανητό

Πολυσπόρια ή Μπουρμπουρέλια στην Κεφαλονιά. Τα συναφή έθιμα της Ιταλίας και τα όκια της Σάντα λουτσία

Wed, 23 Nov 2022 07:22:31 GMT

Πολυσπόρια ή Μπουρμπουρέλια στην Κεφαλονιά, Τα συναφή έθιμα της Ιταλίας και τα όκια (Μάτια) της Σάντα λουτσία( Αγίας Λουκίας)

«(…)Στην Κεφαλονιά η προσωνυμία της Παναγίας σήμερα 21 Νοεμβρίου είναι Μισοσπορίτισσα ή Μπουρμπουρέλω. Την ημέρα αυτή γιορτάζεται μία από τις μεγαλύτερες Θεομητορικές γιορτές του χρόνου, που είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου στην ανατολική και η Presentazione della Beata Vergine Maria στη δυτική χριστιανική εκκλησία. Στην Κεφαλονιά η προσωνυμία της Παναγίας την ημέρα αυτή είναι Μισοσπορίτισσα ή Μπουρμπουρέλω.

Τα μπουρμπουρέλια ή πολυσπόρια είναι ένα είδος πηχτής σούπας παρασκευασμένης από διάφορα λεγκούμια, γέννημα και δημητριακά. Αποβραδίς τα βάζουνε στο μόσκιο μέσα σε γαδένα με νερό και ανήμερα μαγερεύονται παραδοσιακά μέσα στην παδέλα, στην πυροστιά, με το φόκο υποκάτω ή στις σημερινές κατσαριόλες στις σύγχρονες συσκευές μαγερέματος.

Τα μπουρμπουρέλια πρέπει να είναι έτοιμα μετά από αρκετούς μπουρμπούλους, ώστε να μην κουκκαλιώνται, αλλά να λιώνουν στο στόμα. Μόνο τότε θα κενωθούνε στα πιάτα.

Με την τήρηση του εθίμου πιστεύεται ότι επέρχεται η θεία ευλογία «τση Κυράς τση Παναγίας» και έτσι θαυματουργικά θα πολυστήνουν τα αγαθά του σπιτιού για να κρατήσουν μέχρι το τέλος της χρονιάς. Ως τέλος της χρονιάς νοείται ο επόμενος θερισμός(…).

Για τους μη γνώστες της Επτανησιακής διαλέκτου ακλουθάει το γλωσσάρι:

– Γαδένα, η= πήλινη λεκάνη (ιτλ.)

– Γέννημα, το= κριθάρι

– Κουκκαλώ= τρώω με θόρυβο, άρα εδώ ότι ήταν βρασμένα

– Λεγκούμι, το= το όσπριο (ιταλ.)

– Μόσκιο, το =μουσκεύω

– Μπούρμπουλας, ο= κοχλασμός του υγρού

– Παδέλα,η = πήλινο χαμηλό μαγειρικό σκεύος (ιταλ.)

– Φόκο,το =φωτιά (ιταλ.)

Στην φωτογραφία τα μπουρμπουρέλια πριν από το μόσκιο μέσα σε αντικείμενα του casa-Museo: σε Πουλιέζικη γαδένα του 19ου αιώνα που είναι πιθωμένη επάνω στην Κεφαλονίτικη υφαντή κουβέρτα με την ύφανση ρίτσια.

Τάκης Τόκκας

Απόσπασμα από άρθρο του Τάκη Τόκκα, Διευθυντή του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου-Ionian center” με τίτλο : «Πολυσπόρια ή Μπουρμπουρέλια στην Κεφαλονιά, Τα συναφή έθιμα της Ιταλίας και τα όκια (Μάτια) της Σάντα λουτσία( Αγίας Λουκίας) που δημοσιεύθηκε στο τεύχος άρθ. 26,Απρίλιος-Ιούνιος 2018 του περιοδικού «Η Κεφαλονίτικη Πρόοδος».

Πηγη – Casa-Museo House - Museum Kefalonia

Ερωτήματα προς υποψηφίους Δημάρχους και Περιφερειάρχες για την προστασία της Εκκλησιαστικής και Επτανησιακης αρχιτεκνονικής

Tue, 22 Nov 2022 18:00:48 GMT

Ερωτήματα προς υποψηφίους Δημάρχους και Περιφερειάρχες

Παρακάτω θέτουμε μερικά ερωτήματα στα οποία καλούμε τους υποψηφίους Δημάρχους και Περιφερειάρχες να απαντήσουν, ευελπιστούμε ότι θα το πράξουν.

Στην Κεφαλονιά σώζονται κτήρια που διασώθηκαν από τους σεισμούς του 1953, και τους μετέπειτα σεισμούς, που μας δείχνουν την μεγάλη παράδοση της εκκλησιαστικής και κοσμικής Επτανησιακής αρχιτεκτονικής στο νησί. Παράδοση που παραμένει αναξιοποίητη, ενώ θα μπορούσε να είχε μετατραπεί σε εργαλείο ανάπτυξης.

Εν όψει των Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών θεωρούμε αναγκαίο να αναζητηθούν και συζητηθούν τρόποι προστασίας και αξιοποίησής της.

Με αυτό το σκεπτικό απευθύνουμε τα παρακάτω ερωτήματα:

1.Με ιδιωτική πρωτοβουλία χρηματοδοτήθηκαν οι μελέτες αποκατάστασης τριών σημαντικών μνημείων της Κεφαλονιάς που η αρχή τους ανάγεται στην Μεσαιωνική εποχή και έχουν εγκριθεί από το ΥΠΠΟΑ εδώ και δύο χρόνια. Πρόκειται για τους δύο ναούς της παλαιάς Μονής των Αγίων Φανέντων και του παλαιού καθολικού της Μονής Σισσίων.

Τι προτίθεσθε να κάνετε για την υλοποίηση των έργων αποκατάστασής τους;

2. Πέραν των τριών προαναφερομένων, υπάρχουν και άλλα σημαντικά εκκλησιαστικά μνημεία που παραμένουν ετοιμόρροπα αν και είναι σημαντικά δείγματα της Επτανησιακής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής όπως για παράδειγμα οι ναοί: Παναγία στα Λιβαθινάτα Σάμης, Άγιος Σπυρίδων και οι Άγιοι Θεόδωροι στο εξώμπουργο του Κάστρου, Άγιος Δημήτριος στις Μηνιές, Παναγία στ’ Αμυγδαλίδια στα Πουλάτα, ο Αρχάγγελος στο Στάβερι, Αγία Παρασκευή στα Λαταβινάτα, Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος στα Βλαχάτα Σάμης και πολλά ακόμα.

Τι ενέργειες προτίθεσθε να κάνετε για την προστασία και ανάδειξη αυτών των μνημείων, αλλά και άλλων αντιστοίχων με αυτά;

3. Στο νησί υπάρχουν αρκετοί εγκαταλελειμμένοι οικισμοί, με αξιόλογα κτήρια της κοσμικής και εκκλησιαστικής Επτανησιακής αρχιτεκτονικής όπως για παράδειγμα τα παλιά Βλαχάτα Σάμης, τα Λαταβινάτα, τα παλαιά Φάρ(ι)σα.

Έχετε εξετάσει δυνατότητες, με διάφορες μορφές, αναβίωσης των οικισμών αυτών, με προφανή οφέλη για την οικονομία του νησιού;

4. Η περιοχή της Ερίσου κυρίως, αλλά και αλλού, διαθέτουν κηρυγμένους παραδοσιακούς οικισμούς στους οποίους διασώζεται μεγάλος αριθμός προσεισμικών(1953) κτηρίων. Ωστόσο, εντός των οικισμών αυτών βλέπουμε σπίτια να παραμένουν ετοιμόρροπα, φαινόμενο που παρατηρείται ακόμα π.χ και στο κέντρο της Άσσου.

Ποια κίνητρα σχεδιάζετε να δώσετε για την αποκατάσταση και επανάχρησή τους;

5. Τι προτίθεσθε να κάνετε για την αποκατάσταση των σεισμόπληκτων ναών και παραδοσιακών σπιτιών της Παλικής που διασώθηκαν των σεισμών του 1953 ή και του 2014;

6. Τι προτίθεσθε να κάνετε για την αποκατάσταση του ιστορικού παλάτσου των Ιακωβάτων στο Ληξούρι και την επανεγκατάσταση και επαναλειτουργία της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης-Μουσείου στην φυσική της έδρα ;

7. Στη Σάμη υπάρχει δωρεά, από ιδιώτη, χιλιάδων τόμων βιβλίων για δημιουργία παιδικής βιβλιοθήκης που θα έχει έδρα το κτήριο των προσκόπων. Μέχρι σήμερα παραμένουν αναξιοποίητα κλεισμένα μέσα σε κιβώτια.

Τι σκοπεύετε να κάνετε για την λειτουργία της βιβλιοθήκης;

8. Στις Κεραμειές σώζεται το παλατάκι Βαλλιάνων, ιδιοκτησίας του Δήμου Αργοστολίου (πλέον), το οποίο παραμένει εγκαταλελειμμένο και αναξιοποίητο.

Σκοπεύετε να αξιοποιήσετε τις εγκεκριμένες προμελέτες που έχουν εκπονηθεί, επίσης με ιδιωτική πρωτοβουλία, για την μετατροπή του κτηρίου σε βιβλιοθήκη;

9.Τι προτίθεστε να κάνετε για την επαναλειτουργία α) του Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου ;

10.Τι προτίθεστε να κάνετε για την δημιουργία και λειτουργία, επιτέλους, της Κεφαλονίτικης Πινακοθήκης ; Γνωρίζετε ποιες συλλογές απαρτίζουν τον πυρήνα της και που φυλάσσονται τα έργα αυτά ;

11.Ένα ιστορικό προσεισμικό κτήριο το εγκαταλελειμμένο Σχολείο Αντυπάτων Ερίσου περιμένει την επανάχρησή του.Τι σκοπεύετε να κάνετε για αυτό ;

12. Στις 25 Νοεμβρίου 2016 στείλαμε επιστολή στην τότε υπουργό πολιτισμού κ. Λυδία Κονιόρδου, στις 29 Νοεμβρίου 2017 καταθέσαμε εγγράφως στον Αντιπεριφερειάρχη κ.Παναγή Δρακουλόγκωνα- στο Προσυνέδριο για την ανάπτυξη των Ιονίων Νήσων στο Αργοστόλι- που την 6η Δεκεμβρίου 2017 αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Π.Ι.Ν., πρότασή μας για την δημιουργία εντός του κάστρου του Σαν Τζώρτζη(Αγίου Γεωργίου) πολυκεντρικού μουσείου που θα στεγάζεται σε κάποιο αποκατεστημένο χώρο όπως π.χ η φερομένη οικία του Πρεβεδούρου και στους ναούς των Α. Θεοδώρων, Α. Δημητρίου, Α. Σπυρίδωνος και τση Κυράς των Αγγέλων,Ευαγγελίστρας στο Εξώμπουργο του Κάστρου που θα αναδεικνύουν την σημαντική μεσαιωνική ιστορία του νησιού επί Παλατινής Κομητείας( 1185-1479) μέχρι και τον 18ο αιώνα.

Τι προτίθεστε να κάνετε για την δημιουργία του σημαντικού αυτού έργου;

13. Ποιες είναι οι προτάσεις των συνδυασμών σας που αφορούν στον πολιτισμό και ποιοί είναι οι άνθρωποι που θα τις στηρίξουν?

Ευελπιστώντας σε απάντησή σας και μέσω των δημοσιογραφικών ιστοσελίδων

Τάκης Τόκκας

Για το Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου-Ionian center

& casa-Museo / οίκος-Μουσείο

Καραβομύλος Κεφαλονιά

Το εκθετήριο πωλητήριο του Χαροκοπείου Εργαστηρίου μεταφέρθηκε στην Τούρη στην πιατσέτα τση Καμπάνας!

Tue, 22 Nov 2022 17:33:32 GMT

Το εκθετήριο πωλητήριο του Χαροκοπείου Εργαστηρίου μεταφέρθηκε στην Τούρη στην πιατσέτα τση Καμπάνας !

Η ιστορική-αναστηλωμένη βέβαια επί Δημαρχίας Μαρίνου Φωκά Κοσμετάτου(1975-1982) και με χορηγίες επιφανών πολιτών-τούρη ή πύργος στην πιατσέτα τση Καμπάνας ή γκραν σπιανάδα, απέκτησε νέα ζωή και αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό, την παράδοση και την Επτανησιακή κουλτούρα.

Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αργοστολίου και τον Δήμαρχο κ. Θεόφιλο Μιχαλάτο παραχωρήθηκε δωρεάν χώρος ούτως ώστε εσωτερικά, στο πιάνο τερένο, να υπάρχει μόνιμη έκθεση από τα μοναδικά χειροτεχνήματα που οι κυρίες με μεγάλη τέχνη πλέκουν και κεντάνε στο εργαστήριο και στα σπίτια τσου, ενώ στο πρίμο πιάνο θα δημιουργηθεί έκθεση φωτογραφίας με όψεις του προσεισμικού Αργοστολίου.

Το Χαροκόπειο Εργαστήριο ιδρύθηκε το 1911 από τον μεγάλο Κεφαλονίτη-Ρισιάνο-ευπατρίδη και ευεργέτη Παναγή Χαροκόπο (1835-1911) και σκοπός του ήτανε οι γυναίκες του νησιού με την πλεκτική, κεντητική και υφαντική τέχνη να αποκτήσουν εφόδια για την ζωή τους και να προσπορίζονται χρήματα για την αυτονομία τους αλλά και στο οικογενειακό προϋπολογισμό. Από το 1971 με την μορφή του μη κερδοσκοπικού φορέα συνεχίζεται αυτή η δραστηριότητα στο Χαροκόπειο Εργαστήριο η μακραίωνη Επτανησιακή παράδοση του πλεξίματος με κροσέ ή βελόνες, της κροσσιοδετικής, του κεντήματος με σύνθετες ή απλές πουντιές, η σπουδή για τσι κλωνές και τη χρήση τους, η αντοχή των υλικών αλλά και κάτι πολύ σημαντικό η συντήρηση των παλιών εργοχείρων. Εδώ θα βρούμε τσι παραδοσιακές τσι ντεμέλες, μεσάλες, τουβαέλια και μπόλιες στις γνωστές αλλά και νέες χρήσεις.

Υπέροχα και μοναδικής τέχνης χειροτεχνήματα λοιπόν,σε ιδιαίτερα λογικές τιμές, θα τα βρούμε στο Πασχαλιάτικο bazaar στο Χαροκόπειο Εργαστήριο στη τούρη τση πιατσέτας στην Καμπάνα , το διάστημα αυτό στο εορταστικό ωράριο των καταστημάτων και μετά στο ωράριο των καταστημάτων.

Η Στάμω Σκλαβουνάκη δασκάλα της μακραίωνης παράδοσης της κεφαλονίτικης χειροτεχνίας

Ωστόσο η Έφορος και ψυχή του Χαροκόπειο Εργαστήριου είναι η κυρία Στάμω Σκλαβουνάκη που διευθύνει το εργαστήριο, μυεί και μεταλαμπαδεύει τις νεότερες γενιές τις πολύτιμες γνώσεις τις.

Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από το τεύχος αριθμ.25,περίοδος Β΄,Ιανουάριος-Μάρτιος 2018, του περιοδικού «η Κεφαλονίτικη Πρόοδος», από άρθρο του γράφοντος αφιερωμένο στην μακραίωνη ιστορία τις κεφαλονίτικης τέχνης του μέρλου ή μέρουλου ή νταντέλας και εργόχειρου γενικότερα και βεβαίως στην κυρία Στάμω Σκλαβουνάκη την σπουδαία Δασκάλα τις κεφαλονίτικης κεντητικής και πλεκτικής τέχνης!

(…) « Η κυρία Στάμω Σκλαβουνάκη συνεχίζει με ακάματο ζήλο και ζουλευτή δραστηριότητα την διδασκαλία στο Χαροκόπειο Εργαστήριο Αργοστολίου, τις νεώτερες γενιές κυριών για να τις μεταλαμπαδεύσει την αγάπη μαζί με τα μικρά αλλά καίρια μυστικά τις κεντητικής και πλεκτικής τέχνης.

Μαθαίνει με υπομονή τις μαθήτριες τις στην φημισμένη κεφαλονίτικη αλλά και Πανεπτανησιακή παράδοση του κεντήματος σε υφάσματα λινά, μπαμπακερά, μάλλινα και μεταξωτά. Στην τέχνη του πλεξίματος με κροσέ ή βελονάκι, βελόνες, βελόνι, κοπανέλι και σαΐτα. Στην ιδιαίτερη κεφαλονίτικη δεσιά δηλαδή την κροσσοδετική, με απλούς, περίτεχνους ή ιδιαίτερους κόμπους. Τις κλωνές και την ποικιλόμορφη χρήση τις. Τις, με πολλή προθυμία αναλύει, και σε όσες ενδιαφέρονται δείχνει, τις βασικές κατηγορίες απλών ή σύνθετων δημιουργιών δεσίματος με κλωνές που συναντώνται στον Ελληνικό χώρο και είναι οι παρακάτω:

α) δέσιμο των κλωνών μόνο με τα χέρια

β) δέσιμο των κόμπων με βοήθεια τις σαΐτας ή δέσιμο των συνεχόμενων κόμπων με την βοήθεια του βελονιού του ραψίματος

γ) στο κοπανέλι έχουμε δέσιμο των κλωνών με το κοπανέλι που είναι στερεωμένο επάνω στο κουσούνι δηλαδή με βοηθητικό εργαλείο

δ) στο πλεκτό δέσιμο των κλωνών σε παράλληλες σειρές από θηλιές με βελόνες ή κροσέ.»(…).

Την κυρία Στάμω πλαισιώνουν κυρίες που βοηθούν ποικιλοτρόπως το εργαστήριο και στην ψεσινή βίζιτα διακρίναμε τις κυρίες Τασία Σκλαβουνάκη, Ελένη Αντωνάτου, Τερέζα Ρούσσου, Φωτεινή Χαραμαντά.

Το έμβημα στην τούρη πρέπει να ματατοποθετηθεί!

Η ιστορική τούρη δηλαδή ο πύργος τση καμπάνας κατασκευάστηκε για να φιλοξενεί το ρολόι, στην περίοδο της Βενετικής Κυριαρχίας, στο τότε ιστορικό και αριστοκρατικό κέντρο της χώρας του Αργοστολιού. Η εξωτερική του όψη άλλαξε κάποιες φορές ωστόσο στην πρόσοψή του υπήρχε εντοιχισμένο το σεβαστό και αγαπητό από όλους έμβλημα των Φραγκισκανών Αδελφών - emblema dell’ Ordine dei Frati Minori - το μεσαιωνικό σύμβολο της Κεφαλονιάς. Το έμβλημα αυτό υπήρχε σε αρκετά μέρη στην Κεφαλονιά με εγγύτερο ένα ακόμα εντοιχισμένο στην πεσκαρία του προσεισμικού Αργοστολιού. Φέρεται ότι αυτό τση καμπάνας διασώθηκε και κάπου λανθάνει.

Όπως και να είναι οπωσδήποτε πρέπει να κατασκευασθεί εκ νέου πέτρινο ή μαρμάρινο και να εντοιχιστεί ή ακόμα καλύτερο να βρεθεί το αυθεντικό και να ματατοποθετηθει στην πρόσοψη της τούρης πάνω από το βόλτο τση πόρτας.

Ευελπιστούμε ο Δήμαρχος Αργοστολίου κύριος Μιχαλάτος να μεριμνήσει προσωπικώς και για αυτή την λεπτομέρεια.

Τάκης Τόκκας

Για το casa-Museo , Καραβόμυλος

Oι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι απο το εκθετήριο :

Το υπέροχο παλάτι τση φαμίλιας Καγκελάρη

Tue, 22 Nov 2022 17:00:45 GMT

Κεφαλονιά. Εξώμπουργο του κάστρου του Σαν Τζόρτζη: υπέροχο το βέκιο παλάτι τση φαμίλιας Καγκελάρη,τώρα σε άλλη ιδιοκτησία, με το εξωτερικό πορτόνι,την σκάλα, τσι πέτρινες ωραία πελεκημένες κορνίζες γύρω από τσι φανέστρες και τσι πόρτες, τα παρεθύρια με τα σκούρα,η πόρτα στο κατώι με τον ωραίο μπαταδούρο.

Αλλά και το πορτοπαρέθυρο τση σοφίτασ ατο ατσούπι. Στην Κεφαλλονιά χρησιμοποείται η λέξη παλάτι αντί αρχοντικό.

Τάκης Τόκκας

Casa Museo Καραβόμυλος

Η παλαιοχριστιανική βασιλική στη θέση "Άης Δημήτρης " στη Σάμη – Είναι ανάγκη να ολοκληρωθεί η ανασκαφή

Tue, 22 Nov 2022 16:49:12 GMT

Η παλαιοχριστιανική βασιλική στη θέση " Άης Δημήτρης "

Στο δυτικό όριο της πόλης της Σάμης στη τοποθεσία «Αης Δημήτρης» υπάρχει η παλαιοχριστιανική βασιλική που η προφορική μακραίωνη παράδοση έχει διασώσει ότι ήταν αφιερωμένη στον ομώνυμο άγιο. Μετά την επιμελημένη, πρόσφατη, αποψίλωση του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου από την οικεία Ε.Α.Κ.Ι τον επισκεφθήκαμε και παραθέτουμε τις ακόλουθες πληροφορίες που ερανισθήκαμε από ιστοσελίδα του ΥΠΠΟΑ.

Σύμφωνα,,λοιπόν,με την ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (βλ. πηγή) η(τότε) 6η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (ΕΒΑ)διενήργησε ανασκαφές στη θέση «Αης Δημήτρης» κατά τα έτη 1995 και 2003.

Σε νεώτερες ανασκαφές της 20ης ΕΒΑ, το έτος 2006, προσδιορίστηκε ότι ο αρχιτεκτονικός τύπος του ναού είναι τρίκλιτη βασιλική με νάρθηκα και εξωνάρθηκα, ενώ εντοπίστηκαν και προσκτίσματα στη νότια πλευρά του. Η αψίδα του ιερού είναι ημικυκλική με τρείς αντηρίδες εξωτερικά.Η βασιλική έχει διαστάσεις 33 μ. μήκος και 17 μ. πλάτος, ενώ εάν συνυπολογισθούν και τα προσκτίσματα η νότια πλευρά του συγκροτήματος εγγίζει τα 23 μ. περίπου. Οι τοίχοι σώζονται σε χαμηλό ύψος,όπως φαίνεται στις φωτογραφίες.

Το δάπεδο του ιερού καλύπτεται με μεγάλες ορθογώνιες πλάκες, ενώ στον κυρίως ναό διασώζεται και ψηφιδωτό δάπεδο με φυτικά και γεωμετρικά σχέδια. Στο βόρειο κλίτος της βασιλικής αποκαλύφθηκε σταυρόσχημη κολυμπήθρα, ενώ στον περιβάλλοντα χώρο του ναού εκτεινόταν νεκροταφείο, με κτιστούς και κεμαροσκεπασμένους τάφους.

Σε μεταγενέστερη φάση, όταν η παλαιοχριστιανική βασιλική εγκαταλείφθηκε, κτίστηκε μονόχωρος ναός μικρών διαστάσεων, ο οποίος καταλάμβανε τμήμα του κεντρικού κλίτους και της αψίδας του αρχικού ναού. Σήμερα, ένα μικρό σύγχρονο παρεκκλήσι με καντήλι και εικονίσματα έχει κτισθεί στην αψίδα του ιερού, με ένα ανεστραμμένο τεκτονικό κιονόκρανο να χρησιμοποιείται ως βάση της Αγίας Τράπεζας.

Η θρησκευτική σημασία της θέσης επιβιώνει, λοιπόν, από τα παλαιοχριστιανικά χρόνια μέχρι τις ημέρες μας.

Είναι ανάγκη να ολοκληρωθεί η ανασκαφή του μοναδικού αυτού μνημείου, να προσδιορισθούν με ακρίβεια οι διάφορες οικοδομικές φάσεις του, και στη συνέχεια να καταστεί επισκέψιμο στο κοινό.

Επίσης να αναφερθεί ότι στο ΙΑ’Πανιόνιο Συνέδριο ,που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2018 στην Κεφαλονιά, την Τρίτη 22 Μαΐου στις 09:00- 9:15 π.μ στην αίθουσα διαλέξεων της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης η Προϊσταμένη της Ε.Α. Κερκύρας κ.Τένια Ρηγάκου στην σημαντική ανακοίνωσή της με θέμα «Νεώτερα στοιχεία για την παλαιοχριστιανική και πρωτοβυζαντινή Κεφαλονιά» έκαμε σημαντικές ανακοινώσεις και για την προαναφερθείσα βασιλική.

Πηγή

https://www.culture.gov.gr/anaskafes/pdfs/20_EBA.pdf?fbclid=IwAR2gDu9CEc0OMT1NKWNrqOggE8fgUSKMnzsTnadAimO61IKauLgEgsT_WLM

Τάκης Τόκκας

Για το casa-Museo / οίκος-Μουσείο – Καραβόμυλος Κεφαλονια

Οίκος Τζαννάτος : Η Βενετσιάνικη τέχνη Αργυροχοΐας – Χρυσοχοΐας, στην Κεφαλονιά

Tue, 22 Nov 2022 15:20:37 GMT

Στο Αργοστόλι, στο Λιθόστρωτο στον αριθμό 40 βρίσκεται ένα πολυτελές και καλαίσθητο κοσμηματοπωλείο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν ιστορικό Οίκο Αργυροχοΐας & Χρυσοχοΐας: Τον Οίκο ΤΖΑΝΝΑΤΟΣ.

Για να ανακαλύψουμε την πολιτιστική προσφορά του Οίκου ΤΖΑΝΝΑΤΟΣ στην τοπική και Επτανησιακή Τέχνη της Αργυροχρυσοχοϊας, είναι απαραίτητο να διαβάσουμε αυτά που έγραψε αποκλειστικά για το kefaloniapress ο Τάκκης Τόκκας , ιδρυτής του casa Museo στον Καραβόμυλο.

Σύντομη ιστορική ανασκόπηση για την αργυροχοΐα και χρυσοχοΐα στα Ιόνια νησιά

Η ύπαρξη των τριών κοινωνικών τάξεων στα Ιόνια νησιά από την αρχή της Βενετικής Κυριαρχίας, ευνόησε στην ανάπτυξη της αργυροχρυσοχοΐας και ιδιαίτερα από τις αρχές του 18ου αιώνα για έντεχνα τζογιέλα ή τζογιέλι(α) ντ’άρτε όπως τα έλεγαν οι μεγάλες σιόρες στην Κεφαλονιά .

Ομοίως και για τα ασημένια οτζέτι για ούζο για τα σπίτια και τσι εκκλησιές. Για να είμαστε ακριβείς, τα ακριβά τζογιέλα και αργυρά αντικείμενα μπορούσαν να τα προμηθευτούν αρχικά μόνο οι νόμπιλι, αργότερα οι τσιταντίνοι και μετά η ανερχόμενη οικονομικά αστική τάξη.

Οι αρκόντοι βέβαια ήφερναν τα κοσμήματα και τα ασημένια σερβίτσια τσου κυρίως από την Βενετία, Φλωρεντία, Σικελία, Μ.Βρετανία και Ρωσία. Αυτά τα αντικείμενα χρησίμευαν και ως μοντέλα για τους μαστόρους των νησιών μας.

Σημαντικό ρόλο στην επαγγελματική μακροβιότητα των Επτανησίων αργυροχρυσοχόων ήταν τα ινβόδα που ήταν κατασκευασμένα με ωραία τέχνη όπως και τα υπόλοιπα εκκλησιαστικά αντικείμενα.

Σημαντικά κοσμήματα Επτανησιακής τέχνης, πουλήθηκαν στην διάρκεια των πολέμων και του εμφυλίου στον 20ο αιώνα, όπως βέβαια πολλά χάθηκαν με τους αφανιστικούς σεισμούς του 1953.

Στην βενέτικη επικράτεια όλοι οι επαγγελματίες όφειλαν να εγγραφούν και να ανήκουν στη σκόλα / scuola τους. Όλα τα σημαντικά γεγονότα τση σκόλας γράφονταν σε ένα βιβλίο που ονομαζόταν Mariegola.

Προστάτης των χρυσοχόων της Βενετίας είναι ο Sant’ Antonio Abate ενώ στην υπόλοιπη Ιταλία ο Sant’ Eligio.

Η παρουσία Αργυροχόων και χρυσοχόων στα Ιόνια νησιά και συγκεκριμένα στην Κέρκυρα, επιβεβαιώνεται από κοντράτα του δεύτερου μισού του 15ου αιώνα. Για τους προηγουμένους αιώνες λανθάνουν οι γραπτές πηγές για την δραστηριότητά τους στο νησί, ωστόσο, θεωρείται από τους ιστορικούς βέβαιη η παρουσία και επαγγελματική ενασχόλησή τους. Η ίδρυση της σκόλας και της αδελφότητας των χρυσοχόων-αργυροχόων στην Κέρκυρα έγινε το 1744.

Στο Ζάντε γνωρίζουμε ότι υπήρξε σκόλα, δυστυχώς όμως η ολοκληρωτική καταστροφή του αρκίβιου του νησιού το 1953 μας στέρησε την δυνατότητα για εύρεση περισσότερων πληροφοριών. Στην Κεφαλονιά μέχρι τώρα δεν έχουν βρεθεί σχετικά στοιχεία για ύπαρξη σκόλας.

Οίκος Τζαννάτος

Ο Ευαγγελινός Τζαννάτος (1853-1932) έκανε την απαρχή της δημιουργίας του οίκου αργυροχοΐας Τζαννάτος όταν το τελευταίο τέταρτο του 19ο αιώνα, στη σπιαναδούλα στο Αργοστόλι, άνοιξε λατινιέρικο εργαστήριο και απασχολούσε 12 εργαζομένους, μαστόρους και λαουρέντες. Εκτός από τα λάτινα αντικείμενα ευρείας χρήσεως άρχισε να δραστηριοποιείται στην επεξεργασία και κατασκευή ασημένιων εκκλησιαστικών αντικειμένων επτανησιακής τέχνης, όπως ινβότα, ασημένια καντήλια, δισκοπότηρα, φανάρια κτλ.Το 1901 συνεργάσθηκε με τον γιό του Σπυρίδωνα, στο πρώτο κατάστημα του οίκου αργυροχοΐας Τζαννάτος στο Αργοστόλι με χειροποίητα αντικείμενα Επτανησιακής εκκλησιαστικής τέχνης. Δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά μεταξύ των ετών 1875-1916.

Ο Σπυρίδων Ευαγγελινού Τζαννάτος (1884-1948) για μεγάλο διάστημα μαθήτευσε και εξειδικεύθηκε στην κοπή διαμαντιών στο φημισμένο Αδαμαντοπωλείον Μάρκου,Γ.Στ. & Κατσικόπουλος,Μ.Ι. στην Αθήνα. Το 1900 ίδρυσε το πρώτο κατάστημα του οίκου με είδη αργυροχοΐας, χρυσοχοΐας και ωρολογοποΐας πλησίον της πιατσέτας τση Καμπάνας στο Αργοστόλι που παρέμεινε στην διεύθυνση αυτή έως το 1916.Επι των ημερών του ο οίκος ανέπτυξε συνεργασίες με σπουδαίους οίκους του εξωτερικού όπως τους Ponti Gennari στην Γενεύη και Rocca στο Μιλάνο.

Τα έτη 1916-1938 ο οίκος Τζαννάτος διατηρούσε κατάστημα στον αριθμό 44 στο Λιθόστρατο, λίγο πριν από την πιατσέτα της Καμπάνας. Το έτος 1938 ο οίκος μεταφέρθηκε στην σκοντράδα Φουσάτο του Αργοστολιού και έμεινε εκεί μέχρι τους αφανιστικούς σεισμούς του 1953.Επι των ημερών του Σπυρίδωνα ο οίκος συνεργάστηκε με σπουδαίες Ελβετικές ωρολογοποΐες , αναπαρήγαγε χειροποίητα τα παλιά κεφαλονίτικα χρυσά ντιζένιο σε τζογιέλα, όπως τα σκολαρίκια βεργέτες,μποκολέτες,δακτυλίδια σε σχήμα σαΐτας, σπίλες αλλά επίσης δημιούργησε υπέροχα νέα σχέδια κοσμημάτων τα οποία σήμερα είναι επίσης πολύτιμες αντίκες.Κατα τον Β’Π.Π. την περίοδο της γερμανικής κατοχής το κατάστημα παρέμεινε κλειστό.

Ο Στυλιανός Σπυρίδωνος Τζαννάτος(1923-2008) μετά το τέλος του πολέμου και μέχρι τους αφανιστικούς σεισμούς του 1953 συνέχισε την οικογενειακή επιχείρηση ενώ ο αδελφός του Εύαγγελος άνοιξε δικό του χρυσοχοείο στο Αργοστόλι.Μετά τους σεισμούς του 1953 ο Εύαγγελος μετακόμισε στην Αθήνα όπου δραστηριοποιήθηκε στην χονδρική πώληση κοσμημάτων το οποίο διατήρησε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Ο Στυλιανός μετά τους σεισμούς του 1953 στην περίοδο της ανοικοδόμησης στην Κεφαλονιά(1954-1956)στέγασε το χρυσοχοείο, με ό,τι είχε διασωθεί από τους σεισμούς,σε πρόχειρη κατασκευή στη θέση Μουριές(σημερινό ΚΤΕΛ) του Αργοστολίου. Το 1956 στεγάζει τον οίκο στη σημερινή έδρα του στον αριθμό 40 στο Λιθόστρατο.

Ο Θεόδωρος Στυλιανού Τζαννάτος, ο σημερινός-τέταρτης γενιάς- συνεχιστής του οίκου. Μετά από σπουδές στο Istituto statale d’arte di Firenze στο σχέδιο και κατασκευή χειροποίητου κοσμήματος και ασημένιων σκευών(oreficeria), επιστρέφει το 1984 στην Κεφαλονιά και αναλαμβάνει τα ηνία του οίκου.Με αφορμή την αγορά του διπλανού καταστήματος πραγματοποιεί το 2002 γενική ανακαίνιση στον ενιαίο πλέον χώρο που βρίσκεται σήμερα προσδίδοντας την πολυτέλεια που προσήκει.

Με συγκίνηση ο κύριος Θεόδωρος Τζαννάτος στη συζήτησή μας αναφέρει μερικά γεγονότα της ιστορίας του Οίκου που έχουν την ιδιαίτερη σημασία τους:

i)το 1999 ο αείμνηστος νομικός και συλλέκτης γραμματοσήμων Γεράσιμος Βλάχος σε παλαιοπωλείο του Λονδίνου ανακάλυψε ένα φάκελο με αποστολέα τον οίκο Τζαννάτου που απευθυνόταν στον οίκο Ponti Gennari στην Γενεύη Ελβετίας ταχυδρομημένο το 1919. Ο φάκελος παραδόθηκε και σήμερα βρίσκεται εντός του καταστήματος στο Αργοστόλι στο ειδικό χώρο που φιλοξενεί την μουσειακή συλλογή του Οίκου.

ii)παρομοίως παραδόθηκε στον οίκο από απογόνους της οικογένειας Μαρκέτου από τις Η.Π.Α απόδειξη πληρωμής κοσμημάτων αρραβώνων από το 1911

iii) το 2011 ελήφθη ένα e-mail από τον Λευκό Οίκο με το οποίο ζητούσαν την αξιολόγηση κάποιων αντικειμένων που είχαν αγορασθεί από Κεφαλονίτες και στην συνέχεια δωρήθηκαν στον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.

Επίσης το Κοργιαλένειο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αργοστολίου, ανέθεσε στον οίκο Τζαννάτο, μέσω χορηγίας,να δημιουργήσει περιορισμένο αριθμό με την σπίλα που απόκειται εκεί, από ασήμι, η οποία φέρει τα εμβλήματα των Επτανήσων.Παρόμοια παραγγελία έγινε και από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων (επί θητείας Ρόδης Κράτσα – Τσαγκαροπούλου), ως δώρα καλεσμένων.

Οι αργυροχρυσοχόοι μετουσιώνουν σε τέχνη τις επιδράσεις της κοινωνίας που διαβιούν. Όπως μας εξήγησε ο κύριος Τζανάτος το επάγγελμα του χρυσικού το επηρεάζει η οικονομική κατάσταση αλλά και η πολιτική σταθερότητα κάθε χώρας.

Δείγματα Ιδιωτικής Συλλογής Οίκου ΤΖΑΝΝΑΤΟΣ

Σήμερα οίκος αργυροχοΐας - χρυσοχοΐας Τζαννάτος με ισχυρή και επιτυχημένη παρουσία στο πολύτιμο κόσμημα, ρολόι, αργυρό αντικείμενο συνεχίζει με αισιοδοξία την διαδρομή που ξεκίνησε από τον 19ο αιώνα καθώς η πέμπτη γενεά της οικογένειας λαμβάνει την απαραίτητα εκπαίδευση στο Λονδίνο και σε άλλες χώρες του εξωτερικού ώστε σύντομα να “δοκιμαστούν” δίπλα στον πατέρα τους και να συνεχίσει ο Οίκος απρόσκοπτα την πορεία του στις νέες συνθήκες μιας παγκόσμιας ηλεκτρονικής αγοράς.

Τάκης Τόκκας

Για το casa-Museo/οίκος-Μουσείο, Καραβόμυλος- Κεφαλονιά

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΟΙΚΟΣ ΤΖΑΝΝΑΤΟΣ

Λιθόστρωτο 40, ΤΚ, ΤΚ28100, Αργοστόλι

+30 26710 28665 fax 30 26710 24329 EMAIL info@tzannatos.com

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΑΤΆΣΤΗΜΑ https://tzannatos.com/

===========================

Γλωσσάρι

Αρκίβιο,το=αρχείο

Βεργέτα,η=σκολαρίκι σε σχήμα κρίκου ή ημισελήνου

Ούζο=εδώ χρήση

Ινβόδο,το= τάμα

Κοντράτο,το =συμβόλαιο

Λατινιέρικο,το=λευκοσιδηρουργείο

Λαουρέντες,ο= βοηθός μάστορα

Μπόκολο/μποκολέτα,η=είδος κρεμαστού σκολαρικιού

Νόμπιλε,ο=τάξις ευγενών

Οτζέτι,το =αντικείμενο

Πιατσέτα,η =μικρή πλατεία

Σπιανάδα,η=πλατεία ,ανοιχτός επίπεδος χώρος

Σπίλα,η=το κόσμημα καρφίτσα

Τζογιέλι(α) ντ’άρτε,το=κόσμημα τέχνης

Ενδεικτικές πηγές :

-Αντωνάτος Σπύρος,Η χαμένη πόλη,Αργοστόλι 2005

-Caselli Letizia , Venezia e l’oreficeria: tesori visibili e invisibili, i custodi dei tesori,in Ateneoveneto ser.3,vol.101(2011) σσ.47-80

-Ζώη Χ.Λεωνίδα ,Λεξικόν ιστορικόν και λαογραφικόν Ζακύνθου, τ.Β΄, Ζάκυνθος 2011

-Μαζαράκης Δ.Α-Μαζαράκη Α.Δ,aurifex Corphiensis,Κέρκυρα,2015.

-Αρχείο οίκος Τζαννάτος

-Αρχείο Τάκη Τόκκα

Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης και το πρώτο πρεζέπι . Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Mon, 21 Nov 2022 08:41:11 GMT

Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης και το πρώτο πρεζέπι

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα ιστορικά στοιχεία η απεικόνιση της γέννησης του Ιησού χρονολογείται από τον 3ο-4ο αιώνα, όταν οι Χριστιανοί απεικόνισαν εικόνες της Μαρίας με το μωρό Ιησού με συμβολικές επιγραφές όχι βέβαια με την πολυπρόσωπη σκηνή της γέννησης που γνωρίζουμε σήμερα.

Όπως έχει διασωθεί στην ιστορική μνήμη ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης είχε επιστρέψει από το ιερό προσκυνηματικό του ταξίδι στους Αγίους Τόπους το 1220 και εκεί είχε συλλάβει την ιδέα όταν επιστρέψει στην Ιταλία να κάμει μια θεατρική αναπαράσταση της γέννησης του Ιησού γιατί με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να διδάξει το μυστήριο της γέννησης. Το 1223, στην Ιταλία πλέον, ζήτησε και έλαβε την άδεια από τον Πάπα της Ρώμης Ονόριο Γ’ (1216-1227 ) να αναπαραστήσει σε σπήλαιο πλησίον της πόλης Γκρέτσο/ Greccio στην επαρχία Rieti στην περιοχή Lazio,την θεία γέννηση με ένα βόι, ένα γάιδαρο και ένα πρεζέπι με άχερα. αλλά χωρίς την Αγία Οικογένεια. Η ανταπόκριση των κατοίκων ήταν αυθόρμητη και μεγάλη και ο άγιος δίδαξε, κυρίως στους αγράμματους, τις δυσκολίες που υπέστη ο Ιησούς ακόμη και ως βρέφος, που επέλεξε να γεννηθεί και να ζήσει φτωχός, ένας ανθρώπινος Ιησούς. Ν α σημειωθεί ότι στο πρώτο αυτό πρεζέπι με την αναπαράσταση της θείας γέννησης, έλειπαν οι μορφές της Αγίας Οικογένειας και των Μάγων.Σήμερα το σπήλαιο αυτό βρίσκεται στην Cappella del Presepio που χτίστηκε το 1228.

Η πλέον σημαντική εξέλιξη για το πρεζέπι είναι τον δέκατο έκτο αιώνα, όταν εμφανίζονται για πρώτη νέοι χαρακτήρες, όπως σκύλοι, πρόβατα, κατσίκες, ενώ ο γάιδαρος και το βόι προϋπήρχαν. Καθ ‘όλη τη διάρκεια του αιώνα, η σκηνή της γέννησης διατηρεί την ίδια δομή: στο σπήλαιο άγγελοι και βοσκοί, πιο ψηλά τα βουνά με τα κοπάδια και την πομπή των Μάγων με τα δώρα στο βάθος.

Το Βασίλειο της Νάπολης και το πρεζέπι

Ξεκινώντας από το Greccio, η σκηνή της γέννησης έγινε μια δημοφιλής παράδοση που εξαπλώθηκε σε όλη την κεντρική Ιταλία. Κατά τον δέκατο πέμπτο αιώνα το πρεζέπι ,γενικότερα η αντίληψη για την δημιουργία σκηνικού με το πρεζέπι ,βρήκε μεγάλη ανταπόκριση στη Νάπολη και έφτασε σε ακμή τον 18ο αιώνα . Υιοθετήθηκε κατ’ αρχάς από τους νόμπιλι και αργότερα από τις υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Αγίου Φραγκίσκου, εμπλούτισαν την παράσταση της γέννησης με θεατρική σκηνογραφία τοποθετώντας μεγάλο αριθμό από στατουέτες/ αγαλματίδια.

Πλέον τοποθετούσαν το πρεζέπι μέσα στα παλάτσα και στις εκκλησίες σε διάφορες διαστάσεις και αρκετές φορές ήταν στο μέγεθος καπελέτας σε μινιατούρα. Μάλιστα προϊόντος του 18ου αιώνα το πρεζέπι στην Νάπολη έφτασε σε πρωτότυπα και εξαιρετικά επίπεδα ποιότητας, με τσι φαμίλιες των νόμπιλι/ ευγενών να παραργατάρουν αναμεταξύ τσου παραχωρώντας μεγάλες κάμαρες των παλατιών τσου για να κατασκευαστεί ένα θεατρικό πρεζέπι που τσου προσέδιδε ονόρε.

Από τον 18ο αιώνα και μετά, το πρεζέπι της γέννησης είχε ευρεία διάδοση σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, αγαπήθηκε πολύ και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να στολίζει τα σπίτια μας. Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα η μόδα και το πάθος για το πρεζέπι με σκηνή της γέννησης μειώθηκε.

Ωστόσο σήμερα το πρεζέπι/ φάτνη με σκηνές της γέννησης βρίσκεται πλέον και σε εξωτερικούς χώρους στις πλατείες όπου αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των χριστουγεννιάτικων διακοσμήσεων με την Αγία Οικογένεια, τους βοσκούς, το γαϊδουράκι, το βόι και τους τρεις Μάγους με τα δώρα.

Κεφαλονιά και πρεζέπι

Από οικογενειακή παράδοση αλλά και από προσωπικές πληροφορίες γνωρίζουμε ότι στην Κεφαλονιά αρκετές φαμίλιες νομπιλι , τσιταντίνων και αργότερα πλουσίων αστών είχαν φέρει από την Ιταλία στατουέτες που με αυτές έκαναν ένα επιτραπέζιο, συνήθως, πρεζέπι. Θυμώμαι κομμάτια από υπέροχες στατουέτες με την σάκρα φαμίλια, ζώα ,αγγελάκια κ.α δηλαδή ό,τι κομμάτια σώθηκαν από τις καταστροφές μέσα στο χρόνο και που ήταν κατασκευασμένα από ιντάγιο ξύλο, από παπιέ μασέ πιτουράδο αλλά και από κοράλε!

Σημείωση | kefaloniapress. Στην Χριτουγεννιάτικη βεγγέρα του kefaloniapress η περιφερειαρχης Ρόδη Κράτσα αναφέρθηκε σε αυτό το έθιμα, λέγοντα μάλιστα χαρακτηριστικά “Στη Ζάκυνθο υπάρχει η φάτνη σε κάθε σπίτι”.

Στην Κεφαλονιά από πολύ παλιά στόλιζαν φτωχά και πλούσια σπίτια τσι Χριστουγεννιάτικες γιορτάδες. Οι βιλάνι ήφερναν τσι κουτσούνες ή ασκινοκάρες ή σκυλοκάρες ή κουτσουνακάρες, τα ελατόκλαρα από το Μεγάλο Βουνό, τα θηλυκά κεπαρίσσια, τσι μερτσίνες, τσου σκίνους για να τα αγοράσουνε οι νοικοκυραίοι και να στολίσουνε μαγαζιά και σπίτια. Οπότε το λουσάτο πρεζέπι σαν σύνολο από τον 18ο αιώνα έδεσε μέσα στις σάλες των παλατιών των μπενεστάντε νοικοκυραίων. Πολύ αργότερα και στα λιγότερο πλούσια σπιτικά ένα απλό χάρτινο πρεζέπι /φάτνη στόλιζε το σπίτια του νησιού.

Το πρεζέπι στην Καθολική εκκλησία στο Αργοστόλι

Ονομαστό Πρεζέπι από έσπαλε ήταν - και είναι - αυτό της Καθολικής εκκλησίας ή Φραγκοκκλησιάς του Αγίου Νικολάου στο Λιθόστρατο στο Άργοστόλι. Μάλιστα παλιότερα το πρεζέπι κατελάμβανε τον χώρο του ιερού και μέσα στο ημίφως του ιερού ναού και τον κατάλληλο φωτισμό φάνταζε εξωπραγματικό, παραμυθένιο!

Από τα Χριστόγεννα του 2019 ο δραστήριος και με ξεχωριστές καλλιτεχνικές δεινότητες εφημέριος του ναού, πάντρε Σιμονέλ Μποάνκις ,έκαμε την διαφορά στο ιστορικό πρεζέπι τσης εκκλησιάς!Κατασκεύασε σε μικρογραφία ιστορικά κτήρια από την προσεισμική Κεφαλονιά και δημιούργησε ένα μοναδικό πρεζέπι. Το προτζέτο είναι σε εξέλιξη γιατί ο πάντρε Σιμονέλ έχει σκοπό να το εμπλουτίσει με ακόμα περισσότερα προσεισμικά κτήρια τση Κεφαλονιάς. Έτσι εφέτος βλέπουμε το φανάρι των Αγίων Θεοδώρων, την καπέλα του Αγίου Ιωάννη του παλάτσου του κόντε Τσέζαρε Μεταξά, τον ναό και το καμπαναριό στο κοιμητήρι στο Δράπανο και πολλά ακόμα. Έτσι κάποια στιγμή θα υπάρχει σε μικρογραφία το προσεισμικό Αργοστόλι στον ιστορικό ιστορικό ναό του San Niccolo dei padri Zoccolanti με το υπέροχο πρεζέπι μας προσκαλεί να τον επισκεφτούμε τούτες τσι γιορτάδες!

Καλά Χριστόγεννα!

Τάκης Τόκκας

Ιόνια Νησιά και ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Fri, 18 Nov 2022 21:55:49 GMT

Η 25η Μαρτίου έχει θρησκευτική και εθνική σημασία για τους Έλληνες. Θρησκευτική γιατί η 25η Μαρτίου για τους χριστιανούς είναι ιερή, τιμάται και γιορτάζεται η αναγγελία-Ευαγγελισμός- από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ στην Μαρία της ενανθρώπισης του Υιού και Λόγου του Θεού.

Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Εθνική γιατί με Βασιλικό Διάταγμα του έτους 1838, καθιερώθηκε από τον Βασιλιά Όθωνα να γιορτάζεται η έναρξη της επανάστασης του 1821 εναντίον των Οθωμανών που οδήγησε στην ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Ιόνια Νησιά και ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου

Ωστόσο,η διττή σημασία για την ημέρα της 25ης Μαρτίου προυπήρχε και γιορταζότανε στα Ιόνια νησιά.Στην μακραίωνη ιστορική περίοδο της Βενετσιάνικης κυριαρχίας στα Επτάνησα,η ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ήταν κοινή γιορτή και για τα δύο Δόγματα και τόσο στην ίδια την Βενετία όσο και στις κτήσεις της, γιορταζότανε παράλληλα με την θρησκευτική, και η ανάμνηση της κτίσης της πόλης. Στα Επτάνησα η ανάμνηση της κτίσης της Σερενίσιμα γιορταζόταν επίσημα με πρετσεσιό που διοργάνωνε το τοπικό Ρεγκιμέντο με την επιβεβλημένη συμμετοχή τόσο του κλήρου των δυο Δογμάτων όσο και των ραπρεζεντάντι της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας.

Του Βαγγελισμού στην Κεφαλονιά

Αποβραδίς αλλά και την ημέρα του Βαγγελισμού οι εκκλησιές του νησιού που είναι αφιερωμένες στην Βαγγελίστρα μαζώνουν πολύ κόσμο. Στον Εσπερινό οι πιστοί πη(γ)αίνουνε μέσα σε ψάθινες κανίστρες τσι αρτοπλασίες που αποτελούνται από πέντε στρογγυλούς άρτους που έχουν την αγιά σφρά(γ)ιση και δυό μποτιλέτες που περιέχουν λάδι και κρασί. Ο μεγαλύτερος άρτος τοποθετείται στην κορυφή αλείφεται με μέλι και τζούκερο με ντεκόρο τα φιόρα τση εποχής.

Ακόμα και σήμερα γυναίκες φέρνουνε στην εκκλησιά την κανίστρα με την αρτοπλασία που την έχουν τοποθετήσει στον πιδολόο (συνήθως υφασμάτινο κυκλικό στήριγμα) απιθωμένο απά στο κεφάλι τους. Μετά τον Εσπερινό, παλιότερα, οι άντρες του χωριού έριχταν σμπάρα με τα (ν)τουφέκια τους για την χάρη τση Βαγγελίστρας, σαμάκια που ήταν σπετακολόζα καθώς άνοιγαν σαν βέντουλο στον βραδυνό ουρανό και έδιναν τζόγια σε μικρούς και μεγάλους.

Στο κελί τση εκκλησιάς οι γαστάλδοι/επιτρόποι είχαν φροντίσει και φίλευαν τους προσκυνητάδες με δικονάρια, αλιάδα, μπακαλάο, κοφίσι, μπακαλαόπιτα και κοφισόπιτα. Το χάραμα γινότουνε το πρετσεσιό τση, συνήθως μιρακολόζας/ θαματουργής εικόνας τση Βαγγελίστρας είτε, ανάλογα την μανιφατούρα, παίρνοντας την πορταντίνα του Θρόνου ή και ολόκληρο τον Θρόνο.

Νηστεία

Μέσα στην περίοδο της Μεγάλης (Τεσ)σαρακοστής που ξεκινάει από την Καθαρά Δευτέρα και καταλήγει την Κυριακή του Βαγιώνε, την ημέρα του Ευαγγελισμού οι χριστιανοί μπορούν «ακιντύνως» να φάνε ψάρι, γιατί λάδι και κρασί καταλύεται τα Σάββατα και τις Κυριακές της Σαρακοστής. Μετά αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας που τελειώνει με την απόλυση της Λειτουργίας του Πάσχα και στην Κεφαλονιά με την Πρώτη Ανάσταση ή Γκλόρια το πρωί του Μ. Σαββάτου.

Βενετσιάνοι, μπακαλάος και αλιάδα και Ιόνια Νησιά

Οι Βενετσιάνοι ως θαλασσοπόροι και εξερευνητές είχαν εξελίξει τις τεχνικές αποθήκευσης και συντήρησης των τροφίμων και με το αλάτι.Επίσης την παρασκευή και συντήρηση στα σαλουμικά και τσι σαλάδες.

Διέδωσαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στην διάρκεια της μακραίωνης κυριαρχίας τους, τα μπαχαρικά, τον παστό μπακαλάο, το κοφίσι, την πατάτα, το κομιντόρο, τις πιπεριές, τις γάλισσες. Ο παστός μπακαλάος γίνεται γνωστός στα νησιά του Ιονίου και στις υπόλοιπες περιοχές της Βενετσιάνικης κυριαρχίας τον 16ο αιώνα περίπου και σιγά-σιγά υιοθετήθηκε και από τον ηπειρωτικό πληθυσμό της Ελλάδας γιατί ήτανε φθηνή και οικονομική λύση και δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη συντήρηση.

Η καταγωγή της αλιάδας(agliata) αποδίδεται στους αρχαίους Ρωμαίους και τρωγόταν από όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Σε βενετσιάνικο λίμπρο με ρετσέτες μαγειρικής του 14ου αιώνα αναφέρεται ότι η agliata<agiada (αλιάδα) μπορεί να συνοδεύσει όλων των ειδών τα κρέατα. Στην Λιγουρία η αλιάδα συνόδευε και τα ψάρια.

Η ρετσέτα της βενετσιάνικης αλιάδα <agliata <agiada καλούσε μέσα στην καυκιά να κοπανιστεί το σκόρδο, να προστεθεί λάδι, ψύχα ψωμιού, ξύδι, μπαχαρικό και μετά να κοπανιστεί με ζουμί από ψάρια ή μπακαλάο. Η ομοιότητα με την Κεφαλονίτικη αλιάδα –που ο γκράν πιρόν και σήμερα δεν την λησμονάει- είναι εμφανής.

Βέβαια, η ρετσέτα αυτή με την πάροδο του χρόνου εμπλουτίστηκε με διάφορες παραλλαγές στη Βενετία, όπως η ψύχα ψωμιού να έχει πιτιστεί σε ζουμί κρέατος ή ακόμα και σε κάποιο χρωματιστό φρούτο.

Στο βενετσιάνικο ναυτικό για λόγους υγιεινής και από το φόβο των μολύνσεων και της αβιταμίνωσης, υπήρχε στο διαιτολόγιο του πληρώματος μια ρευστή αλιάδα από σκόρδο κοπανισμένο, ξύδι, λάδι, πιπέρι όπου βούταγαν την γαλέτα τους ή σε άλλη πηγή αναφέρεται ότι παρακεύαζαν ένα νόστιμο μπισκότο που περιείχε σκόρδο, λάδι, ξύδι και πιπέρι, το οποίο ήταν πολύ δημοφιλές στους ναυτικούς.

Στην Κεφαλονιά υπάρχουν από παλιά ποικιλίες αλιάδας όπως π.χ με τσάγαλα δλδ τα φρέσκα αστάλωτα αμύγδαλα, με πάνε/ψωμί, με γαλέτα φρυμένη, με καρύδια και βέβαια με πατάτες που είναι και η νεώτερη ρετσέτα.

H καυκιά με το κοπάνι και η αλιάδα στην Κεφαλονιά

Οι γιορτάδες αποτελούσαν και αποτελούνε σημαντικό κομμάτι της κοινωνικής ζωής και ευκαιρία για μάζωξη σε σπίτια ή μαγαζιά και βεβαίως είναι πρόκληση και πρόσκληση για τσι νοικοκυράδες κυρίως, να δείξουνε πόσο καλά μαγερεύουνε.Η κεφαλονίτικη αλιάδα με κοφίσι, μπακαλάο και ψάρι

Η αλιάδα λοιπόν,είναι το καθιερωμένο φαί για την ημέρα του Βαγγελισμού, την Τρυνή, την Κυριακή του Βαγιώνε και του Σωτήρα. Η αλιάδα δουλεύεται μέσα στην πέτρινη ή ξύλινη καυκιά, με συγχέριο το εργονομικό κοπάνι, μέχρι να κορδίσει, να στέκεται δηλαδή στο περούνι χωρίς να πέφτει. Η αλιάδα μετά κενώνεται σε πιάτο βαθύ με μιά λιμπούλα στή μέση γιομάτη λάδι και συνοδεύεται με βρασμένο μπακαλάο ή κοφίσι ή χταπόδι ή ψάρι και απαραίτητα με βίνο/κρασί ρομπόλα, βοστυλίδι, τσαούσι και σπιτάτο αναχερισμένο ψωμί.

Ο μπακαλάος όπως και το κοφίσι στην Κεφαλονιά μαγερεύονται με σύβραση, ή μπιάνκο, ή σοφιγάδο στην κατσαριόλα και σπανιώτερα φριτάτος στο τηγάνι.Ακόμα,στο νταβά με πάστα ή φρέσκια κομιντόρια, ανάλογα την εποχή, ψενότανε στο φούρνο ή στην τσερέπα και σήμερα στις κουζίνες. Ο μπακαλάος και το κοφίσι συνοδεύουν εξαιρετικά την αλιάδα, τα σέσκλα, τα μωρόπουλα/μικρά κολοκύθια, τα αμπελοφάσουλα και τα κοκκινογούλια/ παντζάρια.

Η ρετσέτα της βενετσιάνικης αλιάδα <agliata <agiada - όπως αναφέρθηκε παραπάνω- καλούσε μέσα στην καυκιά να κοπανιστεί το σκόρδο, να προστεθεί λάδι, ψύχα ψωμιού, ξύδι, μπαχαρικό και μετά να κοπανιστεί με ζουμί από ψάρια ή μπακαλάο. Η ομοιότητα με την Κεφαλονίτικη αλιάδα - που ο γκράν πιρόν και σήμερα δεν την λησμονάει - είναι εμφανής.

Έτσι,την αλιάδα έφκιαξε η σιόρα Περιστέρα Τόκκα.

Την πέτρινη καυκιά του 1910 περ. την πελέκησε ο Κωνσταντής Μαρίνης–Σκορτσανίτης.

Το κοπάνι της ίδιας περιόδου είναι έργο του Νικολή Π. Καβαλιεράτου-Σβιρλίγγα-Θεούλη.

Η λινή μεσάλα είναι σπαρμένη, επεξεργασμένη, υφασμένη και κεντημένη από την Περιστέρα Τόκκα το 1947,όλοι κάτοικοι των Βλαχάτων Σάμης.

Η Πουλιέζικη γαδένα είναι του 19ου αιώνα και μέσα έβαζαν τον βρασμένο μπακαλάο ή κοφίσι ή και την αλιάδα, το κεραμεικό πιάτο, πιθανόν Επτανησιακού εργαστηρίου, αρχών του 20ου αιώνα.

Γλωσσάρι

Βέντουλο,το=βεντάλια

Γαδένα,η=λεκάνη

Γαστάλδος,ο=επίτροπος

Γκράν-πιρόν,ο= μεταφορικά ο καλοφαγάς

Κομιντόρο,το=ντομάτα

Λίμπα,η=λακκούβα

Λίμπρο,το=βιβλίο

Μανιφατούρα,η=κατασκευή

Μεσάλα,η= κάλυμμα τραπεζιού

Μιρακολόζο= θαυματουργό

Μποτιλέτα,η=μικρό μπουκάλι

Ντεκόρο,το=διακόσμηση

Πρετσεσιό,το= εδώ λιτανεία

Ραπρεζεντάτος,ο=εκπρόσωπος

Ρεγκιμέντο,το=Διοίκηση

Ρετσέτα,η=συνταγή

Σαλάδα,η= το παστό κρέας

Σαλουμικό,το=αλίπαστο ψάρι

Σαμάκι,το= πυροτέχνημα

Σερενίσιμα,η = γαληνοτάτη δλδ η Βενετία

Σπετακολόζο=θεαματικό

Τζόγια,η=χαρά

Τζούκερο=ζάχαρη

Φιόρο,το=λουλούδι

Φουρνιμέντο,το =σκεύος

Ιερά Μονή της Ατρου: H επιβεβλημένη διάσωση των μοναδικών μνημειακών φούρνων. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Fri, 18 Nov 2022 21:33:35 GMT

Σύντομη αναφορά στη Ι. Μονή Άτρου Κεφαλονιάς

Παράλληλο με το Μεγάλο Βουνό και την κορυφή του, Αίνο, βρίσκεται το όρος Άτρος, στην ανατολική πλευρά του οποίου βρίσκεται η ιερά μονή της Θεοτόκου, επονομαζόμενης της Άτρου.

Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 μέτρων περίπου μέσα σε δασώδη περιοχή με μαγευτική θέα προς το Ιόνιο Πέλαγος και την νταντελωτή ενδοχώρα του νησιού.

Έχουν διατυπωθεί διαφορετικές θεωρίες για την ετυμολογία της λέξης Άτρος:α)ότι είναι παραφθορά της λέξης άντρον,β) ότι προέρχεται από τις λέξεις άτρωτος και γ) ότι προέρχεται από την ιταλική λέξη atroce με την έννοια, (και στις δύο τελευταίες περιπτώσεις),του απροσπέλαστου και δύσβατου τόπου.

Την παλαιότερη γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξη της ήδη πλουσίας μονής συναντάμε το έτος 1264, στην εποχή της παλατινής κομητείας Κεφαλληνίας και Ζακύνθου επί παλατινού κόντε Ριχάρδου Β’ Ορσίνι / Riccardo II Orsini (1260-1303).

Το Καθολικό

Το καθολικό της μονής είναι ρυθμού επτανησιακής βασιλικής και έχει ανεγερθεί το 1855. Έπαθε σοβαρές ζημιές από τους σεισμούς του 1953 αλλά επισκευάστηκε και σώζεται μέχρι σήμερα διατηρώντας το προσεισμικό ύφος του.

Ο ξενώνας

Δίπλα από την τούρη/πύργο κτίστηκε το 1906 ο ξενώνας της μονής που αποτελείται από το κατώι και το πρώτο πάτωμα με επιπλωμένα δωμάτια.Σώθηκε από τους σεισμούς του 1953 και αποκαταστάθηκε πριν λίγα χρόνια στην αρχική του μορφή.

Το Ηγουμενείο

Στο ηγουμενείο υπήρχε η γκράν σάλα ο χώρος υποδοχής δηλαδή όπου ο σιόρ αμπάτες ή ηγούμενος δεχόταν τους προσκυνητές και επισκέπτες και τα κελιά με την λότζα μπροστά τους.Δυστυχώς σώζονται μόνον τα χαλέπεδά τους, τα οποία έχουν στερεωθεί με ενέματα.

Νέο Ηγουμενείο

Μετά τους σεισμούς του 1953 ο τότε ηγούμενος κατασκεύασε έξω από την κούρτη της παλιάς μονής νέο διώροφο κτήριο που χρησιμοποιούταν ως ηγουμενείο, ξενώνας και χώρος διαμονής των μοναχών.

Το 1994 εκδηλώθηκε πυρκαγιά, εξαιτίας της οποίας καταστράφηκε ολοσχερώς το κτήριο, μαζί με σπουδαία ιστορικά κειμήλια, όπως οι κώδικες της μονής και σημαντικά έργα εκκλησιαστικής τέχνης. Μετά από την πυρκαγιά οικοδομήθηκε το σημερινό ογκώδες νέο ηγουμενείο που στεγάζει την γκραν σάλα, κελιά,τράπεζα και βρίσκεται δίπλα στην παλιά μονή, η οποία αποτελεί ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σύνολο.

Με τον δυσανάλογα μεγάλο όγκο το νέο ηγουμενείο αποτελεί παραφωνία και ίσως ήταν σοφότερο τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την κατασκευή του να είχαν διατεθεί για την πλήρη αποκατάσταση των προσεισμικών κτηρίων που τώρα βλέπουμε ως χαλέπεδα. Τα κτήρια αυτά, αναστηλωμένα, θα μπορούσαν να καλύψουν επαρκώς τις λειτουργικές ανάγκες της μονής, με σεβασμό στην μακραίωνη αρχιτεκτονική της παράδοση και ιστορία.

Ο πύργος / τούρη

Ο επιβλητικός τετράπλευρος μεσαιωνικός πύργος/ τούρη της μονής έχει στέγη που στηρίζεται σε χτιστό ατσούπι, ενώ εσωτερικά η οροφή του είναι θολωτή.Διασώζεται η πληροφορία ότι η στέγη πριν την πρόσφατη αποκατάσταση ήταν εξωτερικά καλυμμένη με πέτρινες πλάκες που διασφάλιζαν το απαραβίαστο από εξωτερικούς εχθρούς και παρείχαν προστασία από εμπρησμό.

Επίσης, στην στέγη υπήρχαν ανά τακτά διαστήματα μικρά αναμινάλε που χρησίμευαν για όπτευση και για τον φωτισμό του εσωτερικού της τούρης.Το πάχος των τοίχων είναι περίπου 80 εκ..Σύμφωνα με μαρτυρίες, τα αρχικά παράθυρα του πύργου ήταν μικρά και σε μεγάλο ύψος από το έδαφος, αργότερα όμως κλείστηκαν και ανοίχτηκαν μεγαλύτερα. Η μπασιά/ είσοδος στην τούρη/πύργο γινόταν από την πόρτα που βρίσκεται στην δυτική πλευρά και σε ύψος αρκετών μέτρων από το έδαφος. Αρχικά η πρόσβαση γινόταν με ανεμόσκαλα αλλά αργότερα η ανεμόσκαλα αντικαταστάθηκε με την σημερινή πέτρινη σκάλα που κατέληγε σε μικρό ξύλινο κινητό ποντίνο/γεφυράκι και στα νεώτερα χρόνια αντικαταστάθηκε με πέτρινο μόντζο δηλαδή τον μικρό εξώστη στο πρώτο πάτωμα στον οποίο κατέληγε η πέτρινη σκάλα.

Στην αρχική του μορφή ο πύργος ήταν χωρισμένος στο κατώι, που είχε τον ληνό με το ποδόχι,στο μέτζο πάτωμα και στο ανώι, τα δυο τελευταία σήμερα δεν διατηρούνται. Έχει διατηρηθεί η μνήμη ότι ο πύργος επισκεύαστηκε το 1878.

ΦΕΚ κήρυξης της μονής ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου

ΥΑ ΥΠΠ0/ΓΔΑ/ΑΡΧ/Β1/Φ31/ΚΗΡ/39227/1245/20-8-2001 (ΦΕΚ 1123/Β/29-8-2001)

“Χαρακτηρίζουμε την Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Άτρου Δήμου Πόρου Νομού Κεφαλληνίας, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες και σημαντικότερες μονές του νησιού, η οποία αναφέρεται και στο πρακτικό της Λατινικής Επισκοπής Κεφαλληνίας το 1264 και βρίσκεται σε φυσικά οχυρή θέση επί του όρους Άτρου.Η διάταξη των κτηρίων παρουσιάζει, λόγω της διαμόρφωσης του εδάφους, ακανόνιστο σχήμα.Το καθολικό που βρίσκεται στο κέντρο, ελεύθερο από το υπόλοιπο συγκρότημα, είναι μονόχωρος ξυλόστεγος ναός ανακατασκευασμένος στο μεγαλύτερο τμήμα του. Από το άλλοτε κατάγραφο εσωτερικό του διατηρούνται μόνο οι τοιχογραφίες της αψίδας του Ιερού, οι οποίες χρονολογούνται στον 19ο αι.Τον 19ο αιώνα χρονολογείται, το ξυλόγλυπτο τέμπλο με τις εικόνες του. Σύμφωνα με την επιγραφή στο τέμπλο, το χρύσωμα έγινε το 1885.Τα υπόλοιπα κτίσματα της Μονής που σχηματίζουν τον περίβολο, (κελλιά, αρχονταρίκια, ηγουμενείο κ.λ.π.) βρίσκονται ερειπωμένα από τον σεισμό του 1953. Μόνο ο διώροφος πύργος στην Νότια πλευρά του περιβόλου, που αποτελεί και το αρχαιότερο κτίσμα της Μονής, διατηρείται σε καλύτερη κατάσταση. Ορθογωνικής κάτοψης χωρίζεται κατά μήκος σε δύο θολοσκέπαστους χώρους που επικοινωνούν μέσω ενός χαμηλού ανοίγματος.

Στο ισόγειο του νότιου χώρου υπάρχει ληνός και υπολήνιο”.

Ο μοναδικός μοναστηριακός φούρνος κινδυνεύει να καταστραφεί!

Μπροστά από το προσεισμικό Ηγουμενείο, που είχε την γκράν σάλα και τα κελιά με την λότζια, υπάρχει ακόμα το σιδερένιο πορτόνι– με βόλτο/ καμάρα πριν το 1953 – το οποίο αποτελούσε την κύρια μπασιά δηλαδή είσοδο της μονής.Πριν από το πορτόνι, αριστερά, υπάρχουν οι φούρνοι και οι στάβλοι.

Το προσεισμικό κτήριο που στεγάζει τους φούρνους είναι μονώροφο και στο εσωτερικό του υπάρχει ο μεγάλος φούρνος με δυο μπούκες, στον οποίο ψένανε τα δικονάρια τσι γιορτάδες, και στην γωνία ένας μικρότερος φούρνος με μία μπούκα.

Μέσα στο στεγασμένο χώρο των φούρνων υπάρχουν κτιστοί πάγκοι που επάνω τους είναι πιθωμένα :πινιάτες, καζάνια απόσταξης, κατσαριόλες, άλλα παλιά μαγειρικά αγγειά,μανάλια καθώς και καμπάνες του μοναστηριού.

Οι ίδιοι φούρνοι – Νοέμβριος 2021 – Ο ΙΑΝΟΣ “κτύπησε” τη Μονή. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Makis Metaxas

Με τη φυσική καταστροφή από τον κυκλώνα «Ιανό» το Σεπτέμβριο του 2020 δυστυχώς κατέρρευσε τμήμα της στέγης του κτηρίου, μισογκρεμίζοντας τους φούρνους.Είναι βέβαιο ότι αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα η βλάβη αυτή, σύντομα ολόκληρη η στέγη θα καταπέσει, με ολέθριες συνέπειες για το οικοδόμημα. Δυστυχώς δεν έχει αντιμετωπισθεί το θέμα ούτε με στοιχειώδη προφύλαξη καλύπτοντας π.χ με αδιάβροχο πλαστικό την στέγη.

Πραγματικά ελπίζουμε να έχει ήδη γίνει η απαραίτητη μελέτη από τους εμπλεκόμενους φορείς, ώστε σύντομα να πραγματοποιηθούν οι απαιτούμενες εργασίες πλήρους αποκατάστασης του μνημείου και να αποτραπεί η επαπειλούμενη ολοκληρωτική καταστροφή του. Οι μοναστηριακοί φούρνοι είναι αναπόσπαστο τμήμα της ιστορικής μονής της Άτρου και πρέπει να διασωθούν, όπως επιτάσσει όχι μόνον ο σεβασμός στην ιστορική και αρχιτεκτονική παράδοση του νησιού, αλλά και η υπουργική απόφαση κήρυξης της μονής ως διατηρητέου μνημείου.

Ενδεικτικές πηγές

-Ηλίας Τσιτσέλης, Κεφαλληνιακά Σύμμικτα, τ.Β’,Εν Αθήναις1960

-Θησεύς Τζανετάτος,Το πρακτικόν της Λατινικής Επισκοπής του 1264 και η επιτομή αυτού. Κριτική έκδοσις αυτών,Εν Αθήναις1965

-Γεράσιμος Η.Πεντόγαλος, Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Άτρου- Πρόννων, ιστορικό μελέτημα,Αργοστόλι 1998

-Γεώργιος Ε.Γαβριελάτος,Το μοναστήρι της Άτρου,Πόρος Κεφαλληνίας 2006

Φωτογραφίες: Hettie Putman Cramer,Makis Metaxas (τους ευχαριστώ θερμώς), ,Takis Tokkas.

Ξημερώνει τ’ Άη Βασιλειού στην Κεφαλονιά

Fri, 18 Nov 2022 20:52:49 GMT

Ξημερώνει τ’ Άη Βασιλειού στην Κεφαλονιά

Kαλή σ’ Αποκοπή!

Καλός σ’ Άης Βασίλης!

Καλός μας χρόνος!

Ξημερώνει τ’ Άη Βασιλειού είναι η καθιερωμένη ονομασία για την παραμονή τση Πρωτοχρονιάς στην Κεφαλονιά και οι παραπάνω τρείς ευχές είναι οι πατροπαράδοτες που ακούονται και λέγονται στο νησί.

Τα παραδοσιακά κάλαντα στην Κεφαλονιά λέγονται μόνο αποβραδύς, από μικρούς και μεγάλους, με το γνωστό επτανησιακό πολυφωνικό τρόπο με συνοδεία από κιτάρες, σαρμόνικα ή βιολί και αυτό γίνεται και για τσι τρείς γιορτάδες του Δωδεκαημέρου. Ας προσπαθήσουμε όλοι σε όποιες περιοχές του νησιού δεν κρατιέται ευκείνη η τραντισιόνα να αγιουτάρουμε για να την ματαφέρουμε .

Στο Λιθόστρατο Μπουλεβάρι με τσι ψικαστήρες γιομάτες κολώνιες

Στ’ Αργοστόλι το βράδυ τση παραμονής ο αποχαιρετισμός του παλιού και το καλωσόρισμα του νιού χρόνου, γινότουνε και γίνεται στο Λιθόστρατο με την βέκια βενετσιάνικη τραντισιόνα –έθιμο πλέον-του καταβρέγματος με κολώνια! Συγκεντρωνότουνε και συγκεντρώνεται λοιπόν ο κόσμος στο μπουλεβάρι όπως επίσης λέγεται το λιθόστρατο, κάνοντας περατζάδες σφυρίζοντας με το στόμα , με σφυρίχτρες αλλά και φυσώντας με μπουρού ή κόρνους για να διώξουνε το παλιό χρόνο και ούλα τα κακά και ανάποδα τση χρονιάς που φεύγει! Μέσα σ΄ αυτή την χλαλοή από την ψικαστήρα τους που είναι γιομάτη κολώνια, την εξακοντίζουν ριξιά-ριξιά στο πρόσωπο γνωστού ή αγνώστου προσπαθώντας να φερμάρουνε την ριξιά στα μάτια, χωρίς κακοφάνεια, και ευχόμενοι καλό χρόνο! Βέβαια οι τζοβινότοι συνήθως ρίχτουν την κολώνια στα όκια τση κοπελός που τσου ενδιαφέρει. Μέσα σε ούλη τούτη την φέστα οι μπάντες τση Μουσικής περατζάρουνε στο Λιθόστρατο Μπουλεβάρι προσφέροντας τζόγια, αλλεγρία, ζωντάνια!

Η κουτσούνα ή ασκινοκάρα ή σκυλοκάρα ή κουτσουνακάρα

Ανήμερα τα Άη Βασιλειού απαραίτητα πρέπει να κρεμαστεί στην φατσάδα του σπιτιού και απά σε ξύλο η κουτσούνα ή ασκινοκάρα ή σκυλοκάρα ή κουτσουνακάρα με ντεκόρο από ασημόχαρτο, βιολέτες και τσιτσέλια χειμωνιάτικα ή άλλο φιόρο τση εποχής.

Αγιοβασιλίτσα του Σέσουλα

Η αγιοβασιλίτσα ή βασιλίτσα

Να σημειώσουμε ότι στην Κεφαλονιά στο γιορταστικό αηβασιλιάτικο τραπέζι μέρα καλεί την αγιοβασιλίτσα ή βασιλίτσα που είναι μεγάλο ζυμωτό ψωμί με χοντρό πλασμένο σταυρό στην απαναριά του και καρύδια ολόγυρα το οποίο έκοβε ο αφέντης του σπιτιού, δεν περιέχει νόμισμα και δεν είναι αντίστοιχη της αθηναϊκής βασιλόπιτας.

Η χριστουγεννιάτικη κουλούρα τση γωνιάς

Η Πολιτική και Εκκλησιαστική ηγεσία ας λάβουν σοβαρά υπόψη την Κεφαλονίτικη παράδοση που είναι η κουλούρα τση γωνιάς με το ήβρεμα μέσα και την κοπή της την παραμονή του Χριστογέννωνε. Και μόνο! Αυτή είναι το αντίστοιχο της αθηναϊκής βασιλόπιτας που τόσο πολύ αγαπάνε και κόβουνε ίσαμε το Πάσχα Εκκλησιαστικοί και Δημοτικοί Άρχοντες, Πολιτιστικοί και Αθλητικοί Σύλλογοι κτλ. Με ικανοποίηση είδαμε ιερωμένους να τηρούν το πατροπαράδοτο έθιμο και να κόβουν μέσα στην τράπεζα Μονής του νησιού την κουλούρα τση γωνιάς.

Φαγητό και γλυκό

Πουτριδα

Ένα από τα παραδοσιακά φαγητά που καλούσε η ημέρα, είναι η πουτρίδα με προέλευση από το βενετσιάνικο φαγητό potrida και γλυκό

Τηγανίτες με μέλι και κανέλα

οι τηγανίτες με μέλι ή τζουκερο και κανέλλα, με πιθανή προέλευση από το αντίστοιχο βενετσιάνικο γλυκό Le fritole.

Frittelle (Fritole) dolci

Γλωσσάρι

Για τους μη Κεφαλονίτες/ Επτανήσιους αναγνώστες :

Αλλεγ(κ)ρία=ευθυμία

Βέκια =παλιά

Όκια =μάτια

Περαντζάδα= μικρός περίπατος

Τζόγια= χαρά

Τζούκερο =ζάχαρη

Τραντιτσιόνα = παράδοση

Φέστα = γιορτή

Φιόρο =λουλούδι

Φατσάδα =πρόσοψη

Τάκης Τόκκας

Για το casa-Museo

Για το Πολυκεντρικό - Διαχρονικό Μουσείο Κεφαλονιάς. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Fri, 18 Nov 2022 19:32:18 GMT

Πολυκεντρικό - Διαχρονικό Μουσείο Κεφαλονιάς 2020

Έχει η Κεφαλονιά την ανάγκη ενός Πολυκεντρικού - Διαχρονικού Μουσείου; Ενός Μουσείου, δηλαδή, που θα αναδεικνύει την εξέλιξη του πολιτισμού στο νησί από τις πρώτες εκφάνσεις του μέχρι και το ορόσημο του 1953 στον 20ο αιώνα; Και αν πράγματι υπάρχει η ανάγκη δημιουργίας ενός παρόμοιου μουσείου σε τι κτήριο θα στεγαστεί? Από πού θα συλλέξει τα εκθέματα ιδιαίτερα των τελευταίων τεσσάρων αιώνων;

Γιατί σαφώς δεν μπορεί κανείς εχέφρων άνθρωπος να διανοηθεί καν ότι θα υπάρξει Υπηρεσία που θα αποτολμήσει να ζητήσει από ιδιωτικά και δημόσια τοπικά μουσεία έργα τους για το Διαχρονικό Μουσείο! Δηλαδή επί της ουσίας να απογυμνωθούν τα ήδη υπάρχοντα μουσεία από τα έργα για τα οποία τα επισκέπτονται! Και αλήθεια που και πως θα φυλαχθούν σωστά αυτά τα έργα –αν υποθέσουμε ότι δανείζονται- και π ου θα εκτεθούν ;

Ένα Διαχρονικό Μουσείο έχει ουσιώδη και ειδοποιό διαφορά από την ήδη υφιστάμενα μουσεία γιατί εξ ορισμού δεν δημιουργήθηκε να αποτελεί απλώς παράθεση αντικειμένων διαφόρων εποχών. Τα εκθέματα θα πρέπει να παρουσιάζονται κατά τρόπο διδακτικό, ο οποίος θα αναδεικνύει πτυχές της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής του νησιού. Θα αφηγείται την ιστορική του πορεία και θα συμβάλλει στην κατανόηση του ευρύτερου πλαισίου εντός του οποίου αναπτύχθηκε ο πολιτισμός του. Προφανώς, ο στόχος αυτός δεν επιτυγχάνεται μόνον μέσω της μόνιμης έκθεσης. Περιοδικές εκθέσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, ομιλίες, ημερίδες και επιστημονικά συνέδρια αποτελούν προϋποθέσεις, ώστε ένα σύγχρονο μουσείο να επιτελεί τον επιστημονικό και παιδευτικό του ρόλο.

Θεωρούμε ότι ένα διαχρονικό μουσείο το χρειάζεται η Κεφαλονιά. Αυτό όμως πρέπει να είναι πολυκεντρικό και να αναπτύσσεται σε διάφορες περιοχές στο νησί. Ας μην λησμονάμε ότι η Κεφαλονιά είναι τουριστικός προορισμός και ένα πολυκεντρικό μουσείο με αυτή την αντίληψη θα ωφελούσε το νησί. Ας σκεφτούμε ότι είναι πολύ σημαντικό η οικεία Εφορεία Αρχαιοτήτων να χειρίζεται τα αρχαιολογικά μουσεία Αργοστολίου, Σάμης, των αναστηλωμένων δυο μουσειακών ναών στους Αγίους Φανέντες και πιθανόν ό,τι αναφέρεται στην συνέχεια του άρθρου!

Και πάλι για το Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου

Άραγε υπάρχει πολίτης που να πιστεύει ότι αυτές οι λειτουργίες που συναπαρτίζουν ένα διαχρονικό μουσείο μπορούν πραγματικά να επιτελούνται σε ένα κτήριο ανάλογου μεγέθους με αυτό του υφιστάμενου Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου;

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου, κατασκευασμένο με τους πόρους και τα μέσα της δεκαετίας του 1950, επί δεκαετίες παρουσίαζε τον αρχαίο (και μόνον) πολιτισμό του νησιού, σαφώς με όλους τους περιορισμούς που επέβαλλε η έλλειψη επαρκούς χώρου. Πόσο αφελείς θα πρέπει να είμαστε, ώστε να πιστεύουμε ότι σε ίδιας ή παραπλήσιας έκτασης χώρο μπορούν να εκτεθούν επί πλέον 17 αιώνες πολιτισμού (4ος -20ος αι. μ.Χ.); ( Αναφέρουμε παραπλήσιας έκτασης γιατί, αν έχουμε σωστή πληροφόρηση, αν κατεδαφιστεί το κτήριο σύμφωνα με τους νέους ρυμοτομικούς σχεδιασμούς της πόλης θα πρέπει να ανεγερθεί μικρότερο).

Ένα μουσείο δε καθίσταται “Διαχρονικό” απλώς και μόνον εκθέτοντας μερικές εικόνες από ναούς, ένα τέμπλο – πιθανότατα προερχόμενο από κάποιον βενετσιάνικης εποχής ναό αφημένο στην τύχη του επί 70 έτη ή κάποιο συντηρημένο τέμπλο από ιδιωτική καπέλα της οποίας το κτίσμα είναι πιθανόν σε ερειπιώδη κατάσταση ή κάποια πορτραίτα ευγενών ή και οτιδήποτε άλλο!

Πιστεύοντας ότι είναι ανάγκη να προβληθεί ουσιωδώς ο μεσαιωνικός και νεώτερος πολιτισμός της Κεφαλονιάς , πρόσφατα υποστηρίξαμε δημοσίως την ανάγκη δημιουργίας ενός σύγχρονου , και πραγματικά διαχρονικού, μουσείου στην θέση του προσεισμικού Αρχαιολογικού Μουσείου (Αγγλικανική Εκκλησία), στην περιοχή του Μέτελα στο Αργοστόλι.

Εάν, όμως, το ΥΠΠΟΑ επιμένει στην παραμονή του Μουσείου στην σημερινή του θέση, τότε αυτό καλό θα ήταν αυτό να παραμείνει αφιερωμένο στην αρχαιότητα, όπως συνέβαινε έως τους σεισμούς του 2014, και να δημιουργηθεί εκ των ενόντων ένα Μουσείο Μεσαιωνικού και Νεώτερου Πολιτισμού στο Κάστρο του Αγίου Γεωργίου, όπως έχουμε προτείνει εγγράφως τόσο προς το ΥΠΠΟΑ το 2016 αλλά και προς την Π.Ι.Ν ,εφόσον ποικίλοι λόγοι δεν θα επιτρέψουν την ανέγερση νέου κτηρίου στη περιοχή του Μέτελα.

Κεφαλονιά,Μπόργκο ή μπούργο του κάστρου του Σαν Τζώρτζη,το φράγκικο καμπαναριό και ο ναός τση Βαγγελίστρας

Στο κάστρο του Σαν Τζόρτζη αποκατεστημένοι χώροι στο εσωτερικό του, όπως το λεγόμενο σπίτι του πρεβεδούρου/ προβλεπτή και οι φυλακές παραμένουν κλειστοί χώροι στο κοινό, ενώ θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ένα μουσείο στο οποίο θα αναδεικνύεται η ιστορική, κοινωνική και πολιτιστική ταυτότητα του νησιού κατά τον Μεσαίωνα και του Νεώτερους χρόνους – κατά το πρότυπο του εξαίρετου μουσείου στο κάστρο Χλεμούτσι /Clermont στην Κυλλήνη. Στο πλαίσιο, μάλιστα, ενός πολυκεντρικού μουσείου, ερειπωμένοι από τους σεισμούς του 1953 βενετσιάνικης εποχής ναοί στην περιοχή του Μπόργου και εξώμπουργου του κάστρου του Σαν Τζόρτζη, θα μπορούσαν να αποκατασταθούν και να αξιοποιηθούν στεγάζοντας θεματικές ενότητες του μουσείου (π.χ. Άγιος Σπυρίδων, Άγιοι Θεόδωροι, Άγιος Δημήτριος, Φανερωμένη).Να σημειωθεί ότι ο ιστορικός ναός της Βαγγελίστρας (Ευαγγελίστριας) στο μπόργο λειτουργεί –άτυπα- ως εκκλησιαστικό μουσείο μια και είναι φυλαγμένες και εκτεθειμένες σε προθήκες αλλά και εντός του ιερού εικόνες διαφόρων ιστορικών περιόδων. Σχετικά κάτι παρόμοιο και στο κάστρο στην Άσσο.

Το όφελος θα ήταν πολλαπλό, αφού δίδοντας νέα χρήση στα εν λόγω μνημεία, αυτά θα διασώζονταν από την επαπειλούμενη καταστροφή, αποτελώντας παράλληλα ζωντανό μάρτυρα του Επτανησιακού πολιτισμού. Μια τέτοια πρωτοβουλία, πέραν της αδιαμφισβήτητης πολιτιστικής της διάστασης, θα είχε επίσης σημαντικά οικονομικά οφέλη για το νησί, αφού θα προσέλκυε σημαντικό αριθμό επισκεπτών.

Σε κάθε περίπτωση, ένα Μουσείο Διαχρονικό ή ένα Μουσείο Μεσαιωνικού και Νεώτερου Πολιτισμού οφείλει να λειτουργεί συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά προς τα υφιστάμενα μουσεία, δημόσια και ιδιωτικά, τα οποία επί δεκαετίες και με περιορισμένα μέσα προστατεύουν και προβάλλουν τον πολιτισμό μας και πρέπει εμπράκτως να τυγχάνουν της απαιτούμενης στήριξης και αναγνώρισης. Είναι αδιανόητη η σκέψη να απογυμνωθούν υφιστάμενα μουσεία από εμβληματικά έργα που φιλοξενούν με σκοπό να κοσμήσουν ένα υπό ίδρυση μουσείο.

Τάκης Τόκκας

Άλλοι προτείνουν την μεταφορά του μουσείου στην προσεισμική του θέση, στον Μέτελα, με την ανακατασκευή του προσεισμικού κτηρίου, το οποίο είχε κτισθεί τον 19ο αι. ως Αγγλικανική Εκκλησία και αρχιτεκτονικά μέλη του διασώζονται διάσπαρτα στο Αργοστόλι –όπως για παράδειγμα στην Λότζα του Δημαρχείου επί της Πλατείας Βαλλιάνου. Βασικό επιχείρημα των τελευταίων αποτελεί η ανάγκη επανασύνδεσης του Αργοστολίου με το προσεισμικό παρελθόν του.

Οι πετρινες βάσεις, τα κιονόκρανα και τμήματα των σπονδύλων από τις κολώνες του Αγγλικανικού Ναού και μετέπειτα Αρχαιολογικούς Μουσείου όπως σώζονται σήμερα!

Κανείς, όμως, έως τώρα δεν έχει ασχοληθεί με το μείζον, δηλαδή με την ανάγκη δημιουργίας ενός σύγχρονου αρχαιολογικού μουσείου, το οποίο θα προβάλει σύμφωνα με την σύγχρονη μουσειακή αντίληψη τον διαχρονικό αρχαιολογικό πλούτο του νησιού μας. Ενός μουσείου, που θα διαθέτει άρτιες υποδομές φύλαξης και συντήρησης των αρχαιοτήτων, που θα πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να είναι ανοιχτό στην κοινωνία, διαθέτοντας χώρους περιοδικών εκθέσεων, διεξαγωγής ημερίδων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Έως τώρα, το μουσείο Αργοστολίου αντιμετωπίζεται μάλλον ως ένας χώρος παρουσίασης εκθεμάτων και προσέλκυσης τουριστών και όχι ως ένας ζωντανός παιδευτικός οργανισμός, ο οποίος θα απευθύνεται εξίσου στην τοπική κοινωνία και σε επισκέπτες.

Εάν θέλουμε ένα μουσείο «προθήκη εκθεμάτων», κι αυτών λιγοστών, το κτήριο του Καραντινού του 1956 είναι επαρκές. Αν όμως θέλουμε ένα σύγχρονο μουσείο, είναι απολύτως ανεπαρκές. Απλούστατα, γιατί είναι πολύ μικρό για να καλύψει τις λειτουργίες που ένα σύγχρονο μουσείο επιτελεί, ενώ, λόγω έλλειψης χώρου, δεν υπάρχει ούτε η δυνατότητα επέκτασής του.

Θα ήταν επαρκές το κτήριο του προσεισμικού μουσείου(Αγγλικανική εκκλησία), αν αυτό ανακατασκευαζόταν; Από μόνο του, προφανώς και όχι, για τους ίδιους προφανείς λόγους.

Αν όμως η ανακατασκευή του προσεισμικού μουσείου συνδυαζόταν με την κατασκευή και ενός νέου, σύγχρονου κτηρίου στην περιοχή του Μέτελα, το συγκρότημα που θα προέκυπτε θα μπορούσε να αποτελέσει μία εξαιρετική λύση, σε επίπεδο αρχιτεκτονικό, μουσειολογικό αλλά και συμβολικό. Θα μπορούσε, δηλαδή, ο διαθέσιμος ελεύθερος χώρος στην εν λόγω περιοχή να αξιοποιηθεί για την κατασκευή ενός μουσείου με δύο αυτοτελείς πτέρυγες, εκ των οποίων η μία θα ήταν ανακατασκευή του προσεισμικού κτηρίου και η άλλη θα αποτελούσε σύγχρονη αρχιτεκτονική δημιουργία. Το Αργοστόλι θα αποκτούσε, στην περίπτωση αυτή, ένα σύγχρονο αρχαιολογικό μουσείο, το οποίο θα πρόβαλε την διαχρονική ιστορία της Κεφαλονιάς, θα διέθετε σύγχρονες εγκαταστάσεις έκθεσης, φύλαξης και συντήρησης των αρχαιοτήτων, αμφιθέατρο, αναψυκτήριο, πωλητήριο, καθώς και χώρο γραφείων της Εφορείας Αρχαιοτήτων που σε αυτή την περίπτωση θα εξοικονομούσε αρκετές χιλιάδες ευρώ ετησίως το υπουργείο από τα καταβαλλόμενα ενοίκια.

Την ίδια στιγμή, το συγκρότημα του Μουσείου θα αποτελούσε σύνδεσμο ανάμεσα στο χαμένο παρελθόν της πόλης (ανακατασκευή Αγγλικανικής εκκλησίας) και την εποχή μας (νέα πτέρυγα).

Προφανώς και στον συνολικό σχεδιασμό θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη τόσο το μνημείο της Εθνικής Αντίστασης που υπάρχει στο Μουράγιο που οριοθετεί την δυτική πλευρά του χώρου στον οποίο βρισκόταν η Αγγλικανική Εκκλησία, όσο και προς Βορρά το παλιό Εβραϊκό κοιμητήριο.

Η πρόσοψη του Αγγλικανικού Ναού και μετέπειτα Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου πριν καταστραφεί από τους σεισμούς του 1953.Οι λίθινες κολώνες και οι εμφανείς πέτρινοι δόμοι σώζονται και εχουν διασκορπιστεί στο Αργοστόλι ως διακοσμητικά στοιχεία. Λέγεται ότι το υπόγειο του κτηρίου που χρησίμευε σαν αποθήκη, σφραγίστηκε χωρίς να απομακρυνθούν τα αντικείμενα.Πιθανόν μια μικρή έρευνα από την επιχώρια Εφορεία Αρχαιοτήτων να δώσει οριστική απάντηση στο θέμα.

Σε περίπτωση υιοθέτησης αυτής της λύσης, θα ανέκυπταν δύο ζητήματα. Το πρώτο αφορά στο γεγονός ότι ο διαθέσιμος χώρος στον Μέτελα αποτελεί χώρο πρασίνου. Το ζήτημα αυτό μπορεί να επιλυθεί με τροποποίηση του πολεοδομικού σχεδίου του Αργοστολίου, αφού πρώτα εκπονηθούν οι απαιτούμενες πολεοδομικές μελέτες. Άλλωστε, η πόλη του Αργοστολίου έχει ανάγκη πολύ σοβαρών πολεοδομικών παρεμβάσεων και η δημιουργία ενός νέου μουσείου θα μπορούσε να δώσει την ευκαιρία μιας συνολικής θεώρησης του προβλήματος.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά στην ανακατασκευή ή όχι του κτηρίου του Καραντινού (1903-1976), που σχεδιάστηκε το 1955 και κατασκευάστηκε λίγα χρόνια αργότερα.

Ο Π. Καραντινός(1903-1976) – τέταρτο από τα επτά παιδιά των ευπόρων και καλλιεργημένων Κεφαλονιτών αστών Νικολάου Καραντινού και Αγγελικής Γερολυμάτου που διαβιούσαν στην Κωνσταντινούπολη – ήταν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της αρχιτεκτονικής του «μοντέρνου κινήματος» στην Ελλάδα. Το εκτενέστατο έργο του είχε διεθνή απήχηση, ειδικά στο χώρο της σχεδίασης μουσείων, αφού τον απασχολούσε ιδιαίτερα η τυπολογία του μουσείου ως κτηρίου και κυρίως η «συνομιλία» των γλυπτών με το φυσικό φως.

Ο Καραντινός, βέβαια, έχει και ατυχή έργα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το κτήριο του πρώην Υπουργείου Παιδείας (και νυν ξενοδοχείου) στην Αθήνα. Το κτήριο του μουσείου Αργοστολίου μάλλον δεν συγκαταλέγεται στα λαμπρότερα οικοδομήματά του και ο Κ.Π. Φωκάς Κοσμετάτος εκφράζοντας γραπτώς την άποψη πολλών κατοίκων και διανοουμένων της εποχής του επιθυμούσε την κατεδάφισή του – πριν καν περατωθεί η κατασκευή του – υπογραμμίζοντας ότι «(…)ειδικώτερον το μουσείον αποτελεί ακατανόητον αρχιτεκτονικήν και χρωματικήν σύνθεσιν ενθυμίζουσαν Αιγυπτιακόν Ναόν(…).».

Η εμμονή με την ανακατασκευή του μάλλον εκπλήσσει, ειδικά την ώρα που πολλά μεσαιωνικά, Βενετσιάνικα και νεώτερα μνημεία του νησιού μας καταρρέουν ή καίγονται, χωρίς πολλοί να συγκινούνται και χωρίς οι άμεσα εμπλεκόμενες υπηρεσίες να καταδέχονται να απαντήσουν καν.

Κοργιαλένειο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αργοστολίου

Αν, όμως, η ανακατασκευή του κρίνεται απαραίτητη, το κτήριο αυτό θα μπορούσε πράγματι να αξιοποιηθεί και μάλιστα για σκοπούς όχι ουσιωδώς αποκλίνοντες από αυτούς για τους οποίους κατασκευάστηκε. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να στεγάσει τις συλλογές του Κοργιαλένειου Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Αργοστολίου, το οποίο κυριολεκτικά ασφυκτιά στο ισόγειο της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης.

Η ιδρύτρια του Κοργιαλένειου Μουσείου, μακάρια σιόρα Ελένη Κοσμετάτου, είχε επανειλημμένα δηλώσει στον υπογράφοντα το παρόν άρθρο, ότι το Κοργιαλένειο Μουσείο πρέπει να βρει τον χώρο που του αρμόζει για την σωστή μουσειολογικά ανάδειξη των εκθεμάτων.

Σε κάθε περίπτωση, η τύχη του κτηρίου του Καραντινού πρέπει να αποσυνδεθεί από το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου. Τα μουσεία του 21ου αιώνα δεν κτίζονται με σχέδια ούτε του περασμένου ούτε του προπερασμένου αιώνα – εκτός και αν σε αυτά μπορεί να δοθεί νέα πνοή αρχής γενομένης από τον ωφέλιμο χώρο τους και όχι μόνο.

Αν, βέβαια, θέλουμε πράγματι στην Κεφαλονιά ένα μουσείο σύγχρονο και επαρκές για να αναδείξει τον μακραίωνο αρχαιολογικό πλούτο της!

Αλλά μάλλον δεν θέλουμε ένα σύγχρονο και άνετο μουσείο που θα αναδεικνύει διαχρονικά την μακραίωνη ιστορία της Κεφαλονιάς.

Γιατί πως είναι δυνατόν στον μικρό ωφέλιμο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου να φιλοξενηθεί έκθεση με αντικείμενα του χρονικού εύρους που αναγράφονται στην σελίδα της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κεφαλληνίας και Ιθάκης στο facebook ?! Και πως είναι δυνατόν συγχρόνως να φιλοξενεί τα υπόλοιπα που αναφέρει?!

Από κοινού με την πολιτική ηγεσία αναζήτηση οριστικής λύσης

Ωστόσο, κοινή είναι πλέον η πεποίθηση στους Κεφαλονίτες, όπου γής, ότι το θέμα για την οριστική λύση του Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου δεν αποτελεί θέμα μόνο μεταξύ της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κεφαλληνίας και Ιθάκης και του ΥΠΠΟΑ! Κάθε άλλο!

Το Μουσείο πρέπει να αναγερθεί με τις προδιαγραφές και για τους λόγους που αναπτύξαμε παραπάνω στην ιδανική θέση στον Μέτελα. Ωστόσο η επαγωγική, τεκμηριωμένη και στον αντίλογο, συζήτηση από την ΕΦΑΚΙ, τους ειδικούς επιστημονικούς εκπροσώπους του Δημάρχου κ. Θ. Μιχαλάτου, του Αντιπεριφερειάρχη κ. Σ. Τραυλού και του Βουλευτή κ Π.Καππάτου είναι επιβεβλημένη κίνηση- που με την λήξη των μέτρων λόγω κορωνοϊού -πρέπει με την ευθύνη των πολιτικών αρκόντων να συγκληθεί στρογγυλή τράπεζα και να αποφασισθεί τελεσίδικα τι πρέπει να γίνει!

Τάκης Τόκκας

Πηγές

– Δ. Ζήβας, Ιόνια νησιά, « Τεχνικά Χρονικά»,1-15 Ιανουαρίου 1959
– Κ.Π. Φωκάς-Κοσμετάτος, 1962, Κεφαλληνιακά Β’,Αρχιτεκτονικά, Αθήναι 1962
-Ηλίας Μπεριάτος, «Αρχιτεκτονική και Πολεοδομία στο μετασεισμικό Αργοστόλι», Αργοστόλι 1979
-Αντρέας Γιακουμακάτος, Πάτροκλος Καραντινός(1903-1976),Διδακτορική Διατριβή, Θεσσαλονίκη 1997
-Εφορεία Αρχαιοτήτων Κεφαλληνίας και Ιθάκης λογαριασμός στο facebook με πρόσβαση στις 10/04/2020
https://www.facebook.com/profile.php?id=106995460799958

=====

Υ.Γ Αφορμή για το παρόν άρθρο μας έδωσε πρόσφατη ανάρτηση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κεφαλληνίας και Ιθάκης στο νέο λογαριασμό της στο facebook.

Υψηλοί επισκέπτες έκαμαν ποδαρικό στο casa Museo στον Καραβόμυλο

Fri, 18 Nov 2022 19:32:12 GMT

Στις 5 Ιανουαρίου 2021 είχαμε την μεγάλη χαρά και τιμή να υποδεχθούμε τους πρώτους επισκέπτες για το νέο έτος 2021 στο casa-Museo / οίκος-Μουσείο στον Καραβόμυλο. Έτσι λοιπόν το ποδαρικό αυτό είναι πολλαπλά σημαντικό μια και το έκαμαν οι πρώτοι και περιφανείς πολίτες των Ιονίων Νήσων, της Κεφαλονιάς και Δήμου Σάμης τηρώντας όλα τα πρωτόκολλα υγιεινής.

Η Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Ρόδη Κράτσα, με τους Αντιπεριφερειάρχες Σταύρο Τραυλό και Σωτήρη Κουρή και τον Δήμαρχο Σάμης Μάκη Μονιά

Η πρώτη πολίτις της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων ήταν και η πρώτη επισκέπτρια στο Μουσείο. Η προσηνής, ευγενέστατη και φέρουσα την εκλεπτυσμένη Επτανησιακή κουλτούρα- όπως οι μεγάλες Επτανήσιες σιόρες των νησιών μας- κυρία Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου.

Στην συνοδεία επίσης παρευρίσκονταν: ο δραστήριος, ραφινάτος , επιτυχημένος Πολιτικός Μηχανικός κύριος Σταύρος Τραυλός, Αντιπεριφερειάρχης Κεφαλονιάς και Ιθάκης , ο νηφάλιος και εξαιρετικά έμπειρος και επιτυχημένος στην τοπική αυτοδιοίκηση στην Κεφαλονιά κύριος Σωτήρης Κουρής, Αντιπεριφερειάρχης Ιονίων Νήσων Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης Υπαίθρου και ο αγαπητός, μαχητικός αλλά αριστοκρατικά διακριτικός Δήμαρχος Σάμης, κύριος Μάκης Μονιάς-Νέτης.

Να σημειωθεί ότι τόσο η κυρία Περιφερειάρχις και οι δυο αντιπεριφερειάρχες, όσο και ο Δήμαρχος ήταν απόλυτα ενημερωμένοι για το πολιτισμικά και πολιτιστικά τεκταινόμενα και με οξυδέρκεια προσέγγιζαν τα υφιστάμενα προβλήματα στην Κεφαλονιά διαπνεόμενοι με όραμα για σημαντικά μεγάλα η μικρότερα έργα που πρέπει να βοηθηθούν για να πραγματοποιηθούν στο νησί!

Οι υψηλοί επισκέπτες ξεναγήθηκαν κατ΄ αρχάς στην εξωτερική κούρτη και στην συνέχεια στο κτήριο του casa-Museo.

Ενημερώθηκαν ότι το κτήριο- ελλείψει αυθεντικού προσεισμικού κτηρίου- φιλοξενείται σε κτίσμα των μέσων του 20 αιώνα με σύγχρονες επεκτάσεις αλλά και δραστικές επεμβάσεις ώστε να θυμίζει την προσεισμική αρχιτεκτονική εσωτερικά και εξωτερικά.

Το μουσείο αναπαριστά σε μικρότερη κλίμακα μια ρεζιντέτσα δηλαδή την κατοικία των νόμπιλι/ευγενών στην ύπαιθρο και φιλοξενεί αντικείμενα και έπιπλα των προγονικών οικογενειών Στεφανάτου-Μορδόκου, Καβαλιεράτου και Τόκκα.

Στην συνέχεια η τιμητική επίσκεψη αρκίνησε από την λότζια που φιλοξενεί κατά περιόδους διαφορετικά θέματα όπως τώρα Επτανησιακή κεραμεική. Στην συνέχεια ξεναγήθηκαν στο επιβλητικό τινέλλο με τα σπάνια ιστορικά μόμπιλα, τον κοριντόρ με αντικείμενα των αρχών του 20ου αιώνα, μετά το καμαρίν ,το καμαρό που αναπαριστάται ο χώρος υποδοχής κατά τον 19ου αιώνα και στην συνέχεια η μοναδική και ατμοσφαιρική κάμαρα του ύπνου!

Οι αγαπητοί και υψηλοί μας επισκέπτες εξέφρασαν την χαρά και τον θαυμασμό τους για το casa-Museo και εξέφρασαν την γνώμη ότι πρέπει να επεκταθούν οι ωφέλιμοι χώροι του Μουσείου.

Τάκης Τόκκας

Η κασέλα της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης . Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Fri, 18 Nov 2022 19:32:10 GMT

ΚΑΣΕΛΑ ΙΑΚΩΒΑΤΕΙΟΥ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

Για πολλούς αιώνες η κασέλα ήταν απαραίτητο χρηστικό έπιπλο σε κάθε σπίτι. Μόμπιλο (έπιπλο) με ιδιαίτερη συμβολική διάσταση, καθώς συνδεόταν με σημαντικές πτυχές και δραστηριότητες του ανθρώπινου βίου από την γέννηση έως την τελευτή. Εκεί φυλάσσονταν η μπιανκαρία (λευκά ρούχα) για την προίκα της ανύπαντρης θυγατέρας, τα πολύτιμα κινητά τζογιέλα (τιμαλφή) αλλά και τα σημαντικά ντοκουμέντα (έγγραφα). Η λέξη κασέλα προέρχεται από την βενετσιάνικη λέξη cassela.

Η κασέλα της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης, που εκτίθεται στο Μουσειακό Τμήμα της Βιβλιοθήκης, έχει ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο σχήμα με καπάκι με διαστάσεις μήκος 139,5, πλάτος 0,50, ύψος 053,7 εκ., ενώ με το καπάκι το μήκος είναι 151,5 εκ. Είναι κατασκευασμένη από ξύλο κάρινο (καρυδιάς) στην πρόσοψη, στο δεξιό πλαϊνό και στο καπάκι, ενώ τα άλλα τμήματα της κασέλας είναι κατασκευασμένα από ξύλο αλπιδένιο (κωνοφόρο).

Η πρόσθια όψη της κασέλας είναι σκαλιστή και περιγράφεται ως εξής: πλαίσιο με ιντάγιο (σκάλισμα) πεπλατυσμένο ιωνικό κυμάτιο διατρέχει την κασέλα εκτός από το κάτω τμήμα, το οποίο σε κάποια παλιότερη επισκευή αφαιρέθηκε. Το πλαίσιο στις τέσσερες γωνίες έχει από ένα τετράφυλλο μοτίβο, ενώ στο μέσο της κάθε πλευράς σχηματίζεται ένα διακοσμητικό επίσης σκαλιστό διακοσμητικό καράβολο (έλικα). Αμέσως μετά είναι η σκαλιστή γκιρλάντα με φύλλα αμπέλου, που συμβολίζουν τον Χριστό και την Εκκλησία. Εντός του πλαισίου που οριοθετεί η γκιρλάντα, υπάρχουν τρία διάχωρα με παραστάσεις ξυλόγλυπτες, που διαχωρίζονται μεταξύ τους με πλατιά ταινία διακοσμημένη με εγχάρακτους ρόμβους. Στο κέντρο απεικονίζεται παγώνι στραμμένο προς τα δεξιά, ως προς τον θεατή, ενώ οι δυο παράπλευρες παραστάσεις είναι σχηματοποιημένα φύλλα βελανιδιάς. Η παράσταση του παγωνιού υποδηλώνει κατά την αρχαία ελληνική παράδοση την αιωνιότητα, την αθανασία, την ανάσταση, το μεγαλείο, το αστρικό στερέωμα με τους οφθαλμούς του Άργου, που τοποθέτησε στην ουρά του ιερό πτηνού της η θεά Ήρα και είτε ζωντανό είτε σε ομοίωμα προσελκύει την ευλογία της. Κατά την χριστιανική παράδοση το παγώνι συμβολίζει την αθανασία της ψυχής, την αφθαρσία του σώματος, την μακροζωία, την ανάσταση, ενώ τα οφθαλμοειδή στίγματα στην ουρά θεωρούνται ότι απεικονίζουν φωτοστέφανα Αγίων.

Τα δύο σχηματοποιημένα φύλλα βελανιδιάς έχουν αποτροπαϊκό και προστατευτικό χαρακτήρα. Συμβολίζουν κατά την αρχαία ελληνική παράδοση τον γάμο των δυο θεών Διός και Ήρας και υποδηλώνουν την συζυγική ευτυχισμένη διαβίωση. Επίσης τον κεραυνό του Διός. Στην χριστιανική παράδοση είναι σύμβολο του Χριστού, που συμβολίζει την εσωτερική δύναμη στις καθημερινές αντιξοότητες και την σταθερότητα στην πίστη.

Στη δεξιά πλευρά της κασέλας με μαύρο φούμο υπάρχουν γραμμένα τα εξής: Ro + (ο σταυρός στον κάθετο άξονα φέρει δυο οριζόντιες κεραίες, ενώ στον οριζόντιο άξονα οι κεραίες έχουν φορά προς τα έξω) και ακριβώς υποκάτω στο μέσον με μεγαλογράμματη γραφή S.T. Η απεικόνιση του σταυρού έχει προστατευτικό χαρακτήρα, αλλά πολλές φορές υποδηλώνει και την ιερατική ιδιότητα του ιδιοκτήτη της κασέλας. Τα αρχικά που είναι γραμμένα με μεγαλογράμματη γραφή, ενδέχεται να δηλώνουν τον ιδιοκτήτη και πιθανόν η κασέλα χρησιμοποιήθηκε ως χώρος αποσκευής ταξιδίου.

Το καπάκι είναι αρθρωτό, ανοίγει προς τα επάνω και στηρίζεται στο οπίσθιο τμήμα με στροφείς, που αποτελούνται από κυλινδρικά τμήματα και πύρο σύνδεσης και βρίσκονται στην οπίσθια πλευρά της. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι εσωτερικά στο δεξί πάνω πλευρικό τμήμα της κασέλας, υπάρχει σταθεροποιημένο ξύλινο αντιστέλι, που χρησιμεύει, για να κρατεί το καπάκι ανοιχτό.

Στο μέσο της πρόσθιας όψης φέρει μεταλλικό έλασμα, που όμως δεν αντιστοιχεί πλέον σε κλειδαριά, αν και όπισθεν υπάρχουν δυο μηχανισμοί κλειδαριάς. Η σύνδεση των ξύλινων τμημάτων της κασέλας έχει γίνει με την τεχνική κούα ντε ρόντινε (χελιδονοουρά), δηλαδή με αντίθετες τριγωνικές εγκοπές που κλειδώνουν δυο ξύλα με την βοήθεια της μόρσας (είδος τανάλιας), αλλά σε κάποια σημεία υπάρχουν και μεταλλικά καρφιά. Στις δυο πλάγιες πλευρές υπάρχουν δυο μεταλλικές μανίγλιες (χειρολαβές). Χειροποίητοι είναι οι μεταλλικοί πέρονες και τα καρφιά.

Εσωτερικά στην σημερινή της μορφή είναι μονόχωρη, αν και υπάρχουν δυσδιάκριτα ίχνη από χωρίσματα.

Η κασέλα στηρίζεται σε δυο επιμήκη πόδια, που βρίσκονται παράλληλα με τις πλάγιες πλευρές και κάθετα ως προς το πρόσθιο μέρος, ενώ στη μέση υπάρχει ακόμη ένα επίμηκες ξύλο, που πιθανόν τοποθετήθηκε αργότερα.

Η ποιότητα του ξύλου, η τεχνοτροπία και το ύφος του σκαλίσματος, ο τρόπος κατασκευής των συγκολλήσεων, η κατασκευή και η φόρμα των μεταλλικών στοιχείων και το σταθεροποιημένο αντιστέλι συνηγορούν ότι πρόκειται για κασέλα, η οποία έχει κατασκευαστεί το πρώτο μισό του 18ου αιώνα. Τα μοτίβα με τα σχηματοποιημένα φύλα βελανιδιάς έχουν εντοπιστεί στην Ήπειρο. Τα μεταλλικά στοιχεία της κασέλας ωστόσο συναντώνται σε ισπανικές κασέλες της ίδιας εποχής.

Η κασέλα εκτίθεται στο Μουσειακό Τμήμα της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης,

Τάκης Τόκκας

Τα Μπεμπεούλια, η φλαούνα, ο φύσουνας και τα Κούλουμα στην Κεφαλονιά. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Fri, 18 Nov 2022 19:32:08 GMT

Κούλουμα στην Κεφαλονιά

Πρώτη ημέρα της Μεγάλης (Τεσ)Σαρακοστής, της νηστείας που προηγείται του Πάσχα, είναι η Καθαρή Δευτέρα που λέγεται έτσι γιατί σηματοδοτεί τη λήξη της αποκριάς και την αρχή της διαιτητικής κάθαρσης. Το γιορτάσι της Καθαρής Δευτέρας στις εξοχές είναι τα Κούλουμα.

Παλαιότατη Κεφαλονίτικη παράδοση είναι στα κούλουμα ούλος ο κόσμος να πηαίνει στην εξοχή και να γιορτάζει με μπάλους, κάντο, πατσανιές, με σαρακοστιανά φαγιά που τα συνόδευε με την φλαούνα και βέβαια με το πέταγμα του φύσουνα!

Τα Μπεμπεούλια

Οι μασκερόνοι σε ούλες τσ’ αποκριές παίζανε στα χοροστασιά τους ή τσι πλατέες τσου, μικρά ή μεγαλύτερα θεατρικά δρώμενα με ιστορικό συνήθως περιεχόμενο. Επίσης σκάρωναν μικρής διάρκειας σκετς με επίκαιρα θέματα αυτοσχεδιάζοντας και ανταπαντώντας είτε με διάλογο είτε με αθυρόστομες ρίμνες.

Αυτά είναι τα ονομαστά Μπεμπεούλια, αναπόσπαστο στοιχείο που πάντοτε συνόδευαν τσι Μάσκαρες στην Κεφαλονιά και είναι αντίστοιχα με τα Κορφιάτικα Πετεγολέτσα και τσι Τζαντιώτικες Ομιλίες.

Ονομαστά Μπεμπεούλια γίνονταν σε πολλά χωριά τση Κεφαλονιάς.

Τα Κούλουμα με την πατροπαράδοτη Φλαούνα

H Καθαρή Δευτέρα είναι νηστίσιμη ημέρα ωστόσο θεωρείται ότι είναι συνέχεια της ψεσινής τελευταίας ημέρας των Αποκριών. Έτσι παιζόντανε Μάσκαρες ή Μάσκερες σε περιοχές της Κεφαλονιάς με μεγάλη συμμετοχή κόσμου όπως στα Βλαχάτα Σάμου, Πουλάτα, Βαλσαμάτα, Δηλινάτα, Φραγκάτα, Δαμουλιανάτα, Μαυράτα κα.

Μετά τσι μάσκαρες ούλοι γιορτάζανε τα κούλουμα με φλαούνες, λαχταριστούς θαλασσινούς μεζέδες, πισάρες, βίνο/κρασί και με το ακομπανιαμέντο τση κιτάρας, του βιολιού, του ακορντεόν, του σκορτσάμπουνου, μπαλάρανε διάφορους χορούς όπως βαλς, φοξ αγκλαί, σοτίς, ταγκό, καντρίλιες, γαϊτανάκι, βλαχοπούλες, διβαράτικο, μέρμηγκα, κουτσό, μπάλο.

Στα μέσα του 19ου αιώνα το Αργοστόλι αλλά και η ευρύτερη περιοχή, γιορτάζανε τα κούλουμα στον Κούταβο κοντά στον πόντε και από το τέλος του αιώνα και μετά, στη Λάση. Στη Παλική οι κάτοικοι των χωριών κατέβαιναν στο Ληξούρι.

Η ημέρα καλεί το ψωμί να είναι άζυμο πατικωμένο με δαχτυλιές, ξεροψημένο με σουσάμι να είναι δηλαδή η πεντανόστιμη φλαούνα!

Ο Φύσουνας

l’ Aquilone του Ignacio Pinazo Camarlench (1849-1916)

Ωστόσο η ημέρα καλεί απαραίτητα και την πνευματική ανύψωση, έστω με υλικό αλλά γκρατσιόζο τρόπο, που δεν είναι τίποτσι άλλο από το πέταγμα του φύσουνα όπως λέγεται στην Κεφαλονιά ο χαρταετός ή και υφασμαετός.

Ο φύσουνας πρέπει να είναι καλοζυγιασμένος και σε ευκείνο αγιουτάρουνε τα πλαϊνά σκολαρίκια και η μακρυά ορά του. Όμως απαραίτητα χρειάζεται ο χειριστής να έχει καπατσοσύνη στα χέρια, το τσερβέλο του να παίρνει στροφές για να ημπορεί να κάνει τσι γκιούστες μανούβρες για να τον σηκώσει αλλά και να τον κρατήσει τ’ αψήλου. Έτσι που να ημπορεί να κάμει κομπαντιμέντο βιτοριόζο με τσου άλλους φύσουνες για να τσου κάμει μπουκούνια αλλά και να ξέρει πότα να τζεδέρει.

Γλωσσάρι

Αγιουτάρω= βοηθώ

Γκιούστο =σωστό

Γκρατσιόζο =χαριτωμένο

Κάντο, το= τραγούδι

Κομπαντιμέντο βιτοριόζο= μάχη ένδοξη

Μπάλος, ο= εδώ ο χορός γενικότερα

Μπουκούνι, το = μικρό κομμάτι

Πατσανιά, η= χωρατό

Ρίμνα ,η = αυτοσχέδιο σατιρικό δίστιχο συνήθως στιχούργημα με ομοιοκαταληξία

Σκορτσάμπουνο, το= πνευστό μουσικό όργανο με αυλό και ασκό

Τζεδέρω= υποχωρώ

Καλά Κούλουμα και καλή Σαρακοστή!

Τάκης Τόκκας

Μουρδουλοπέφτη: η Κεφαλονίτικη Τσικνοπέμπτη. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Fri, 18 Nov 2022 19:32:04 GMT

Στην Κεφαλονιά η Μουρδουλοπέφτη είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου, Κρεατινής, που στην Ελλάδα λέγεται Τσικνοπέμπτη.

Την Μουρδουλοπέφτη λοιπόν, η παράδοση απαιτεί οι νοικοκυράδες να μην δώσουνε προτεραιότητα στη πάστρα και στο σεστάρισμα του σπιτιού, αλλά να καταπιαστούνε να φκιάξουνε ούλα εκείνες τσι ντελικατέσες που καλεί η ημέρα και που είναι διαλεχτά: κρεατόπιτες στην τσερέπα, κρέας ή κόκκορα σοφιγάδο, χορτόπιτες, τσιγαρίδια ορφανά ή με μπακαλάο, μαντραούρες φριταρισμένες.

Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Οι κυράδες των μπουρανέλωνε, που τσου ‘λειπε το κρέας π.χ στα Βλαχάτα Σάμης, φκιάχνανε σαν κύριο πιάτο μπακαλαόπιτες, ψαρόπιτες κάθε λογής, αγκινάρες με μάραθο σαν ορεκτικό και επειδή η μέρα το καλούσε και για το καλό ήπρεπε να έχουνε και κρέας, κάποιο κουνέλι ή πιτσουνάκι μαγερεμένο σοφιγάδο συμπλήρωνε το γιόμα.

Το κρασί/βίνο έρρεε άφθονο και η παράδοση απαιτούσε και δεν είχε κακοφάνεια, να γανώσουνε τσι παλάμες τους από κάποια παδέλα ή πινιάτα και μετά να γανώσουνε το πρόσωπό τους ή των φίλων ή συγγενών να γίνουν μόροι για να αποτρέψουν το κακό.

Γλωσσάρι

Γανώνω= μουτζουρώνω

Μαντραούρα, η= είδος μανιταριού

Μόρος, ο= Μαυριτανός,

Μουρδούλης –α, ο, η =ακατάστατος, ανοικοκύρευτος, ακάθαρτος

Μουρδουλεύω= το ρήμα του Μουρδούλης

Μπουρανέλος, ο= εδώ ψαράς

Ντελικατέσα, η= λιχουδιά

Παδέλα ,η= πήλινο σκεύος μαγειρέματος

Πηνιάτα, η =χάλκινο σκεύος πολλαπλών χρήσεων

Σέστο, το= νοικοκύρεμα, ευταξία

Σοφιγάδο, το= κοκκινιστό

Τσερέπα, η = πήλινο σκεύος για ψήσιμο φαγητού

Φριταρισμένο= ελαφρά τηγανισμένο

Στην φωτογραφία κενωμένα τσιγαρίδια με μπακαλάο που μαγέρεψε η Περιστέρα Τόκκα σε σκεύη από το casa-museo house- Museum Kefalonia στον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς:

-μεσάλα λευκή υφασμένη στον αργαλειό του 19ου αιώνα

-ποτήρι για βίνο/κρασί αρχών του 20ου αιώνα

-περόνι αργυρό 19ου αιώνα

-πιάτο πορτσελάνινο πρώτο μισό 20ου αιώνα

Τάκης Τόκκας

Του Φωτώνε στην Κεφαλονιά. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Fri, 18 Nov 2022 19:32:03 GMT

Του Φωτώνε στην Κεφαλονιά

Την προπαραμονή του Φωτώνε οι εκκλησιές στην Κεφαλονιά είναι λαμπάντες από την πάστρα, μοσκομυρίζουνε από φρεσκοκομμένες μερτσίνες, δάφνες και σκίνους.

Οι γαστάλδοι τα εφέρανε δεματσούλια από το λόγγο για να αγιουτάρουνε τον παπά να κάμει το ντεκόρο τση εκκλησιάς .Εκουβαλήσανε και κλαριά από πάλμες γιατί ευκείνες είναι το πούλιο χρειαζούμενες.

Το πάλκο όπως το επιμελήθηκε ο ιερέας Μάρκος Αποστολάτοςστην εκκλησία Παλαιόκτιστη Πεσσάδας

Οι παπάδες παραργατάρουνε αναμεταξύ τσου το ποιος θα κάμει το πούλιο γκραντιόζο πάλκο. Θα το στελιάσουνε στο μέσο τση εκκλησιάς και μετά θα κάτσουνε με τσι ώρες να κάμουνε το ντεκόρο.

Οι μάζες που ήφεραν οι γαστάλδοι μεταμορφώνονται σε Ιορδάνη ποταμό, σε λιμνούλες, σε μποσκέτα και ό,τι άλλο σκεφτεί το τσερβέλο του παπά. Τσι τέσσερες γωνίες ή στα δυο πλαϊνά του πάλκου, στελιάζονται οι πάλμες και, αλά ουζάντσα, ενώνονται ντιαγκονάλε στο μέσο.

Τα απαραίτητα φουρνιμέντα του πάλκου είναι η ασημένια κόνκα ,η ασημένια πηνιατούλα, το ασημένιο μπικιόνι, τα ασημένια καντηλότα με το άσπρο-εσχάτως είδαμε σκούρο- κερί, τον σταυρό, τα πορτογάλια που απάνω στελιάζονται περίτεχνα αγγελούδια καμωμένου από φαμόζους πιτόρους και βέβαια την περίτεχνη αγιαστούρα.

Η αγιαστούρα χρειάζεται μαεστρία στο τσερβέλο και στα χέρια και καλαισθησία για να κατασκευαστεί. Τηνε φκιάχνουνε με ροζμαρίνο/δεντρολίβανο ή μερτσίνα και βιολέτες, τόσο οι κοσμικοί όσο και οι ιερωμένοι, και κατά πριβιλέτζο βέκιο, ο Δεσπότης την δική του που έχει ένα φιόκο από μεταξωτή κορδέλα σε χρώμα ουρανί, τηνε δέχεται από προσώπατο βαλορόζο.

Κατά κανόνα το πάλκο ή πάρκο εκφράζει την καλλιτεχνική και εφευρετική ιδιοσυγκρασία του κάθε παπά.

Παραμονή

Την παραμονή ο παπάς με τον σταυρό, την αγιαστούρα, ένα παιδί με την πηνιατούλα με τον αγιασμό και ο ψάλτης, βγαίνανε για να αγιάσουν τα σπίτια, τα μαγαζιά, τσου κήπους, τα ζωντανά, τα καΐκια και τσι βάρκες για να γλυτώσουνε από τσι μαγαρισιές των παγανών που μαρτουρεύουνε τσου χριστιανούς τόσες μέρες.

Του Φωτώνε

Το πορτόνι τση κούρτης αλλά και η μπασιά τση εκκλησιάς έχουνε άρκο από πάλμες ή αν δεν βρίσκονται, από κεπαρίσσια. Το ίδιο γένεται και μέσα στην εκκλησιά με κοριντόρο που οδηγεί στο τετραπόδι με το κόνισμα τση βάφτισης και που στα παλαιότερα χρόνια τοποθετούταν το μπαρδάκι σε κολόρο σελέστε ή ουρανί. Δυστυχώς η παλαιότατη παράδοση με το μπαρδάκι ή μπαλτακίν ή μπαλτακίνο δεν διατηρείται πλέον στην Κεφαλονιά. Ο μακαριστός Μητροπολίτης τση καρδιάς μας, Γεράσιμος Φωκάς, είχε σκοπό ανάμεσα στ’ άλλα, να επαναφέρει το μπαρδάκι και είχε αναθέσει στον γράφοντα σχετική έρευνα και είχε ζητηθεί βοήθεια από φίλο λόγιο από το Ζάντε. Είθε ο σημερινός Μητροπολίτης να μεριμνήσει και γι αυτό.

Όταν τέλευε η λειτουργία ο παπάς, τα παιδιά που τον βοηθάνε στο ιερό και οι ψαρτάδες, ωσάν πρετσεσιό, κατευθύνονταν προς την θάλασσα για να αγιάσει τα νερά ρίχνοντας τρείς βολές τον Σταυρό στην θάλασσα ενώ εκείνη την ώρα απελευθερώνονται συμβολικά τρία πιτσούνια. Όποιος έπιανε τον σταυρό τον έβαζε σε μια βαντιέρα με γκιρλάντα από φιόρα και γύρναε στα σπίτια και μαγαζιά για να τον ανασπαστούνε ούλοι και να αφήσει ο καθένας ό,τι λεφτά μπόρειε για ρεγάλο. Να σημειωθεί ότι παραδοσιακά την ημέρα αυτή ένας γαστάλδος εκράτειε την ασημένια βαντιέρα τση εκκλησιάς για να αφήσουν την μάντσια του παπά.

Η Φωτίτσα

Στο μεσημεριανό γιόμα στο τραπέζι, από τον αφέντη του σπιτιού θα κοπεί το ειδικό ψωμί τση μέρας που είναι η φωτίτσα. Παλιότερα είχε άλλο σχήμα από το σημερινό.

Γλωσσάρι

Αγιουτάρω =βοηθώ

Αλά ουζάντσα= κατ’ έθιμο

Άρκο, το= αψίδα

Βαλορόζος ο =αξιόλογο

Βαντιέρα, η= μεγάλος δίσκος, συνήθως ασημένιος

Βέκιο= παλιό

Γαστάλδος,ο= επίτροπος

Γκιρλάντα, η =γιρλάντα

Γκραντιόζο, το= μεγαλειώδες

Καντηλότο, το= εδώ το κηροπήγιο

Κολόρο, το =χρώμα

Κοριντόρος, ο= διάδρομος

Λαμπάντες =καθαρός

Μάνσια, η=εδώ ο δίσκος του παπά για το συλλογικό φιλοδώρημα

Μαρτουρεύω= βασανίζω

Μπικιόνι, το= μικρό μεταλλικό κύπελλο

Μποσκέτο, το= δασάκι

Ντιαγκονάλε= διαγωνίως

Πάλμα, η=φοίνικας

Παραργατάρω= αμιλλώμαι

Πριβιλέτζο, το= προνόμιο

Πιτόρος, ο= εδώ ο ζωγράφος

Στελιάζω= τοποθετώ

Τρερβέλο,το=μυαλό

Φαμόζος,ο=διάσημος

Φιόκος, ο=φιόγκος

Φιόρο, το= λουλούδι

Φουρνιμέντο, το=εξοπλισμός

Οι φωτογραφίες είναι ερανισμένες από την κ. Ευτυχία Χαρτουλιάρη και το Kefaloniapress.

Τάκης Τόκκας

Ionian center Kαραβόμυλος: Συνεχίζονται οι Εκθέσεις Πολιτισμού Θέρους 2016 - Έκθεση Παναγιώτη Βρεττού

Fri, 18 Nov 2022 19:32:01 GMT

Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου

Ionian center

Καραβόμυλος Κεφαλονιά

Εκθέσεις Πολιτισμού Θέρους 2016

Έκθεση Παναγιώτη Βρεττού

Φύση καλλιτεχνική, ο δάσκαλος Παναγιώτης Βρεττός με καταγωγή από την Αγία Ευφημία, με έμφυτη φαντασία και ιδιαίτερη επιδεξιότητα μεταπλάθει πρωτογενή υλικά που βρίσκει στις ακρογιαλιές, χωράφια, οπουδήποτε, σε εξαιρετικά καλλιτεχνήματα.

Ο Π.Β από νεαρή ηλικία βρήκε διέξοδο στην γλυπτική με υλικό το ξύλο, μπρούτζο, πέτρα, μάρμαρο, στην καλλιτεχνική βιβλιοδεσία, στο ψηφιδωτό αλλά και σε άλλες εκφάνσεις. Αυτοδίδακτος που όμως έχει υπερβεί τις όποιες «ατέλειες» μια και τα έργα του είναι υψηλής αισθητικής και τεχνικής τελειότητας.

Η πρώτη ατομική του Π.Β στην Κεφαλονιά θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Δ.Κ.Ι στο άλσος Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 26/07/2016-31/07/2016 και ώρες 19.00-21.00.

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

Εκθέσεις έργων των Παναγιώτη Κόκκινου και Νίκου Καππάτου

Fri, 18 Nov 2022 19:31:59 GMT

Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου

Ionian center

Καραβόμυλος- Κεφαλονιά

Εκθέσεις Πολιτισμού Θέρους 2016

Παναγιώτης Κόκκινος

Συνεχίζοντας την μακραίωνη παράδοση τση φαμελιάς του, από τον 17ο και 18ο αιώνα με αντενάτους ινταγιαδόρους ξύλινων εκκλησιαστικών ειδών και πιτόρους θρησκευτικών εικόνων, ο Κεφαλονίτης Παναγιώτης Κόκκινος συγκαταλέγεται στους σημερινούς σημαντικούς Επτανήσιους και όχι μόνο, ινταγιαδόρους. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές στην Κεφαλονιά, μαθήτευσε σε μάστορα της ξυλογλυπτικής στην Αθήνα και στην συνέχεια παρατηρώντας τα εκπληκτικά ιντάγια ξύλινα τέμπλα της Κεφαλονιάς, πειραματίστηκε και βρήκε τον δικό του τρόπο έκφρασης. Τα έργα του τα χαρακτηρίζει η τρισδιάστατη ξυλογλυπτική ακλουθώντας τον Επτανησιακό αλλά και ροκοκό και μπαρόκο ρυθμό-τόσο στην εκκλησιαστική τέχνη όσο και στην κατασκευή μόμπιλων για σπίτια- και που όταν απαιτείται, το χρυσώνει κατά τον παλιό Βενετσιάνικο τρόπο. Υψηλής τέχνης τέμπλα, θρόνοι, ουρανίες βρίσκονται σε εκκλησιές στην Κεφαλονιά και έπιπλα σε σπίτια και ιδιωτικές συλλογές. Το εργαστήριο του βρίσκεται στο Πυργί Κεφαλονιάς.

Νίκος Καππάτος

Γεννήθηκε στην Κεφαλονιά και από μικρή ηλικία μαθήτευε στο εργαστήριο του πατέρα του Μιχάλη Καππάτου που ήταν απόφοιτος Ρεμεσιέρης δλδ ξυλουργός /επιπλοποιός, από την Σχολή Ξυλουργών Μέτελας Αργοστολίου το 1955. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του παρακολούθησε μαθήματα design επίπλου και επιπλοποιίας στην Σιβιτανίδειο Σχολή και στη συνέχεια μαθήτευσε στον σημαντικό μάστορα ρεμεσιέρη αλλά και συντηρητή επίπλων Σπύρο Μαρκάτο. Ο ικανός Ν.Κ από το 2002 που ξεκίνησε η επαγγελματική του δραστηριότητα, μεταπλάθει το ξύλο και δημιουργεί χειροποίητα, Επτανησιακού ρυθμού μόμπιλα για κάθε σπίτι. Τα έπιπλα αυτά λουστράρονται με την τεχνική της γομαλάκα, βεβαίως με το χέρι και μετά από επίπονη και μακρά διαδικασία, αποκτούν μοναδική στιλπνότητα και υφή σχεδόν βελούδινη! Το εργαστήριο του είναι στα Διλινάτα.

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στον χώρο του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου-Ionian center-, στο άλσος της λίμνης Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 01/09-07/09/2016 και με ώρες 18.30-20.30 μ.μ.

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

O Kώστας Δευτεραίος - Αννίκας εκθέτει χειροτέχνηματά του

Fri, 18 Nov 2022 19:31:54 GMT

Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου

Ionian center

Καραβόμυλος- Κεφαλονιά

Εκθέσεις Πολιτισμού Θέρους 2016

Κώστας Δευτεραίος-Αννίκας

« Annikas handicrafts »

Το 2010 ο Κ.Δ-Α ξεκίνησε την καλλιτεχνική του παρουσία στο νησί κάνοντας την πρώτη έκθεση χειροτεχνημάτων του στο Δ.Κ.Ι- Ionian center.Στη συνέχεια πειραματίστηκε με νέα υλικά. Ασχολήθηκε με την μικρογλυπτική, το κόσμημα, κυρίως όμως στην εκμάθηση, τελειοποίηση και προσπάθεια αναβίωσης της δημιουργίας χειροτεχνημάτων δουλεμένων αριστοτεχνικά στον ξυλότορνο.

Φέτος σήμα της έκθεσης είναι το μοναδικό γλυπτό που δημιούργησε ο Κ.Δ και είναι έντομο της οικ. Mantodea ,το θρυλικό στην Κεφαλονιά κυρατσομούλαρο! (φωτο εξώφυλλου)

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στον χώρο του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου-Ionian center-, στο άλσος της λίμνης Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 23/08-28/08/2016 και με ώρες λειτουργίας 19.00-22.00 μ.μ. Tην πρώτη ημέρα λειτουργίας της έκθεσης ο καλλιτέχνης θα δημιουργεί με τον ξυλότορνο.

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

Έκθεση Ζωγραφικής Νίκης Ρασσιά-Κυριακάτου «Η μαγεία της φύσης»

Fri, 18 Nov 2022 19:31:52 GMT

Εκθέσεις Πολιτισμού Θέρους 2016

Έκθεση Ζωγραφικής

Νίκης Ρασσιά-Κυριακάτου

«Η μαγεία της φύσης»

Η Νίκη Ρασσιά-Κυριακάτου, παράλληλα με την εργασία της ως Συμβολαιογράφος Αργοστολίου, ασχολείται ερασιτεχνικά με την ζωγραφική και στην φετινή της έκθεση παρουσιάζει έργα που τα χαρακτηρίζει φως, καθαρότητα σχεδίου, ζωντάνια και ισορροπία.

Η έκθεση ζωγραφικής θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου-Ionian center-, στο άλσος της λίμνης Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 15/08- 21/08/2016 και με ώρες λειτουργίας 19.30-22.00 μ.μ.

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

Έκθεση Ζωγραφικής Όλγας Μέλλιου

Fri, 18 Nov 2022 19:31:50 GMT

Καραβόμυλος- Κεφαλονιά

Έκθεση Ζωγραφικής

Όλγας Μέλλιου

« Πρόσωπα και Τοπία »

Η Όλγα Μέλλιου μας προσκαλεί στην φετινή της έκθεση ζωγραφικής που θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου-Ionian center-, στο μποσκέτο/άλσος της λίμνης Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 17/08/2020 έως και 19/08/2020 και με ώρες λειτουργίας 20:10 έως 21:00 μ.μ. τηρώντας όλες τις οδηγίες για την ασφάλεια των επισκεπτών.

Για το Δ.Κ.Ι-Ionian center

Τάκης Τόκκας

Εκθεση ζωγραφικής του Γεράσιμου Δανάλη στο Ionian center, στον Καραβόμυλο

Fri, 18 Nov 2022 19:31:35 GMT

Γεράσιμου Δανάλη

«Κεφαλονίτικα Τ οπία»

Ο Γεράσιμος Δανάλης στην φετινή του έκθεση παρουσιάζει αγαπημένα Κεφαλονίτικα τοπία.

Η έκθεση ζωγραφικής θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου-Ionian center-, στο άλσος της λίμνης Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 30/07/2017- 06/08/2017 και με ώρες λειτουργίας 19.00-20.00 μ.μ.

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

Έκθεση χειροποίητων δημιουργιών “Annikas handicrafts”

Fri, 18 Nov 2022 19:31:32 GMT

Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου

Ionian center

Καραβόμυλος- Κεφαλονιά

Έκθεση χειροποίητων δημιουργιών

Κώστας Δευτεραίος- Annikas

« Annikas handicrafts »

Σας προσκαλούμε να επισκεφθείτε την έκθεση χειροποίητων δημιουργιών του Αnnikas και να δείτε από κοντά τις ευρηματικές, οικολογικές δημιουργίες του.Μοναδικά είδη τέχνης για ιδανικά δώρα.

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Δ.Κ.Ι στο άλσος της λίμνης του Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 19/12/2016 -04/01/2017 και ώρες 17.30-19.00 μμ.

Τηλέφωνο επικοινωνίας 6938762384.

Φωτογραφίες του Annikas.

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

Έκθεση με πολύτιμα εργόχειρα της Βούλας Αμβροσιάτου,με κλωνά από αθάνατο!

Fri, 18 Nov 2022 15:39:58 GMT

Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου

Ionian center

Καραβόμυλος- Κεφαλονιά

Εκθέσεις Πολιτισμού Θέρους 2016

Έκθεση με πολύτιμα εργόχειρα με κλωνά από το φυτό αθάνατο της Βούλας Αμβροσιάτου

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

Έκθεση Ζωγραφικής Νίκης Ρασσιά-Κυριακάτου «Κυματισμοί»

Fri, 18 Nov 2022 15:39:57 GMT

Ionian center

Καραβόμυλος- Κεφαλονιά

Έκθεση Ζωγραφικής

Νίκης Ρασσιά-Κυριακάτου

«Κυματισμοί»

Η Νίκη Ρασσιά-Κυριακάτου στην φετινή της έκθεση με τον τίτλο «κυματισμοί» παρουσιάζει έργα που τα χαρακτηρίζει η ένταση και η αρμονική συνύπαρξη των χρωμάτων και η ευκρίνεια του σχεδίου.

Η έκθεση ζωγραφικής θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του Διαπολιτισμικού Κέντρου Ιονίου - Ionian center, στο μποσκέτο / άλσος της λίμνης Καραβομύλου Κεφαλονιάς από 26/08 έως και 28/08/2022 και με ώρες λειτουργίας 19:30 - 21:30 μ.μ.

Για το Δ.Κ.Ι

Τάκης Τόκκας

Η Ολγα Μέλλιου παρουσιάζει εργα της στο Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου στον Καραβόμυλο

Fri, 18 Nov 2022 15:39:55 GMT

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ : «Προθήκη εκθεμάτων» ή σύγχρονος χώρος πολιτισμού?? Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Fri, 18 Nov 2022 14:14:59 GMT

Σκέψεις για το κτήριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου

Σαφώς επιβάλλεται κάθε εποχή να έχει προτάσεις από τους δημιουργούς, εν προκειμένω τους αρχιτέκτονες, που να εκφράζουν τις τάσεις και το πνεύμα της. Άλλωστε, η Αρχιτεκτονική έχει ουσιαστικό ρόλο τόσο στην αισθητική διαπαιδαγώγηση των πολιτών, όσο και στην προσαρμογή τους στις αντιλήψεις και τον τρόπο ζωής κάθε εποχής.

Τα κτήρια κάθε εποχής, σε οποιαδήποτε πόλη, αποτελούν πολύτιμη αρχιτεκτονική κληρονομιά και συνδέουν τους κατοίκους της με τους προκατόχους τους οι οποίοι τα δημιούργησαν. Οι ιστορικές πόλεις έχουν αυτό το προνόμιο που τις κάνει διακριτές από τις συνήθως απρόσωπες σύγχρονες πόλεις που το στερούνται. Έτσι, βλέπουμε σε ιστορικές πόλεις, οι οποίες καταστράφηκαν από διάφορες αιτίες, να ανακατασκεύαζονται τουλάχιστον τα εμβληματικά τους κτήρια ή και συνοικίες ολόκληρες (π.χ. Δρέσδη και Βαρσοβία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ σε εξέλιξη είναι ακόμα το εγχείρημα αναγέννησης της L’ Aquila μετά τους καταστροφικούς σεισμούς).

Το 1953 εξαφανίσθηκε σχεδόν κάθε υλικό δείγμα από την μακραίωνη πολιτισμική όψη της Κεφαλονιάς. Η φυσιογνωμία, η αρχοντιά της αρχιτεκτονικής του νησιού αλλά και η αισθητική και ο ψυχισμός των κατοίκων κατέπεσαν και αυτό βέβαια είναι αποτέλεσμα και των αφανιστικών σεισμών.

Τα νέα χωριά και πόλεις αναγέρθηκαν στην Κεφαλονιά χωρίς υπόμνηση, έστω, της μακραίωνης ιστορικής Επτανησιακής αρχιτεκτονικής. Αντιθέτως, υιοθετήθηκαν αρχιτεκτονικά στοιχεία ξένα προς την ντόπια πρακτική, λόγω κλίματος κυρίως αλλά και την αισθητική των κατοίκων.

Ο σχεδιασμός των Δημοσίων Κτηρίων έγινε χωρίς να ληφθεί υπόψη η αρχιτεκτονική παράδοση του νησιού, έστω σε μια απλοποιημένη, πιο σύγχρονη φόρμα. Αυτή βέβαια η απόφαση, όπως γνωρίζουμε σήμερα, ήταν κυβερνητική απόφαση για την Κεφαλονιά και το Θιάκι που «ανοικοδομήθηκαν πάνω στα μοντέρνα αρχιτεκτονικά και μορφολογικά δεδομένα(…), όμως η πρόθεσις όσον αφορά την πολεοδομική μελέτη, που θα ήταν και το κρισιμώτερο και πιο ενδιαφέρον συγχρόνως πρόβλημα, έμεινε μόνο πρόθεσις.(…). Έτσι στα κτήρια της Κεφαλληνίας και Ιθάκης οι αρχιτέκτονες που τα μελέτησαν προσπάθησαν(…), να δώσουν στα έργα τους και σύγχρονη μορφή.».

Αργοστόλι

Το Αργοστόλι λοιπόν, μετά τους σεισμούς του 1953 έχει απωλέσει την σπουδαία αρχιτεκτονική του κληρονομιά, με δύο μόνο ιδιωτικά κτήρια να έχουν διασωθεί και μερικά άλλα να έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με την παλιά αρχιτεκτονική. Είναι μια πόλη που την σπουδαία της Αρχιτεκτονική παράδοση την γνωρίζουμε μόνο από φωτογραφίες.

Το πολεοδομικό σχέδιο του Αργοστολίου εγκρίθηκε στις 4 Ιουλίου 1954 και αφού είχαν προηγηθεί επτά διαφορετικά πολεοδομικά σχέδια. Ένα από αυτά προέβλεπε πολλές πλατείες, μποσκέτα/άλση, ωραίους άνετους δρόμους, ενώ ένα άλλο προτάθηκε από Σουηδούς σύμφωνα με τις δικές τους πολεοδομικές προδιαγραφές. Τελικά, παρότι με τους σεισμούς παρουσιάστηκε η ανεπανάληπτη ευκαιρία το Αργοστόλι να γίνει πόλη με σύγχρονη ρυμοτομία, κοινόχρηστους χώρους και δημόσια κτήρια, αυτό δεν κατορθώθηκε γιατί εμποδίστηκε από τις οικογένειες που είχαν εντός του πολεοδομικού ιστού μεγάλη έγγειο ιδιοκτησία. Έτσι, σύμφωνα με την βιβλιογραφία, γνωρίζουμε ότι στην πραγματικότητα η ρυμοτομία του Αργοστολίου είναι προϊόν αναδασμού και όχι πολεοδομικής μελέτης, γι’ αυτό και τα δημόσια κτήρια είναι περίπου στην παλιά τους θέση. Λίγο αργότερα, τo 1955 άρχισε να εφαρμόζεται ο Γ.Ο.Κ., που μεταξύ άλλων ορθώς επέβαλε την χρήση του οπλισμένου σκυροδέματος.

Τις δεκαετίες ’60 και ’70 η οικοδομική ανάπτυξη του Αργοστολίου χαρακτηρίστηκε ως «Αθηνοποίηση», ενώ στην δεκαετία ’80 γίνεται προσπάθεια αναβάθμισης του οικιστικού περιβάλλοντος.

Στο Αργοστόλι σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν, μεταξύ άλλων, τρία μοντερνιστικά κτήρια, τα οποία αποτελούν, ούτως ειπείν, την τριλογία του Αργοστολίου: το Δημαρχείο από τον αρχιτέκτονα Κλέωνα Κραντονέλη, το Διοικητήριο/ σήμερα Αντιπεριφέρεια από τον αρχιτέκτονα Γιάννη Κούτση και τον Πολιτικό Μηχανικό Τάκη Παυλάτο και το Αρχαιολογικό Μουσείο από τον αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό.

Αυτά τα κτήρια κατασκευάστηκαν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή και υπό την ανάγκη της όσο το δυνατόν ταχύτερης ανέγερσής τους για την επαναλειτουργία της νέας πόλης. Αν έχουν αρχιτεκτονική χάρη και προτερήματα, αν είναι ανεκτίμητα έργα αρχιτεκτονικής, αν, αν … Ας απαντήσουν σημαντικοί συμπατριώτες μας αρχιτέκτονες, ιστορικοί της τέχνης κτλ., γιατί όσον αφορά στην επικρατούσα κοινή αντίληψη για αυτά τα κτήρια, αυτή είναι γνωστή, από τότε μάλιστα!

Ναι, να σωθούν για τις μελλοντικές γενιές κάποια κτήρια από τα επονομαζόμενα της «αρωγής», δηλαδή εκείνα που κατασκευάστηκαν μετά τους σεισμούς. Όμως, ας γίνει επιλογή εκείνων που πράγματι και επιτυχώς εκφράζουν το πνεύμα της εποχής τους, που πράγματι αποτελούν εμπνευσμένο έργο του δημιουργού τους.

Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου

Το θέμα του Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου, έξι χρόνια μετά τους σεισμούς του 2014 και τις σοβαρές βλάβες που αυτοί προκάλεσαν στο υφιστάμενο κτήριο, άρχισε και πάλι – ευλόγως- να απασχολεί την τοπική κοινωνία.

Δεδομένου ότι το κτήριο του μουσείου πρόκειται να κατεδαφισθεί, το ΥΠΠΟΑ προκρίνει την κατασκευή στην ίδια θέση νέου κτηρίου, το οποίο θα αποτελεί ακριβές αντίγραφο του υφισταμένου.

Βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών αυτής της λύσης αποτελεί ότι το υπάρχον κτήριο είναι έργο ενός σημαντικού αρχιτέκτονα, του Π. Καραντινού.

Κοργιαλένειο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αργοστολίου

Από κοινού με την πολιτική ηγεσία αναζήτηση οριστικής λύσης

Τάκης Τόκκας

Πηγές

– Δ. Ζήβας, Ιόνια νησιά, « Τεχνικά Χρονικά»,1-15 Ιανουαρίου 1959
– Κ.Π. Φωκάς-Κοσμετάτος, 1962, Κεφαλληνιακά Β’,Αρχιτεκτονικά, Αθήναι 1962
-Ηλίας Μπεριάτος, «Αρχιτεκτονική και Πολεοδομία στο μετασεισμικό Αργοστόλι», Αργοστόλι 1979
-Αντρέας Γιακουμακάτος, Πάτροκλος Καραντινός(1903-1976),Διδακτορική Διατριβή, Θεσσαλονίκη 1997
-Εφορεία Αρχαιοτήτων Κεφαλληνίας και Ιθάκης λογαριασμός στο facebook με πρόσβαση στις 10/04/2020
https://www.facebook.com/profile.php?id=106995460799958

=====

Καταστροφική εγκατάλειψη εκκλησίας του 18ου αι. της Ζωοδόχου Πηγής, στο Αργοστόλι

Thu, 17 Nov 2022 14:16:32 GMT

Το Αργοστόλι μετά τους σεισμούς του 1953, έχει απολέσει την ιστορική αρχιτεκτονική του κληρονομιά, με δύο μόνο ιδιωτικά κτήρια να έχουν διασωθεί και μερικά άλλα να έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με την παλιά αρχιτεκτονική. Είναι μια πόλη της οποίας τη σπουδαία αρχιτεκτονική παράδοση στους ναούς, στα καμπαναριά, στα παλάτσα ,στα καντούνια, στο μπουλεβάρι, τα γνωρίζουμε μόνο απο φωτογραφίες.

Στο Αργοστόλι σώθηκε το πιάνο τερένο από το παλάτσο Γκεντιλίνι & Φωκά Κοσμετάτου και το παλατάκι Βρεττού δίπλα από την Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη που είναι κτίσματα του 19ου αιώνα. Η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη ανακατασκευάστηκε στον παλιό της ρυθμό αλλά δυστυχώς όχι με τα επακριβή αρχιτεκτονικά της στοιχεία ενώ στην δεκαετία 1970 ανακατασκευάστηκε η φαμόζα Τούρη δηλαδή ό πύργος τση καμπάνας.

Ωστόσο μας έχει διαφύγει της προσοχής ότι στο Αργοστόλι διασώζεται η cappella δηλαδή το ιδιωτικό παρεκκλήσι της ΖωοδόχουΠηγής! Δεν είναι δυνατόν το μόνο κτίσμα του 18ου αιώνα στο Αργοστόλι να βρίσκεται σε αυτή την ημιερειπιώδη κατάσταση, καλυμμένο με βλάστηση και με εναπόθεση σκουπιδιών. Εντός, υπάρχουν τα θαφτικά δηλαδή τα μνήματα των κτητόρων.

Οπωσδήποτε όπου ανήκει σήμερα ιδιοκτησιακά θα πρέπει να βοηθηθεί , εάν είναι ιδιώτης ή αν είναι φορέας ο ίδιος, ώστε να γίνει η απαραίτητη μελέτη στερέωσης και αποκατάστασης με την βοήθεια βέβαια και της οικείας Ε.Α.Κ.Ι.

Ο Δήμαρχος του Αργοστολιού Θα πρέπει να την συμπεριλάβει στο χάρτη με τα αξιοθέατα της πόλης και να μεριμνήσει και για την αποκατάστασή της.

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Η Κεφαλονίτικη Πρόοδος», περίοδος Γ’,τ.4,Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2021.

Τάκης Τόκκας

Για το casa-Museo

Καραβόμυλος Κεφαλονιά

√ Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Τάκη Τόκκα όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ

Οι εικόνες που ακολουθούν τραβήχτηκαν απο το kefaloniapress στις 27/4/2022 και δείχνουν την άθλια κατάσταση που έχει περιέλθει ο ναός.

Η εικόνα απο τον κεντρικό δρόμο. Περιοχή “Εργατικά”, Αργοστόλι.

Ο ναός απο την κάτω πλευρά. Το ιερό του Ναού

H ανήκουστη «αποκατάσταση» του λαβωμένου καθολικού της Ι.M. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κηπουραίων! Γράφει ο Τάκης Τόκκας!

Thu, 17 Nov 2022 14:14:59 GMT

Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κηπουρίων ή Κηπούρια

Τοποθεσία

Στις ακρότατες δυτικές ακτές της Κεφαλονιάς, στην επαρχία Πάλης ή Παλικής και σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων από το Ληξούρι βρίσκεται η Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κηπουραίων ή Κηπούρια. Η ονομασία του προήλθε από την τοπωνυμία «Κηπούρια» που απαντάται σε κοντράτα από τον 16ο αιώνα.

Η Μονή αναγέρθηκε σε ύψος 100 περίπου μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και βρίσκεται σε περιοχή μοναδικού φυσικού κάλλους με θέα μεγαλειώδη προς το πέλαγος, λες και είναι ένας υπερμεγέθης εξώστης, εξ’ ου και η προσωνυμία του ως το «μπαλκόνι τση Κεφαλονιάς στο Ιόνιο».

Ίδρυση

Ιδρύθηκε το έτος 1759 από τον πολυπράγμονα ιερομόναχο Χρύσανθο Πετρόπουλο ή Μπόϊκο (1729-1802) γεννημένο στους Παξούς ή στην Κέρκυρα με καταγωγή από τους Παξούς. Ο Χρύσανθος ανέπτυξε και επαναστατική δραστηριότητα, συνεργαζόμενος με τους Αλέξιο Ορλώφ και Λάμπρο Κατσώνη στην εφαρμογή των Ρωσικών σχεδίων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επί εποχής της τσαρίνας Αικατερίνης Β’ της Μεγάλης.

Πατριαρχικό Σταυροπήγιο

Η έκταση στην οποία ιδρύθηκε ανήκε στην Μονή Ταφιού. Το έτος 1765 με αίτημα του κτήτορα και σχετική επιστολή του Αρχιεπισκόπου Κεφαλληνίας και Ζακύνθου Σωφρονίου Γ’ Κουτούβαλη (1759-1782) προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Σαμουήλ Α’ (1763-1768 & 1773-1774) ανακηρύχτηκε αυτοδιοικούμενο Πατριαρχικό Σταυροπήγιο.

Εκκλησιαστική αφομοίωση

Μετά το 1864 με την «επιβαλλομένη» εκκλησιαστική αφομοίωση της Εκκλησίας της Επτανήσου και την υπαγωγή της στους Κανόνες της Ελλαδικής Εκκλησίας, δημιουργήθηκαν επί τριετία σοβαρές αντιδράσεις στον κλήρο ιδιαίτερα, των νησιών του Ιονίου μια και αρνούνταν να δεχθούν την λεγομένη αφομοίωση. Στις αντιδράσεις αυτές συμμετείχαν και οι μοναχοί της Μονής οι οποίοι άλλοτε επεδίωκαν και άλλοτε αντιμάχονταν την αφομοίωση. Το ζήτημα λύθηκε οριστικά το 1916 όταν η Μονή συγχωνεύτηκε με εκείνο των Βαρδιάνων και έτσι υπάχθηκε στο μοναστηριακό καθεστώς του Ελληνικού κράτους παύοντας να είναι αυτοδιοικούμενο Πατριαρχικό Σταυροπήγιο.

Καταστροφικοί σεισμοί

Τα έτη 1767,1861,1953 σεισμοί προξένησαν μεγάλες καταστροφές στην Μονή, την οποία όμως η αδελφότητα με την βοήθεια των κατοίκων κάθε φορά ανοικοδομούσε. Αν και μετά το 1953 μερικώς αποκαταστάθηκαν τα κτίσματα της Μονής ,ο σεισμός του 1972 είχε ως συνέπεια την κατάρρευση του καμπαναριού και όσων κτηρίων είχαν διασωθεί το 1953.

Οι διπλοί ισχυροί σεισμοί που έπληξαν την Μονή στις 26 Ιανουαρίου και 03 Φεβρουαρίου του 2014, προξένησαν την κατάρρευση ενός τμήματος της κούρτης προς την θάλασσα που παλαιότερα είχε επιχωθεί με φερτά υλικά. Ωστόσο όπως ανακοινώθηκε τότε, δεν είχε διαβρωθεί ή διαταραχθεί το πέτρινο υπέδαφος επί του οποίου βρίσκεται η Μονή.

Το καθολικό της Μονής

Το καθολικό κατασκευάστηκε το 1964 διατηρώντας τον ρυθμό-έστω απλούστερο-και το ύφος της μακραίωνης Επτανησιακής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής εξωτερικά και κυρίως εσωτερικά.

Στις επόμενες φωτογραφίες βλέπουμε το καθολικό που φέρει αναρτημένες κτητορικές επιγραφές που μέχρι και τον παρελθόντα Αυγουστο δεν έιχαν εκ νεου αναρτηθεί μετα απο την ανακανιση.

Αλλά αυτό συνέβαινε μετά από κάθε καταστροφή από σεισμό και την επακόλουθη ανακατασκευή ναού ή μονής στην Κεφαλονιά! Αυτή τη παράδοση, που με νύχια και με δόντια όπως λέει η λαϊκή σοφία κρατούσαν οι σοφοί και πεπαιδευμένοι Αρχιερείς Κεφαλληνίας και που συνακόλουθα βέβαια ακλουθούσε και ο κλήρος. Με την ίδια προσήλωση από το τέλος του 19ου αιώνα και ιδίως όταν στον επιχώριο Μητροπολιτικό Θρόνο βρίσκονταν Αρχιερείς με διαφορετική από την Επτανησιακή παιδεία, βιώματα, καλλιέργεια, οι γαστάρδοι / επίτροποι, οι προκουρατόροι αλλά και οι ιερωμένοι με ή χωρίς την αρωγή του επιχώριου Μητροπολίτη θεωρούσαν ιερή υποχρέωση, οφειλή τόσο προς τον τιμώμενο άγιο του κάθε ναού όσο και τσου αντενάτους, να ανοικοδομήσουν ή να ποροπιάσουν, ανάλογα, την εκκλησιά τους ή το μοναστήρι τσου και να την αποκαταστήσουνε όπως ακριβώς ήτανε. Ακόμα μέλημά τους όπως και των συναδελφών των εκκλησιών ήταν να προσθέσουνε στο ντεκόρο τση εκκλησιάς λουσάτα αντικείμενα φερμένα από την Βενετία, Νάπολη, Ρωσία τα οποία όμως ήταν σύμφωνα με το πνεύμα, το ύφος και την αντίληψη της εκκλησιαστικής Επτανησιακής παράδοσης.

Έτσι, διέσωζαν τον εσωτερικό χώρο του ναού, έστω και εάν για διαφόρους αντικειμενικούς λόγους ενίοτε τον ανακατασκεύαζαν κάπως απλούστερο. Τα ιερά σκεύη, οι Θρόνοι που ήφεραν τα εφέστια κονίσματα, τα στασίδια, τα ρελικάρια ή η κάσα με τα ιερά αποτμήματα λειψάνων, οι ουρανίες, θύμιζαν λίγο-πολύ την προηγούμενη εκκλησιά!

Ο παλιος θρόνος στην μέση και η κάσα -ρελικάριο δεξιά, όπως και ο νεώτερος Δεσποτικός θρόνος αριστερά δεν έχουν μεταφερθει στο ανακαινισμένο καθολικό.

Αν είχαν την οικονομική δυνατότητα, ιδιαίτερα από τον 18ο αιώνα και μετά, αντικαθιστούσαν τον εσωτερικό διάκοσμο με καλύτερο, πάντοτε όμως διατηρώντας τα μεγάλης τέχνης αντικείμενα. Τα νέα αποκτήματα προφανώς ακολουθούσαν το πνεύμα της εποχής τους, όμως πάντα εναρμονίζονταν στο ύφος που ήδη είχε καθιερωθεί και του οποίου αποτελούσαν την φυσική εξέλιξη.

Αυτό έδινε αίσθημα της αδιάσπαστης συνέχειας, της οικειότητας, γαλήνης αλλά και υπερηφάνειας που στάθηκαν αντάξιοι των αντενάτων που πρώτοι έκαμαν μανιφατούρα την εκκλησιά, την όποια εκκλησιά..

Αυτή η συλλογική αντίληψη ήταν απολύτως απαραίτητη για τα νησιά του κεντρικού Ιονίου που όπως γράψαμε πλήττονταν και πλήττονται από αλλεπάλληλους σεισμούς.

Στην νότια πρόσοψη του καθολικού υπήρχε μαρμάρινη επιγραφή με το παρακάτω κείμενο: « Ο Ναός ούτος / ανηγέρθη επί Ηγουμένου / Αρχιμ. Πανάρετου Μοσχονά και / των συμβούλων Αρχιμ./ Αμβροσίου Καμηνάρη και / Ιερομ. Κωνστάντιου Γαλάτη / τη εγκρίσει του Σεβασμιωτάτου / Μητροπολίτου Κεφαλληνίας / κ.κ Προκοπίου / το έτος 1966».Μέχρι και τον παρελθόντα Αύγουστο δεν είχε εκ νέου εντοιχιστεί η παραπάνω επιγραφή.

Το λαβωμένο καθολικό και η ανήκουστη «αποκατάσταση»!

Οι καταστρεπτικοί σεισμοί του 2014 λάβωσαν και το καθολικό της Μονής, ωστόσο δεν το γκρέμισαν, ούτε προξένησαν σοβαρές βλάβες στο οικοδόμημα. Ορθώς η Μητρόπολη Κεφαλληνίας επεδίωξε να το αποκαταστήσει, όπως και τα παρακείμενα κελιά.

Έτσι λοιπόν μετά τις προφανείς ενέργειες της Μητροπόλεως Κεφαλληνίας, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κεφαλληνίας ορθώς εξέδωσε την παρακάτω απόφαση την οποίαν και παραθέτουμε : (Το πρωτότυπο βρίσκεται στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ του Υπουργείου Πολιτισμού εδω ΒΝΕ7465ΦΘ3-ΚΣ7κλικ )

«Eφορεία Αρχαιοτήτων Κεφαλληνίας
Μαντζαβίνου 5 & Αβλίχου 281 00, Αργοστόλι
Αργοστόλι, 08 – 07 – 2015 / Aρ. Πρ.: Φ111/ Γ1-03/ΒΥΖ/1426

Θέμα: Έγκριση οριστικής µελέτης για την αποκατάσταση της Ιεράς Μονής Κηπουραίων, ∆.Ε. Παλικής του ∆ήµου Κεφαλονιάς

(…) Α π ο φ α σ ί ζ ο υ µ ε

Η Εφορεία µας δεν έχει αντίρρηση για την έγκριση της οριστικής µελέτης για την αποκατάσταση της Ιεράς Μονής Κηπουραίων, ∆.Ε. Παλικής του ∆ήµου Κεφαλονιάς, µε τους εξής όρους:

Οι ενδιαφερόμενοι θα ειδοποιήσουν έγκαιρα την Υπηρεσία µας, πριν από την έναρξη οποιωνδήποτε εργασιών
Πριν από την καθαίρεση των εσωτερικών επιχρισμάτων, θα προηγηθεί έλεγχος για την ύπαρξη τυχόν τοιχογραφικού διακόσµου από ειδικευμένο συντηρητή
Η προστασία του τέµπλου θα πραγματοποιηθεί από εξειδικευμένο συντηρητή έργων τέχνης και υπό την επίβλεψη της Εφορείας
Θα ληφθεί µέριµνα, σε συνεννόηση µε την Υπηρεσία µας, για την ασφαλή μεταφορά και φύλαξη όλων των κινητών ιερών σκευών και εικόνων που φυλάσσονται στο καθολικό της Μονής για την προστασία τους κατά τη διάρκεια των εργασιών αφού προηγηθεί πλήρης καταγραφή και φωτογράφιση.
∆ε θα πραγματοποιηθεί καµία περαιτέρω εργασία εκτός των εγκεκριμένων
Οποιαδήποτε μελλοντική εργασία στον ευρύτερο χώρο της Ιεράς Μονής, θα έχει την απαραίτητη έγκριση της Εφορείας µας μετά την υποβολή του σχετικού φακέλου.
Οι ενδιαφερόμενοι έχουν την υποχρέωση να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας κατά την εκτέλεση των εργασιών.

Σε περίπτωση που δεν τηρηθεί ένας από τους παραπάνω όρους η Υπηρεσία µας μπορεί να ανακαλέσει την άδεια.

Η Αναπληρώτρια Προϊσταμένη της Εφορείας

∆ρ. Ολυµπία Βικάτου Αρχαιολόγος

Πίνακας Αποδεκτών για κοινοποίηση:

1) ΥΠΟΠΑΙΘ Γενική ∆ιεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονοµιάς ∆/νση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων Τµήµα Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιολογικών Χώρων, Μνηµείων Μπουµπουλίνας 20-22 Τ.Κ. 10682, Αθήνα 2) Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου

Παρατηρήσεις επί της απόφασης της Ε.Α.Κ

Έχουμε λοιπόν να παρατηρήσουμε τα εξής:

Ι) Στην παράγραφο 2 αναφέρεται ”ότι πριν από την καθαίρεση των εσωτερικών επιχρισμάτων θα προηγηθεί έλεγχος από συντηρητή για τοιχογραφικό διάκοσμο δηλώνοντας την μέριμνα της Υπηρεσίας για την διάσωση του ζωγραφικού διακόσμου του ναού.»

Όμως, η ωραία ουρανία με τα κοσμήματα και τις θείες μορφές τι απέγινε; Είναι προς συντήρηση και άρα θα επανατοποθετηθεί όπως επιβάλλεται στην αρχική της θέση; Αν είναι έτσι πότε θα γίνει αυτό; Αν δεν είναι όμως έτσι, τι απέγινε η ουρανία;

Με βάση την κοινή λογική, αλλά και την επιστημονική δεοντολογία, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό το γεγονός ότι αυτό το έργο τέχνης δεν θα επανατοποθετηθεί στην αρχική του θέση-πόσο μάλλον ότι αγνοείται!

Δεν φαίνεται να υπήρξαν αντικειμενικοί λόγοι για την καταστροφή της ουρανίας, αφού στο καθολικό δεν σημειώθηκαν καταρρεύσεις. Ενδεχομένως λόγω των σεισμικών δονήσεων να υπέστη κάποιες βλάβες, οι οποίες όμως με την κατάλληλες επεμβάσεις συντήρησης θα μπορούσαν να αποκατασταθούν. Αν, όμως, η ουρανία καταστράφηκε αυτό οφείλεται σε ανθρώπινη αμέλεια, σε ολιγωρία και θα πρέπει να αποδοθούν άμεσα ευθύνες. Κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο είτε φυσικό πρόσωπο, είτε νομικό πρόσωπο σε όποια κλίμακα της κοινωνικής πυραμίδας και αν ευρίσκεται!

Το ότι η ουρανία πιθανόν να ήταν ζωγραφισμένη σε τελαρωμένο καναβάτσο, όπως αποτελεί παράδοση στα Επτάνησα, την καθιστά έργο υποδεέστερο των τοιχογραφιών, για τις οποίες υπήρχε ρητή πρόβλεψη στην απόφαση της Ε.Α.Κ. ;

Οι φωτογραφίες και τα αναρτημένα στο you tube βίντεο δείχνουν και το είδος και την έκταση των ζημιών που έγιναν. Έτσι στις 08/03/2014 σε βίντεο βλέπουμε τις ρωγμές του καθολικού και τις σχετικές αλλά όχι ανεπανόρθωτες ζημιές . Σε άλλο βίντεο στις 14/01/2017 βλέπουμε να υφίσταται ακόμα η βάση με τα βόλτα που στήριζε το γυναιτίκι.

Αν δεν προνοήθηκε να τοποθετηθεί στην διασαλευμένη στέγη ένα αδιάβροχο πλαστικό κάλυμμα όπως π.χ στην Αγία Μαρίνα στου Σουλάρους, αυτό είναι το λιγότερο αμέλεια, εγκληματική αμέλεια, που είχε ως αποτέλεσμα να προξενηθούν ανεπανόρθωτες ζημιές! Έγινε όμως έτσι ;

Γιατί ενώ μας ενημέρωσαν ότι λόγω των βλαβών στην στέγη και των βροχών που ακολούθησαν χάλασαν τα πάντα, βλέπουμε στο αναρτημένο στο you tube βίντεο ότι τέτοια ζημιά και στην έκταση που λέγεται δεν προκλήθηκε ποτέ στο εσωτερικό του καθολικού.

https://www.youtube.com/watch?v=nkxCR5JOKao

https://www.youtube.com/watch?v=wKKrkuefHuw

II) Στην παράγραφο 3 αναφέρεται ότι «η προστασία του τέµπλου θα πραγματοποιηθεί από εξειδικευμένο συντηρητή έργων τέχνης και υπό την επίβλεψη της Εφορεία». Το τέμπλο ωστόσο χρήζει άμεσης συντήρησης γιατί με τα αλλεπάλληλα στρώματα μπρουτζίνας που έχουν προστεθεί έχει σοβαρά αλλοιωθεί και οι ιντάγιες μορφές και κοσμήματα δεν έχουν το βάθος και άρα την χάρη που τσου έδωσε ο ινταγιαδόρος. Σύμφωνα με τις παλιές μαρτυρίες το τέμπλο είχε και εξαίσια χρωματισμένα τμήματα που του έδιναν μια ιδιαίτερη και χαρίεσσα όψη. Επομένως, ούτε στο τέμπλο έγιναν οι προβλεπόμενες εργασίες.

Είναι εμφανής η κακοποίηση του υπέροχου τέμπλου και η παντελής έλλειψη συντήρησης.Ας παρατηρήσουμε την μοναδική και σπάνια απεικόνιση της γοργόνας στο τέμπλο που σχεδόν δεν φαίνεται απο τα αλλεπάλληλα στρώματα χρώματος και μπρουτζίνας!

III) Στην παράγραφο 5 αναφέρεται ότι «δεν θα πραγματοποιηθεί καµία περαιτέρω εργασία εκτός των εγκεκριμένων». Οπότε :

Αφελώς να ρωτήσουμε με εντολή ποιου φυσικού προσώπου ή υπηρεσίας έγινε η απομάκρυνση τση σκαλινάδας ή αλλιώς σολέα του ιερού ; Η σκαλινάδα είναι από μασίβο/συμπαγή πετρομάρμαρο! Είναι αποδεκτό ένα πετροπελεκημένο έργο γλυπτικής τέχνης του 18ου 19ου αιώνα να απομακρύνεται και στη θέση του να τοποθετείται απαστράπτον λευκό μάρμαρο, κομμένο μάλιστα σε μικρά κομμάτια λες και πρόκειται για νεροχύτη ή σοβατεπί ; Ποιος έχει την ευθύνη για αυτό; Ποιος θα λογοδοτήσει;

Στις φωτο βλέπουμε την παλιά μαρμαρογλυπτη σκαλινάδα/σολέα του 18ου -19ου αιώνα που αφαιρέθηκε και στην θέση της μπήκε άλλη με μαρμαρακια κομμενα σαν σοβατεπι.Επίσης την παλια σκαλιναδα του ιερού πεταμένη στην κούρτη της Μονής!

Μέχρι και τον Αύγουστο (2019) η σκαλινάδα αυτή βρισκότουνε πεταμένη κοντά στο εξωτερικό πορτόνι, ευχόμαστε ακόμα να βρίσκεται εδεκεί.

β) τα πλακάκια της δεκαετίας του 1950 με τίνος άδεια και εντολή (προσώπου ή υπηρεσίας) απομακρύνθηκαν; Τι χρεία υπήρχε για τα νεοπλουτίστικα μαρμαρένια δάπεδα; Το ότι αποτελούσαν μια ανάμνηση για τα παλιά πρετσιόζα μαγιόλα των παλιών ναών δεν σήμαινε τίποτε?

Πεταμένα και γερά τα παλιά πλακάκια,αντικαταστάθηκαν απο μαρμαρα…Η πομποφανία στο φόρτε της!

γ) το γυναιτίκι γιατί απομακρύνθηκε; Ζημιές μη αναστρέψιμες δεν είχε υποστεί και βεβαίως είχε και έχει λόγο υπάρξεως τόσο από χρηστικής όσο και από ιστορικής και αισθητικής άποψης! Και επιπλέον, πού βρίσκονται τα αφαιρεθέντα ξυλόγλυπτα; Έτυχαν της απαιτούμενης συντήρησης;

Στη φωτογραφία βλέπουμε οτι ήταν σε χρήση από τις πιστές το γυναιτίκι , ωστόσο σήμερα δεν υπάρχει.

δ) τι ανάγκη υπήρξε να αντικατασταθούν τα στασίδια με τον χαρακτηριστικό Επτανησιακό ρυθμό τους; Είχαν αποσαρθρωθεί; Είχαν σαπίσει; Γιατί δεν συντηρήθηκαν αλλά αντικαταστάθηκαν με άλλα, απολύτως ξένα προς την επτανησιακή παράδοση και το ύφος του καθολικού ; Ποίων ιδέα και ευθύνη ήτανε η ατυχέστατη αυτή επιλογή των νέων στασιδιών; Το ίδιο ισχύει και για τους καλανάρκους.

Ανω φωτο: παραδεκτης αισθητικής που απάδει στην Επτανησιακή εκκλησιαστική παράδοση τα στασίδια,οι καλονάρκοι και ο Δεσποτικός θρόνος

ε) το κιβώριο της Αγίας Τράπεζας γιατί ήπρεπε να απομακρυνθεί; Δεν ήταν υψηλής τέχνης ; ‘Η καταστράφηκε και αυτό;

Στην φωτογραφία βλέπουμε ευκρινώς το καθολικο απογυμνωμένο. Πίσω από το τέμπλο διακρίνεται το κιβώριο ΄της Αγίας Τράπεζας που σήμερα δεν υπάρχει.

ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΚΙΒΩΡΙΟ

IV) Στην παράγραφο 6 αναφέρεται ότι «οποιαδήποτε μελλοντική εργασία στον ευρύτερο χώρο της Ιεράς Μονής, θα έχει την απαραίτητη έγκριση της Εφορείας µας μετά την υποβολή του σχετικού φακέλου».

Στην μοναδικη παλια ασπρομαυρη φωτογραφία βλέπουμε την παλια διακόσμηση του Καθολικου αλλά και το μοναδικό σαλίτζο το οποίος ευτυχώς διατηρείται ακόμα (Αυγουστος 2019)

Ρωτάμε ευθέως:

Ισχύει ότι στην κούρτη της Μονής πρόκειται να αντικατασταθεί σύντομα το σαλίτζο του 18ου και 19ου αιώνα με τσιμέντο; Είναι δυνατόν να προβάλλεται ως δικαιολογία για μια τέτοια αδιανόητη επέμβαση ότι οι μελλοντικοί μοναχοί, επιτρόποι/γαστάρδοι, εθελοντές κτλ δεν θα κουράζονται πλέον να καθαρίζουν τα γουλιά του σαλίτζου;

Αλλά μάλλον ρητορική είναι η ερώτηση μιας και π.χ στην Μονή Αγριλίων στην Σάμη – πριν κάποια χρόνια – αφαιρέθηκε από το μαγειρείο της μονής το σαλιτζάτο δάπεδο του 18ου αιώνα για να αντικατασταθεί με σύγχρονο πλακάκι!

Άμεση αποκατάσταση του καθολικού της Μονής

Βλέποντας την σημερινή μορφή του καθολικού μόνο λύπη μπορεί κάποιος να αισθανθεί. Δεν συνδέει το χτες με το σήμερα. Ένας ψυχρός χώρος με καμία αναφορά στην μακραίωνη εκκλησιαστική τέχνη του νησιού, στο συναίσθημα του κόσμου, στην ιστορική μνήμη, στο συνδετικό κρίκο των γενεών..

Έτσι λοιπόν και μόνο καλόπιστα αναφέραμε ό,τι πιστεύει ο κάθε καλοπροαίρετος Κεφαλονίτης όταν επισκέπτεται το καθολικό. Ωστόσο ας ληφθούν υπόψη και οι παρακάτω παρατηρήσεις :

-Και αυτό τούτο το τέμπλο ακόμα και όταν συντηρηθεί και αποκατασταθεί, ξένο και παράταιρο θα είναι μέσα στην κακόγουστη αισθητική του χώρου

-ομοίως που στην θέση της παλιάς και ωραίας ουρανίας τοποθετήθηκε ουρανία για κουκλόσπιτο της Barbie

-ανεπίτρεπτη και εγκληματική η αφαίρεση της αριστοτεχνικής σκαλινάδας /σολέα του 18ου αιώνα του ιερού και η τοποθέτηση τεμαχισμένου μάρμαρο σαν σε σοβατεπί

-άλογη η κίνηση της αλλαγής των αναγεννησιακού ρυθμού κεφαλονίτικων στασιδιών και η τοποθέτηση στασιδιών παράταιρων και ξένων προς τον Κεφαλονίτικο ναό

-άστοχη η απομάκρυνση του γυναικωνίτη γιατί έτσι ακυρώθηκε η πρακτική χρήση του- βλέπουμε σε φωτογραφίες ότι χρησιμοποιούταν- και διαταράχθηκε η οπτική ισορροπία του χώρου

-αψυχολόγητη η απομάκρυνση του κιβώριου της Αγίας Τράπεζας.

Συμπερασματικά

Το καθολικό της Μονής Κηπουραίων, αν και κτίσμα μετασεισμικό (1964), διέσωζε και πρόβαλε στο εσωτερικό του την μακραίωνη λαμπρή Επτανησιακή-Κεφαλονίτικη εκκλησιαστική αντίληψη και ατμόσφαιρα. Σήμερα, κατόπιν ατυχέστατων επεμβάσεων και επιλογών, το καθολικό έχει βιαίως απολέσει την ιστορική μνήμη, την Επτανησιακή καλλιτεχνική και εκκλησιαστική παράδοση, το ύφος και το ήθος που αρμόζει σε μια ιστορική Μονή της Κεφαλονιάς.

Οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν και να αποδοθούν! Κυρίως όμως, πρέπει να γίνουν άμεσες ενέργειες για την αποκατάσταση του καθολικού της Μονής στην προτεραία του μορφή!

====

√ Για τους μη Ιόνιους αναγνώστες ακολουθεί το γλωσσάρι της Επτανησιακής διαλέκτου του κειμένου

Αντενάτος, ο = ο πρόγονος
Γαστάρδος, ο= ο επίτροπος
Γυναιτίκι, το= γυναικωνίτης
Ινταγιαδόρος, ο =ξυλογλύπτης
Καλανάρκος, ο =το έπιπλο που βρίσκεται μπροστά από τους ψάλτες
Κάσα, η= λάρνακα
Κοντράτο, το =συμβόλαιο
Κούρτη, η =εδώ η αυλή
Μαγιόλι, το =εφυαλωμένα και ζωγραφισμένα στο χέρι πλακίδια
Μανιφατούρα, η =έργο χειρός
Μασίβο,το= συμπαγές
Ντεκόρο,το= διακόσμηση
Ποροπιάνω= επισκευάζω
Πρετσιόζο, το =πολύτιμο
Προκουρατόρος, ο= επίτροπος με αυξημένες αρμοδιότητες
Ρελικάριο, το= λειψανοθήκη
Σαλίτζο, το= τεχνική με ομοιόμορφα γουλιά δλδ στρογγυλές πέτρες που τοποθετούνται σε ένα είδος τσιμέντου ή και χωρίς αυτή την συνδετική ύλη.

√ Φωτογραφίες Τάκη Τόκκα και Διαδικτύου – video Αριστές Χαριτάτου απο το Youtube

Απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «μεταφόρτωση» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του kefaloniapress.gr

Casa Museo / Οίκος Μουσείο : Mια πολιτιστική πρόταση στον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς

Thu, 17 Nov 2022 13:28:16 GMT

18 Mαϊου – Διεθνής Ημέρα Μουσείων!

Αφιέρωμα σε ένα ιδιωτικό μουσείο στον Καραβόμυλο, το casa Museo, που τιμά και κοσμεί τον πολιτισμό μας, με ιδρυτή τον Τάκη Τόκκα.

Mια πολιτιστική πρόταση στον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς

Σε μια εποχή που τα πάντα αλλάζουν γρήγορα και οι πληροφορίες διακινούνται ταχύτατα, χωρίς έλεγχο αυθεντικότητας, οι πόλεις έχουν αρχίσει να ψάχνουν τρόπο οριοθέτησης και επαναπροσδιορισμού της ταυτότητάς τους με σκοπό να μην αφήσουν πολύτιμες πληροφορίες να χαθούν αμετάκλητα στο πέρασμα του χρόνου.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η δημιουργία μουσείων πόλης βρίσκει πρόσφορο έδαφος τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα καθώς οι σύγχρονες τάσεις ταυτίζονται με την ενίσχυση του πολιτισμού, πεδίο, όπου τα μουσεία οφείλουν να αποτελέσουν βασική συνιστώσα.

Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ενδιαφέρον να μελετηθεί τόσο η ιδιωτική πρωτοβουλία στην ίδρυση και λειτουργία μουσείων πόλεων όσο και η δυναμικότητα της συμμετοχής των πολιτών σε αυτά. Εξάλλου, σύμφωνα με τις βασικές μουσειολογικές θεωρίες, εάν ένα μουσείο δεν κατορθώσει να αγκαλιάσει και να αγκαλιαστεί από τους πολίτες, εάν δεν έχει βαθιές ρίζες στην τοπική ιστορία ή δεν ανοίξει γόνιμο διάλογο με αυτήν, δύσκολα θα μπορέσει να πετύχει τον σκοπό του και ούτε ίσως, ακόμα, να μπορέσει να επιβιώσει.

Με αυτό το σκεπτικό πρέπει να μελετηθεί εν προκειμένω η περίπτωση του « casa-Museo/οίκος-Μουσείο» στον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς.

Το καλοκαίρι του 2009 ιδρύθηκε ο μη κερδοσκοπικός φορέας «Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου» με έδρα τον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς, ο οποίος έδωσε προτεραιότητα, λόγω των καταστρεπτικών σεισμών του 1953, στην κατασκευή ενός μουσειακού χώρου.

Το μουσείο επέλεξε το ίδιο το όνομά του. Δεν πρόκειται για μία ιστορική οικία που μετατρέπεται σε μουσείο -αν και περιέχει αντικείμενα ιστορικών προσώπων- αλλά ούτε για ένα λαογραφικό μουσείο.

Πρόκειται για ένα νέο κτήριο, μετά τους σεισμούς τους 1953 που είναι στον παλιό ρυθμό διαμορφωμένο εξωτερικά και εσωτερικά, μέσα σε ένα καταπράσινο κήπο που φιλοξενεί αντικείμενα και έπιπλα τουλάχιστον 2,5 αιώνων ιστορίας, θέλοντας να αποδώσει τιμή σε όλους εκείνους τους προγόνους μας που έκαναν γνωστή την Κεφαλονιά και γενικότερα τον Ιόνιο χώρο, στα πέρατα της γης.

Αποτελεί επίσης το όνειρο ζωής για την Περιστέρα και τον Τάκη Τόκκα.

Ο επισκέπτης από το εξωτερικό πορτόνι μπαίνει στην κούρτη (αυλή) που είναι στρωμένη με κεφαλονίτικο πωρόλιθο. Η μπασιά(είσοδος) στο μουσείο γίνεται από την λότζα και στη συνέχεια είναι το επόμενο δωμάτιο το τινέλλο (τραπεζαρία) όπου υπάρχουν αντικείμενα και έπιπλα από το δεύτερο μισό του 18ου,, ,τον 19ο έως και τις αρχές του 20ου αιώνα που συνθέτουν την επιβλητική ατμόσφαιρα του δωματίου. Ο κοριντόρος(διάδρομος) ενώνει τους χώρους του σπιτιού και είναι διακοσμημένος με ανάλαφρα έπιπλα του 19ου αιώνα. Στη σάλα, αυθεντικά έπιπλα και αντικείμενα του 18ου, 19ουκαι του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, δημιουργούν την εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα ενός παλιού αρχοντικού. Στην κάμαρα (υπνοδωμάτιο)τα έπιπλα και αντικείμενα από τον 18ο αι τον 19ο αιώνα αποδίδουν την ζεστή και γαλήνια ατμόσφαιρα αυτού του δωματίου.

Το οίκος-Μουσείο/casa-Museo άνοιξε τις πόρτες του 2011, ευελπιστώντας να αποτελέσει ένα παράθυρο στο χρόνο, μια αφετηρία για ένα σύντομο ταξίδι στη μαγική ατμόσφαιρα των παλιών αστικών Επτανησιακών σπιτιών. Είναι μια πρόταση που ελπίζει να ξεκινήσει έναν ευρύτερο διάλογο στο πλαίσιο της ανάδειξης της Κεφαλονίτικης πολιτιστικής ταυτότητας.

Στέλλα Ο. Λιάτου(*)

(*) Ιστορικός - Αρχαιολόγος, ΑΠΘ , Μ.Α. Museum and Artefact Studies, Durham -Πιστοποιημένη στην Εκπαίδευση Ενηλίκων

Φωτογραφίες: Άρης Καβαλιεράτος, Τζόγια Καππάτου, Αλεξάνδρα Ραντουλέσκου, Στέλλα Ο.Λιάτου, Τάκης Τόκκας

diapolitismiko-kentro-ioniou-2698583

Νταντέλα με κλωνά από το φυτό αθάνατο (Agave Americana)

Jimmy Beaumont Έκθεση Ζωγραφικής

Έφη Σπηλιώτη | Έκθεση στην έπαυλη ΠΕΜΑΧΡΙΝΑ Μηνιές Κεφαλονιάς 2025

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Στην Κεφαλονιά χηρεύουνε οι καμπάνες από τη Μ. Πέμπτη ως την Γκλόρια το Μ. Σαββάτου

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Έκθεση Ζωγραφικής του

Jimmy Beaumont

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Έκθεση Ζωγραφικής του

Jimmy Beaumont

Έφη Σπηλιώτη | Έκθεση στην έπαυλη ΠΕΜΑΧΡΙΝΑ Μηνιές Κεφαλονιάς

Αργοστόλι, το σπίτι με την γοργόνα, έργο της Έφης Σπηλιώτη

Έκθεση Χειροποίητες τσάντες

Έκθεση Ζωγραφικής του Jimmy Beaumont

Γενικά Αρχεία Κράτους, Τμήμα Κεφαλονιάς

Στην Κεφαλονιά η εκκλησιαστική γιορτή τ’ Αdιμήρι /Αντιμήρι στις 23 Αυγούστου. Του Τάκη Τόκκα

Έκθεση Έφης Σπηλιώτη 2022- ”Ζωγραφίζω πάνω στον πηλό, ίχνη από Ευχές”

Νίκος Καππάτος: Συντηρητής παλαιών επίπλων, μια σπάνια τέχνη στην Κεφαλονιά

ΤΑΚΗΣ ΤΟΚΚΑΣ – Με το ζεύγος Γιώργου και Τερέζας Θεοδόση

Σκέψεις πολιτιστικής αναβάθμισης με αφορμή την Μουρδουλοπέφτη. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Η ναυτική ντραντιτζιόνα στο πόρτο τση Σάμoς…

Σιόρες μου, θα φκιάξετε σιντζούρτσουλα; Η συνταγή του Βαγγέλη Χριστάτου

Σήμερα αγοράζουμε μπουρμπουρέλια ! Η αυθεντική ρετσέτα από τη σιόρα Περιστέρα Τόκκα

H απάντηση του Υπουργείου Πολιτισμού για το εκκλησάκι του 18ου αιώνα της Ζωοδόχου Πηγής, στο Αργοστόλι

Στην Κεφαλονιά χηρεύουνε οι καμπάνες από τη Μ. Πέμπτη ως την Γκλόρια του Μ. Σαββάτου

Απαντήσεις και “δεσμεύσεις” Παναγή Καππάτου στα θέματα πολιτισμού που έθεσε ο Τάκης Τόκκας

Τάκης Τόκκας: Ερωτήματα προς τις υποψήφιες και υποψηφίους Βουλευτές Κεφαλληνίας και Ιθάκης

Η Κεφαλονίτικη πρόοδος

Το Χριστουγεννιάτικο πρεζέπι και δέντρο στην Κεφαλονιά. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Το κεφαλονίτικο σκορτσάμπουνο στο κουτούπι του Νάπιερ!

Σήμα κινδύνου για το Καμπαναριό τση Γριλιώτισσας. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Μπότης και όχι στάμνα. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Παλάτσο Βαλλιάνων , casa rossa στις Κεραμειές. Γράφει ο Τάκης Τόκκας.

Η Παναγία η Λαγγουβάρδα , και όχι η “Φιδούσα”, στο Μαρκόπουλο Κεφαλονιάς. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Του Βαγγελισμού στην Κεφαλονιά. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Πολυσπόρια ή Μπουρμπουρέλια στην Κεφαλονιά. Τα συναφή έθιμα της Ιταλίας και τα όκια της Σάντα λουτσία

Ερωτήματα προς υποψηφίους Δημάρχους και Περιφερειάρχες για την προστασία της Εκκλησιαστικής και Επτανησιακης αρχιτεκνονικής

Το εκθετήριο πωλητήριο του Χαροκοπείου Εργαστηρίου μεταφέρθηκε στην Τούρη στην πιατσέτα τση Καμπάνας!

Το υπέροχο παλάτι τση φαμίλιας Καγκελάρη

Η παλαιοχριστιανική βασιλική στη θέση "Άης Δημήτρης " στη Σάμη – Είναι ανάγκη να ολοκληρωθεί η ανασκαφή

Οίκος Τζαννάτος : Η Βενετσιάνικη τέχνη Αργυροχοΐας – Χρυσοχοΐας, στην Κεφαλονιά

Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης και το πρώτο πρεζέπι . Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Ιόνια Νησιά και ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Ιερά Μονή της Ατρου: H επιβεβλημένη διάσωση των μοναδικών μνημειακών φούρνων. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Ξημερώνει τ’ Άη Βασιλειού στην Κεφαλονιά

Για το Πολυκεντρικό - Διαχρονικό Μουσείο Κεφαλονιάς. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Πολυκεντρικό - Διαχρονικό Μουσείο Κεφαλονιάς 2020

Υψηλοί επισκέπτες έκαμαν ποδαρικό στο casa Museo στον Καραβόμυλο

Η κασέλα της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης . Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Τα Μπεμπεούλια, η φλαούνα, ο φύσουνας και τα Κούλουμα στην Κεφαλονιά. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Μουρδουλοπέφτη: η Κεφαλονίτικη Τσικνοπέμπτη. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Του Φωτώνε στην Κεφαλονιά. Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Ionian center Kαραβόμυλος: Συνεχίζονται οι Εκθέσεις Πολιτισμού Θέρους 2016 - Έκθεση Παναγιώτη Βρεττού

Εκθέσεις έργων των Παναγιώτη Κόκκινου και Νίκου Καππάτου

O Kώστας Δευτεραίος - Αννίκας εκθέτει χειροτέχνηματά του

Έκθεση Ζωγραφικής Νίκης Ρασσιά-Κυριακάτου «Η μαγεία της φύσης»

Έκθεση Ζωγραφικής Όλγας Μέλλιου

Εκθεση ζωγραφικής του Γεράσιμου Δανάλη στο Ionian center, στον Καραβόμυλο

Έκθεση χειροποίητων δημιουργιών “Annikas handicrafts”

Έκθεση με πολύτιμα εργόχειρα της Βούλας Αμβροσιάτου,με κλωνά από αθάνατο!

Έκθεση Ζωγραφικής Νίκης Ρασσιά-Κυριακάτου «Κυματισμοί»

Η Ολγα Μέλλιου παρουσιάζει εργα της στο Διαπολιτισμικό Κέντρο Ιονίου στον Καραβόμυλο

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ : «Προθήκη εκθεμάτων» ή σύγχρονος χώρος πολιτισμού?? Γράφει ο Τάκης Τόκκας

Σκέψεις για το κτήριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου

Αργοστόλι

﻿

Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου

Καταστροφική εγκατάλειψη εκκλησίας του 18ου αι. της Ζωοδόχου Πηγής, στο Αργοστόλι

H ανήκουστη «αποκατάσταση» του λαβωμένου καθολικού της Ι.M. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κηπουραίων! Γράφει ο Τάκης Τόκκας!

Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κηπουρίων ή Κηπούρια

Casa Museo / Οίκος Μουσείο : Mια πολιτιστική πρόταση στον Καραβόμυλο Κεφαλονιάς

18 Mαϊου – Διεθνής Ημέρα Μουσείων!

Αφιέρωμα σε ένα ιδιωτικό μουσείο στον Καραβόμυλο, το casa Museo, που τιμά και κοσμεί τον πολιτισμό μας, με ιδρυτή τον Τάκη Τόκκα.